எப்பொழுதோ எடுத்து மாட்டிய (புகைப்படம்) (16)

காலத்தை
நிகழ்வுகளை
நினைவுகளாய் பதிந்துக்கொண்ட படம்!

சிரித்த
அழுத
உணர்வுகளின் நகலாய்
உயிர்பெற்றுள்ள –
‘என்றோ’ வான அந்த நாள்!

திரும்பக் கிடைக்காத
கடந்த காலத்தை –
காலப் பெட்டகம் தனக்குள்
குறித்துக் கொள்ளும் வித்தை!

கோழையை கூட
மிடுக்காகவும் –
துடிப்பாகவும் காட்டும்
போலி பிரதிபிம்பம்!

கடவுளையும்
காந்தியையும்
நம் வீடுகளுக்கு கொண்டுவந்த
விஞ்ஞான ஜாலம்!

விரல் சொடுக்கலில்
ஒரு வீட்டை; ஊரை
சின்ன காகிதத்தில் –
அடக்கிக்கொண்ட ஆச்சர்யம்!

என்னோடில்லாத அப்பாவை
நான் என்றோ ஓடியாடிய தருணத்தை
என் அக்காவும் நானும் –
கைகோர்த்து நடந்த நடையை கூட

நான்கு சட்டத்திற்குள் அடக்கி
என் அடுத்த தலைமுறைக்கு விட்டுச் செல்லும்
உன்னத கண்டுபிடிப்பு புகைப்படம்!
————————————————————————
வித்யாசாகர்

About வித்யாசாகர்

நள்ளிரவில் தூங்கி நள்ளிரவில் எழுந்து முழு இரவையும் தொலைத்து வாங்கிய எழுத்துக்களில் - ஒரு இதயம் விழித்துக் கொண்டாலும் வெற்றி என்பேன் தோழர்களே!
This entry was posted in அம்மாயெனும் தூரிகையே.., கவிதைகள் and tagged , , . Bookmark the permalink.

4 Responses to எப்பொழுதோ எடுத்து மாட்டிய (புகைப்படம்) (16)

  1. கவிஞனசக்ரவர்த்தி சொல்கிறார்:

    விந்தையகத்தான் இருந்துவருகிறது மனித கண்டுபிடிப்புகள்.
    இத்தனைக் காலங்கள் கடந்த பின்பும் அதன் மீதான மாயை குறையாமல் உள்ளது.

    Like

  2. யமுனா வித்யாகரன் சொல்கிறார்:

    மிகவும் அருமையான கவிதை
    புகைப்படம் ஒவ்வொருவரின் நிழல்படம்
    மிக்க நன்றி
    உங்கள் பனி மென்மேலும் தொடர்க

    Like

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  மாற்று )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  மாற்று )

Connecting to %s