உடம்பு சுடும் சூரியனை
விழுங்கி மிதிக்கும் வரப்பெல்லாம்
வியர்வையால நனைச்ச மண்ணு
உழவர் உயிரைப்பறிக்கும் பச்சமண்ணு;

புலரும் காலைப் பொழுதை எமக்கு
ஒப்பாரியா கொடுத்த மண்ணு
படி அரிசி நெல்லு தேடி
தெருவெல்லாம் எமை விதைச்ச மண்ணு;

பாவிமக பொறந்த நேரம்
பச்சவயல் காயுந் தூரம்
வாழ்க்கையது விடியலை சாமி,
ஒரு மரணம் கேட்டும் கிடைக்கலை சாமி;

வீட்டுக் கிணறு வற்றிப் போச்சி
நாட்டுநடப்பு நாசம் ஆச்சி
ஓடிப் பாயும் நதிக்குக் கூட
அணையைக் கட்டும் அற்ப ஆட்சி;

இனி ஏர் புடிச்சி யாரு உழ
ரத்தம் உறிஞ்சும் வயலில் அழ
பாவி சனம் புரியா மண்ணுல
ஜீவன் செத்துதொலையும் கேட்க ஆளில்ல;

வெள்ளைவேட்டி கிழித்து நனைத்து
வயித்துமேல கட்டியாச்சி
எம் புள்ள அழுதே பாலு வேணும்
அந்தப் பாழும்மழையும் தோத்துப் போச்சு;

யாரை நம்பி நாளை எழ
ஊரை நம்பி ஓடி விழ
அரசியல் சாயம் கரைந்த தண்ணில
கொஞ்சம் விஷம் முளைச்சா பிறப்பு தீரும்

இந்த வலிக்கும்உசிரு விட்டேப் போகும்..
————————————————————————
வித்யாசாகர்