சர்வதேச தலைமை தணிக்கையாளர் திரு.வித்யாசாகர் CQI/IRCA பற்றி பேசியது…

The International Register of Certificated Auditors (IRCA) / Charted Quality Institute (CQI) எனும் லன்டன், பிரித்தானினுடைய தர மேலாண்மைத் துறைச் சார் நிறுவனம் கேட்டுக்கொண்டதற்கிணங்க அந்நிறுவனம் பற்றியதொரு ஒரு நிமிட விளம்பரக் குறிப்பை உலகந்தோறுமுள்ள பல முக்கிய ஆளுமைகள் பதிவு செய்தனர்.

https://www.quality.org/content/membe…

CQI/IRCA நிறுவனத்தின் பதிவுசெய்யப்பட்ட தலைமைத் தனிக்கையாளராக, பயிற்சியாளராக இருப்பதால் அதில் தம்பி இயக்குனர் திரு ரஷீது அவர்களின் கலைக் கண்கள் வழியே எனது பதிவும் இடம் பெற்றிருந்தது.

அதில் நான் பேசியது..

தம்பிக்கும், எப்போதும் எனை மனதால் அரவணைத்திற்கும், வாழ்த்தும், அன்புசெய்யும் தீரா நேசத்தின் மதிப்பிற்குரிய அனைத்து அன்புள்ளங்களுக்கும் மிக நன்றியுடனும் வணக்கத்துடனும்…

உங்களன்பு

வித்யாசாகர்

Note: The video was filmed on 2015 October for sending feedback to CQI

Posted in அறிவிப்பு | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

த்தூ.. (பிரிவினை மறுப்புக் கவிதை)

 

 

 

 

 

னையோலை காலத்தை
தமிழாலே நெய்தோரே,
ஒரு பிடி தமிழள்ளி
உயிர்வரைக் குடித்தோரே;

பசுமாட்டு சாணந் தட்டி
பசி நெருப்பை தணித்தோரே,
சுரைக்காயில் சட்டிசெய்து
சம தர்மத்தை அளந்தோரே;

மரத்திலும் நதியிலும்
இறையச்சம் கண்டோரே,
கும்பிட்டப் படையலையும்
நான்கு காகத்தோடு தின்றோரே;

உண்மைக்கும் வீரத்திற்கும் உயிரை
நன்றியோடு தந்தோரே,
அன்பென்றும் காதலென்றும் சொல்லி
அறத்தால் உயர்ந்தோரே;

எங்கே தொலைத்தீர்
யாரிடம் விற்றீரையா உம்மை ?
எங்கே காற்றில் போனதோ உங்கள்
மாண்பும் அறிவும் அறமும் ?

இருப்பது ஓருடல் ஓருயிர்
அதை சாதியால் பிரிப்பீரோ ?
மதத்தால் பிரிந்து
பின் மனிதத்தைக் கொல்வீரோ?

மானுடம் வெறுக்குதய்யா..
மனசு வலிக்குதய்யா..
ஐயோ; நெஞ்சு பதைக்குதய்யா
நித்தம் மரணம் மரணம் உயிர்கள் துடிக்குதய்யா..

எக்குலம் உன் குலம்
இன்று இரத்தக் குளம் ஆகலாமா?
எம் மொழி எவ்வினம் நீ
சாதி பார்த்து சாகலாமா?

ஓங்கி ஓங்கி வெட்டுகிறாய்
நீ கால காலத்தின் நீதிக்கு முப்பாட்டன் அறிவாயோ?
நீண்டு நீண்டு முடியா வரலாறு
அதை நீ ஒற்றைச் சாதிக்குள் அடைப்பாயோ?

அடித்தாலே வலிக்கிறதே; நீ அறுக்கிறாயே?
பொறுக்குமா நெஞ்சம்??
உயிரோடு புதைக்கிறாயே எரிக்கிறாயே
சகிக்குமா தாய்மை யுள்ளம் ??

ஆணென்றும் பாராமல்
பெண்ணென்றும் கூசாமல்,
குழந்தை கிழத்தைக் கூட
கொள்ளுதையா உன் சாதி;

மனிதத்தையும் மதிக்காமல்
சமையத்தையும் நினைக்காமல்
கடவுளின் பேர் சொல்லி
கொன்று குவிக்குதையா உம் மதம்;

சுட்டு சுட்டு வீழ்த்துவாய்
எல்லாம் வீழ்ந்தபின் நாளை
சுடுகாட்டில் அமர்ந்து அழுதால் –
அடங்கிவிடுமா உனது சாதி வெறி ? மத வெறி?

இருப்பவர் சிரிப்பவர் போனபின்
எஞ்சிய பிணக்காட்டில் நாளை
யாரைக்கண்டு அணைப்பாய்
எதன் வழி நாளை பிறப்பாய் ?

காரியுமிழ்கிறது உன் பிறப்பு
உன் பிணத்தின் மீதும் முகத்தின் மீதும்

த்தூ..!!!

தூக்கிக்கொண்டு ஓடு உன் கோபத்தை
நீயில்லா தெருக்களில் மீண்டும் பிறக்கட்டும்
சாதியின்றி மதமின்றி அந்த
பனையோலைக் காலத்தை தமிழாலே நெய்தவர்கள்!!
—————————————————–
வித்யாசாகர்

Posted in சொட்டும் வியர்வையில் சுதந்திரக் கனவுகள் | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 பின்னூட்டம்

கவிஞர் எழுத்தாளர் திரு. வித்யாசாகருக்கு குவைத்தில் “அம்பேத்கர் சுடர்” விருது..

டந்தவாரம் ஞாயிற்றுக் கிழமை  மாலை ஐந்து மணியளவில் துவங்கி “குவைத், தாய்மண் கலை இலக்கியப் பேரவை” மிகச் சிறப்பாக டாக்டர் அம்பேத்கர் அவர்களின் பிறந்தநாளை கொண்டாடி மகிழ்ந்தது.

அறிஞர்கள் பலரும், அனைத்து குவைத் தமிழ் மன்றங்களின் தலைவர்களும் நிர்வாகிகளும், பொறியாளர்கள் பலருமென ஒருங்கிணைந்து விடுதலை சிறுத்தைகள் கட்சியின் தொண்டர்களோடு தொண்டர்களாகச் சேர்ந்து பிற கட்சிகள் எனும் பாகுபாடின்றி அனைத்து கட்சியினரும் ஒன்றுகூடி ஒத்துமையாய் “குவைத், தாய்மண் கலை இலக்கிய பேரவையின்” பேரன்பில் இணைந்து விமரிசையாக இவ்விழாவை “குவைத்தின் மிர்காப் நகரில்” கொண்டாடியது.

தாய்தமிழகத்தில் வருடந்தோறும் கலைப் பணி மற்றும் சமூகப் பணியாற்றும் சிறந்த ஒரு மனிதநேயரை தேர்ந்தெடுத்து ‘விடுதலை சிறுத்தைகள் கட்சியின் தலைவர் திரு.தொல்.திருமாவளவன் அவர்கள் தனது திருக்கரங்களால் வருடந்தோறும் “டாக்டர் அம்பேத்கர் விருது” வழங்கி சிறப்பித்து வருகிறார். அதுபோன்றே குவைத்தில் வாழும் விடுதலை சிறுத்தைகள் அமைப்பின் தொண்டர்கள் சேர்ந்து “குவைத், தாய்மண் கலை இலக்கியப் பேரவை” என்று ஏறத்தாழ பதினைந்தாண்டு காலமாக நடத்தி சமூக நல்லிணக்கத்தையும், பல தமிழர் நலஞ்சார்ந்த முன்னேற்பாடுகளையும் எண்ணற்ற தமிழர் நலனிற்கான உதவிகளையும் பல நல்லறத் தொண்டுகளையும் திரு. கமி.அன்பரசு தலைமையில், திரு.அறிவழகன். திரு.மகிழ்நன், திரு.அழகர்சாமி, திரு.பன்னீர்செல்வம் போன்றோர் இணைந்து பங்காற்றி வருகின்றனர்.

அத்தகு, சிறப்பு மிக்கோர் செய்ததொரு ஏற்பாட்டின் கீழ் இவ்வாண்டிற்கான சிறப்பு விருதாக “டாக்டர் அம்பேத்கர் சுடர் விருது வழங்கி சிறந்ததொரு எழுத்தாளரும் கவிஞருமான திரு. வித்யாசாகர் அவர்களுக்கு பெருமை சேர்த்துள்ளார்கள்.

தகவல்: முகில் பதிப்பகம், குவைத்.

Posted in அறிவிப்பு | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

பெண்ணியம் என்பதை யாதெனக் கேட்டால்…

தாய்நாடு, கடலம்மா, அன்னை வயல், தமிழன்னை, என் தாய்மண் என எச்செயல் காணினும் உலகெங்கும், குறிப்பாக, தமிழரிடத்தில் எல்லா உயர்சக்திகளுமே பெண்களைச் சார்ந்திருப்பதைக் காண்கிறோம். சக்தி எனும் ஒன்றில்லையேல் உள்ளே சீவன் என்ற ஒன்றும் இல்லை. அதுபோலத்தான் பெண்கள் எனும் ஒரு பிறப்பில்லையேல் இப்பிரபஞ்சத்தில் வளர்ச்சி ஆக்கம் பரிணாமம் எனும் பல சொற்கள் செயலிழந்துப் போயிருக்கும். அல்லது அதுபோன்ற நிகழ்வு அல்லது ஆற்றல் என ஏதுமே இம்மண்ணில் நிலைத்திருந்திருக்காது.

நம் அனைவரின் உயிராக, செயலாக, நம் பிறந்ததன் ஆதிமூலமாக நம்மில் அனைத்துமே பெண் பெண் பெண்ணாக மட்டுமே இருக்கக் காண்கிறோம். ஆயினும், அந்தப் பெண்மையை எத்தனைப்பேர் நாம் உண்மையாக மதிக்கிறோம் என்பதே எனது கேள்வி.

உண்மையில் பெண்களை மதிக்கிறோம் என்போர் சற்று கவனமாக காது கொடுங்கள். அங்ஙனம் நாம் பெண்மையை அன்றுதொட்டே தொடர்ந்து மதிக்கிறோம் எனில் பிறகு ஏன் நமக்கு அவ்வைக்குப்பின் வேறொரு மூதாட்டி தமிழுக்கு கிடைக்கவில்லை? வேலுநாச்சியளுக்குப் பின் ஒரு வீரத் தமிழச்சி பெயரில்லையே வரலாற்றில் ஏன் ? ஐஸ்வர்யா தாண்டி ஒரு பேரழகி இன்னும் பரவலாக பேசப்படவில்லையே ஏன் ?

கல்பனாவிற்குப் பின் ஒரு தேசம் காப்பவள் இல்லை, இந்திராகாந்திக்கு நேர் என இதுவரை நம்மிடம் யாருமே பெண்கள் இல்லையா ? வெறும் அன்றைய நாளிலிருந்தே அன்றிருந்தவர்களை பெயர்க்காட்டி பெயர்க்காட்டி வாழ்ந்துவிட்டு நம் பெண்களை வெறும் கல்லூரிக்கு படிக்கவும் பிறகு வேலைக்கு சம்பாதிக்கவும் மட்டுமே அனுப்பிவிட்டால் போதுமா?

உடனே வரிந்துகட்டிக்கொண்டு வந்தது நாம் வெகு சிலரின் பெயரை மீண்டும் முன்வைக்க இயலும். அது எனக்கும் தெரிகிறது, பெண்கள் வரமால் போராடாமல் வெல்லாமல் ஒன்றுமில்லை, ஆனால் அந்த வெற்றியானது போதுமானதா என்றொரு சராசரி அளவினை எடுத்துப்பார்த்தால் அது போதுமானதாக இல்லை என்பதையே என் ஆய்வு சொல்கிறது.

காரணத்தை வேறெங்குமெல்லாம் சென்று தேடாதீர்கள் தோழர்களே, நாம் நம்முடைய வீடுகளில் முதலாக என்ன பெரிய மாற்றங்களை இதுவரை ஏற்படுத்திவிட்டோம்? என்னைக்கேட்டால் மாற்றம் என்றாலும் சரி, சீர்திருத்தம் என்றாலும் சரி முதலில் அது தன்னிலிருந்து துவங்கவேண்டும். தனது வீட்டிலிருந்து ஆரம்பமாக வேண்டும்.

இதுவரை அவரவர் அவரவருடைய வீட்டிலுள்ள நமது அம்மா, மனைவி, மருமகள், அக்கா, தங்கை தவிர கூடுதலாக மகளை தவிர, தோழி, உற்றார் உறவினர் என எல்லோரையும் ஆராய்ந்துப்பார்த்தால் இதுவரை நம்மோடுள்ள எத்தனைப்பேரின் திறமையைப் பற்றி நாம் முன்னெடுத்துவர முறையாக சிந்தித்திருக்கிறோம்? எத்தனைப்பேரை நாம் அவர்களின் திறன் கண்டு ஊக்குவித்திருக்கிறோம்?

அவர்களுடைய வீரம், கலை, கல்வி, லட்சியம், காதல், கோபம், உணர்ச்சி பற்றியெல்லாம் அலசி கேட்டிருப்போமா? கவலைப்பட்டிருப்போமா ? அவர்களின் பிடித்தது பிடிக்காதது பற்றியாவது முழுமையாக நாம் அறிந்து வைத்துள்ளோமா என்று கேட்டால்; எனக்குத் தெரிந்தவரை எல்லோருமே முழுமையாக இல்லை என்பதே உண்மையான பதிலாக இருக்கும்.

இருப்பினும் விதிவிலக்காக ஆங்காங்கே முயன்றவர்கள் செய்தவர்கள் என சிலர் இருக்கலாம், நமக்கு கண்முன் பாடமாக அவர்களும் நம்மோடு வாழலாம். அவர்கள் அப்படியே இருக்கட்டும். அவர்களை மனதார வணங்கிக்கொள்வோம். ஆயினும் அப்படியொரு எண்ணமேயற்ற, அதற்கும் எதிர்மைறையாக எழுந்துநின்று “பெண்களுக்கு ஏன் இதல்லாம் வீண் வேலை” என்று எண்ணுபவர்களும் எண்ணற்றோர் நம்மில் இருக்கிறார்கள் என்பதே எனது கவலை.

பெண்கள் வேலைக்கு போவதோ படிப்பதோ ஒரு பெரிய சாதனையில்லையே, அது வளர்ச்சியின் மாறுதலின் ஒரு இயல்பு தானே? அவசியம் உள்ளோர் படிப்பதும், படித்ததன் பொருட்டோ அல்லது தேவை கருதியோ பெண்கள் பணிக்குச் செல்ல துவங்கியிருப்பதும் அவர்களுக்கான உலகின் ஒரு சின்ன வாசலை திறந்துவைத்துள்ளது என்பதில் மாற்றுக்கருத்தில்லை.

என்றாலும் இன்னும் திறக்கப்படாத பல ஆசைச் சன்னல்கள் அவர்களிடையே ஏராளம் உண்டு. அவைகளைல்லாம் நாம் அறிந்துவைத்துக்கொள்ள துவங்கினால் உதாரணம் காட்ட இன்றும் நம்மிடையே பல பெண்மணிகள் வெற்றிகளோடு முன் நிற்பர் என்பது உறுதி.

பெண்களின் முன்னேற்றத்தை, திறன் பற்றி அறிதலைக் கண்டுகொள்ள பெரிய மாற்றமோ, கூடுதல் முயற்சியோ எல்லாம் வேண்டாம். சாதாரணமாக நம் அருகாமையில் உள்ள பெண்களை சற்று தனியே கவனித்திருங்கள். அவர்களுக்கும் வீரம் உண்டு, கோபம் உண்டு, மானம் உண்டு, கலை, கல்வி, நட்புபெருக்கம் என அணைத்தின்மீதும் பெருத்த ஆர்வமும் அக்கறையும் உண்டு. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக; பிடுங்கி வெளியே எறிந்துவிட இயலாத பிள்ளைப்பேறு எனும் ஒற்றில்லா சகிப்புத்தன்மை பெண்களிடம் மட்டுமே உண்டு.

அத்தகைய கண்மணிகள் நலம்குறித்து நாம் சிந்திக்கவேண்டும். அவர்களின் விருப்பு, வெறுப்பு, ஏக்கம், எதிர்பார்ப்பு, ஆசை, மறுப்பு, ஒவ்வாமை, இயல்பு, கருத்து கூறல், என அணைத்தையுமே ஒரு தாய்மையின் ஈரத்தோடு, என்னெல்லாம் நமக்கு நம் தாய் தந்தாளோ அவைகளையெல்லாம் நன்றியின் பெருங் கணக்காக திருப்பித் தந்திடல் வேண்டும். அது ஒரு பிறப்பின் கடன் அல்ல, நம் வாழ்தலின் கடமை.

பெண் சாதனை, பெண் வெற்றி, பெண் ஈடுபாடு, பெண் முன்னேற்றம், பெண்களின் பெருந்தன்மை, பெண்களின் வாழ்வியல் கூறுகளின் வெற்றிக்கு ஒரு சான்று என பலவாறாக அவர்களின் நன்மை கருதி சிந்தித்தல் என்பதும் நமது வாழ்வின் அங்கமாக இயல்பாக நம்முள் ஊறிப்போயிருக்க வேண்டும்.

அவ்வாறு, பெண்கள் பற்றி எழுதுகையில்; என் கண்முன் ஒரு வானளவு தேவதையாக உயர்ந்துநிற்பவர் நம் பெருமதிப்பிற்குரிய பேராசிரியர் செல்வி. மரிய தெரசா என்பவராவார். மொழிக்கு ஒரு மகளாகவும், தமிழுக்கு கிடைத்த பேராற்றலின் பெரும்பேறாகவும், பல மாணவச் செல்வங்களுக்கு ஆசிரியத் தாயாகவும் இருந்தவர் இவர் என்பதை எமது இலக்கியவுலகம் நன்கறிந்திடல் வேண்டும்.

நூற்றுக்கும் மேலாக பல நன்னூல்களை அவர் எழுதியதோடு, இதுவரை 121 விருதுகளையும் பெற்றுள்ளார். இருபதுக்கும் மேற்பட்ட பல மாணாக்கர்கள் இவரது எழுத்தின் வழியே ஆய்வு மேற்கொண்டு பல உயர்மட்ட படிப்பிற்கான பட்டங்களைப் பெற்றுள்ளனர். 1984-லிலிருந்து, 2016-ஆம் ஆண்டுவரையென; ஏறத்தாழ முப்பத்திரண்டு ஆண்டுகள் ஆசிரியப்பணியை மேற்கொண்டுள்ளார் இப்பேராசிரியர்.

இவருடைய தந்தையின் பெயர் ரொபேர் சேழான். தாயின் பெயர் பிளான்ஷேத் அம்மையார். தாய்தந்தையர் இருவருமே கவிஞர்கள் என்பதும், கவிஞர் காரை மைந்தன் பேராசிரியர் மரிய தெராசா அவர்களின் உடன்பிறந்த தம்பி என்பதும் ‘ஒரு குடும்பமே நம் தமிழுக்கு ஆற்றும் பெருந்தொண்டினை கட்டியங் கட்டி கூறுகிறது.

பேராசிரியர் மரியா தெரசா அவர்கள் தான் தமிழை நேசித்த காரணத்தினாலும், எண்ணற்ற தமிழ்ப்பணி ஆற்றுவதில் பெருத்த ஈடுபாடு கொண்டிருந்ததாலும் இதுவரை திருமணமே செய்துகொள்ளவில்லை. அது பற்றிக் கேட்கையில் எனக்கு குழந்தைகள் நூறு’ கடவுள் ஒன்று’ என்கிறார். அதாவது தான் எழுதிய புத்தகங்களை குழந்தைகள் என்றும், தமிழை தனது கடவுள் என்றும் போற்றி வாழ்கிறார். இவருக்கு உடன் பிறந்த ஒரு சகோதரியும் உண்டு.

காரைக்காலில் 1955-ஆம் வருடம், ஜூன் 22 -ஆம் நாள் பிறந்துள்ள பேராசிரியர் மரிய தெராசா அவர்கள் இன்னும் பல நற்பேறுகளைப் பெற்று தமிழுக்கெனவும் தாய்மை உயர்விற்கெனவும் பல உயர்ப்புகழோடும் மகிழ்வோடும் நிறைவோடும் பல்லாண்டு பல்லாண்டு சிறந்து வாழ்கவென வாழ்த்தி உள்ளூர நிறைவடைகிறேன்.

குறைந்தளவு, இங்கனம் தேடிப்பிடித்து நம்மோடுள்ள பெருமைக்குரிய பெண்மணிகளை உலகின்முன் கொண்டுவந்து நிறுத்தத்துவங்கினால், அதன் ஊக்கம்கொண்டு இன்னும் பல பெண்மணியர் தனது திறமைக்கு நேரெதிரே சாட்சியாக வாழுங்கால சாதனைப் பெண்மணிகளாக மனதளவில் வெளிவந்து இச்சமுதாயத்தின் முன்னேற்றத்தோடு தாமுமாக உயர்ந்துநிற்பர் என்பதில் ஆச்சர்யமில்லை.

வெறும் ஆடையில் நேர்கொண்டோ, பழக்கவழக்கங்களை ஆணுக்கு சமமாக செய்தோ அல்ல நம் பெண்ணியம் போற்றல் என்பது. அவர்களை தனது தாயிலிருந்து மகளிலிருந்து தோழி மனைவி என உறவுகள் தோறும் மதித்து, அவர்களின் வீரிய சிந்தனைகள், பேராற்றல், கலையார்வம், வீரம் மதித்தல், ஒழுங்கு ஏற்றல், இயல்பை இயல்புகளாக புரிதல், உயிர்வரை நேசித்தல், பெண்மையை தாய்மைக்கு ஈடாக தலைவரைப் போற்றிக் காத்தலென; அவர்களின் மரபுசார் அணைத்தையும் மனிதநேயத்திற்கு சமமாக வெளிக்கொண்டு வர முயல்வதே நம் பெண்ணிய முன்னேற்றத்திற்கான கடமை என்று உணர்கிறேன், நிறைகிறேன்.

வித்யாசாகர்

Posted in கட்டுரைகள் | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

இதோ, அவள் எழுதிடாத அந்நாட்கள்.. (ஈழத்துக் கவிஞர் நசீமா) அணிந்துரை!

நூல் – நானே நானா

இவ்வுலகம் எத்தனையோ மனிதர்களை தலையில் தாங்கிக்கொண்டுதான் இயங்கிக்கொண்டிருக்கிறது. என்றாலும், இந்த பூமிப்பந்தின்மேல் மலரும் எண்ணற்ற பூக்கள் அன்றன்றே உதிர்கின்றன. பல வண்ணத்துப்பூச்சிகள் சிறகின் வண்ணம் சிதறி உடைகிறது. பல வண்ணமயில்கள் காலுடைந்து ஆடாமல் அடங்கி நிற்கின்றன. பல குயில்கள் கூவாமலும், மைனாக்களும் சிட்டுக்குருவிகளும் பறக்கஇல்லாது விடியும் விடிகாலையும் அன்றாட வாழ்வில் நிகழ்ந்துக்கொண்டு தான் இருக்கிறது. அப்படியொரு பெண்ணின் மனதொடிந்த பொழுதில் சூரியன் அதே தனது மஞ்சள் வானத்தை விரித்துக்கொண்டு உதித்த பல நாட்களின் கண்ணீர் கதையிது.

மனதை இரத்தம் கசியவைக்கும் தாய்மை கதறும் வரிகள் ஒவ்வொன்றும். ஒரு சுயவரலாற்றை யாருடைய கதையினைப்போலவோ எழுதியிருக்கிறார் பேரன்பு சகோதரி திருமதி நசீமா அவர்கள் என்றே எண்ணத்தோன்றுகிறது. எங்கெங்கெல்லாம் நின்று யாருக்கும் தெரியாமல் அழுதிருப்பாரோ, எத்தனை இரவுகளில் தூக்கத்தை தொலைத்துவிட்டு தனது நனைந்த தலையணையோடு அழுது புலம்பியிருப்பாரோ, இன்னும் எந்த பிறப்பில் இந்தக் கதையின் நாயாகி “திவ்யா” தன் வாழ்வை முழுதாய் கண்ணீரற்று வாழ்ந்து தீர்ப்பாளோ என்றெல்லாம் மனது கிடந்து தவிக்கிறது. கனக்கிறது.

ஒரு பெண் எத்தகைய மகத்தானவள். ஒரு பெண் எத்தனை இடர்களை, வதைகளைக் கடந்து உயிர்வாழ்கிறாள். ஒரு பெண்ணின் மனதுள் எத்தனைப்பேருக்கான ஏக்கங்கள் கொட்டித் தீர்க்க இயலாமல் நிரம்பிக்கிடக்கின்றனவோ என்றெல்லாம் மனது கதைநாயகியை எண்ணி பாடாய் படுகிறது.

மொத்தத்தில், இந்த உலகம் தாய்மையை மறந்து வருகிறது. தோழிகளை சகோதரிகளை தானறிந்த விதத்தில் மட்டுமே மதித்தும் போற்றியும்கொள்கிறது. அறிதல் என்பதை கடந்தும் பெண் என்பவள் போற்றப்பட வேண்டியவள், மதிக்கப்படவேண்டியவள் என்பதை நாம் நமது பிள்ளைகளுக்கு நன்கு சொல்லிச் சொல்லி வளர்க்கவேண்டும்.

ஒரு மரம் கண்டால்; அது காய்த்திருப்பது கண்டால்; பூத்திருப்பது கண்டால், உடனே வாஞ்சையோடு சென்று பறித்துக்கொள்கிறோம். இந்த பிரபஞ்சமோ அல்லது மரங்களோ அதற்குவேண்டி நம்மிடம் தனியுரிமையை கோரி நிற்பதில்லை. அதுபோல் தான் நாமும் எங்கெல்லாம் ஒரு மலர் போல, நதி போல, தாய் போல, பெண்களை காண்கிறோமோ; அங்கெல்லாம் அவர்களையும் அவ்வாறே எதன் பொருட்டும் எந்தவொரு உரிமைகளையும் எதிர்பாராமல் நாடாமல் நேரிடையே தாய்மையோடு மதித்திடல் வேண்டும்.

பெண் தான் நமக்கு மூலம். பெண் தான் நமக்கு ஆதி. தாய் தான் நமக்கு வேர். வேரினை மதிக்காது பூக்களை பறிப்பதோ பழங்களை கொய்வதோ அறமற்ற செயலென்று நாம் நமது குழந்தைகளுக்கு சொல்லித்தரவேண்டும். அங்ஙனம் ஆண்களை மதிக்க பெண்களோடும் பெண்களை மதிக்க ஆண்களோடும் சொல்லி சொல்லி வளர்ப்பதன் மூலம் இக்கதை நாயகியைப்போன்ற பல திவ்யாக்களின் கண்ணீரை நம்மால் விரைந்து துடைத்திட முடியும் என்றெண்ணுகிறேன்.

நிச்சயம் இந்த படைப்பு பல பெண்களின் கண்ணீருக்கு சான்றாகவும், எங்கோ ஏதோ ஒரு யாருமற்ற வீட்டின் சன்னல்கம்பிகளைப் பிடித்துக்கொண்டு வானத்து பறவைகளை தனது பிள்ளைகளின் நினைவுகளோடு பார்த்து மனம் கனத்திற்குக்கும் ஒரு தாயின் சோகத்திற்கு சாட்சியாகவும் இருக்கிறதென்பதை மறுப்பதற்கில்லை.

கதை முழுவதும், குவைத்தின் வாகன நெரிசல்களைக் கடந்து, ஆங்காங்கே தெரியும் பச்சைவண்ண மரங்களினூடே, பளிச்சென்று எரியும் வண்ண விளக்குகளினூடே மிக ரம்யமாக தனக்கான அழகியலோடு பயணிக்கிறது. பக்கங்களை புரட்ட புரட்ட ஆசிரியரின் ஆழ்மன வலி நம்மை உறுத்தினாலும், பல கதை மாந்தர்களின் பின்னே நம்மை அழைத்துச்செல்ல சற்றும் தவறவில்லை என்பதும் உண்மை. மிக எளிய கதை நடையும், ஆழமான கதை மனிதர்களுமாய் மனதுள் பசுமரத்தாணியைபோல் இறுக ஒட்டிக்கொள்கிறது இந்த “நானே நானா”. அதற்கு வாழ்த்து.

இதுவரை, குவைத்தின் தமிழ் நிகழ்வுகள் எங்கு நடக்கிறதென்று பாராது எங்கெல்லாம் மேடைகளில் கலைநிகழ்ச்சிகள் அரங்கேறி நிற்கிறதோ அங்கெல்லாம் மொழி குறித்தும், மதம் குறித்தும், இனம் குறித்தும் பாகுபாடற்று அவைகளின் நினைவுகளை காலத்துள் பதுக்கிவைக்கும் இனிய சகோதரத்துவம் மிக்க புகைப்பட கலைஞராக வளையவந்த எங்களின் நசீமா சகோதரி பிற்காலத்தில் மேடைதோறும் பல கவிதைகளை வாசித்து வசியம் மிக்க ஒரு கவிஞராக பரிணமித்திருந்தார். இப்போதோ இந்த கனம்மிகுந்த கதையின் வழியே தன்னையொரு நல்ல எழுத்தாளராகவும் அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டார்.

என்றாலும் ஏதோ எழுதுகிறேன் என்றில்லாது, நல்லதொரு கைதேர்ந்த எழுத்தாளரின் கனிவான நடை இவரிடம் இருப்பதையெண்ணி வாழ்த்தி மகிழ்கிறேன். இன்னும் பல அரிய படைப்புக்களை இவர் வெளிக்கொணர்ந்து தமிழ்கூறும் நல்லுலகில் மிகச் சிறந்ததொரு வாழுங்கலைஞராகவும், கைத்தேர்ந்த படைப்பாளியாகவும் எல்லோராலும் அறியப்பட்டு பல்லாண்டு பல்லாண்டு சிறந்து வாழ வாழ்த்துவதோடு, மிகப் பேரன்புடன் விடைகொள்கிறேன்.

வணக்கத்துடன்..

வித்யாசாகர்

Posted in அணிந்துரை | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | பின்னூட்டமொன்றை இடுக