33, நிலா தெரியும் கடல்..

 

 

 

 

 

1)
ரு மரத்தில் ஆயிரம்
இலைகள் முளைப்பதைப்போல
மலர்கள் பூப்பதைப்போல் நாமும்
இலைகளாய் மலர்களாய் உயிர்திருக்கிறோம்..

நமக்கு வேர் ஒன்று
கிளைகளின் வகை ஒன்று
இலைகளுள் கிளைகளுள் கனிகளுள் பாயும்
நீரோ ரத்தமோ எல்லாம் ஒன்றே; ஒன்றே;

உலகம் வெளியில் உள்ள
மரத்தைப் பார்க்கிறது
அதற்குத் தெரிவதில்லை; நாமும்
அந்த மரத்தின் ஒரு இலைதானென்று…
———————————————————————————-

2)
நி
லா எத்தனைப் பிரகாசமனதோ
அத்தனை வெப்பமுமானது,

சூரியன் எத்தனை வெளிச்சமானதோ
அத்தனை நெருப்பைக் கொண்டது

பழங்கள் எவ்வளவு இனிப்புடையதோ
அதேயளவு காய்த்து கசப்பையும் செரித்ததே,

மனிதருக்குள்ளும்
வெப்பமுண்டு கோபமுண்டு
கசப்புண்டு பொறாமையுண்டு
ஈரமுண்டு வெறுப்புண்டு
சதையும் எலும்புமாய் ஆசையும் சலிப்பும்
அகல விரிந்த குளம்போல
உள்ளேக் கொட்டிக்கிடக்கும்
நாற்றமாய் காமமும் உண்டு,

அதத்தனையும் பழுத்தால் செரித்தால்
அன்பில் அணைத்தால்
வெறும் அமைதியும் இனிப்பும் வெளிச்சமும்
பிரகாசமும்
நம்மிடையேயும் உண்டு தோழர்களே..,

நமக்குத்தான் –
நமக்குள் இருக்கும் நிலவும் சூரியனும்
காற்றும் நெருப்பும் நீரும் கடலும்
எங்கோ தூரத்தில் மட்டுமே தெரிகிறது..
——————————————————————-
வித்யாசாகர்

Posted in சொட்டும் வியர்வையில் சுதந்திரக் கனவுகள் | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

31, அறத்தான் வருவதே..

 

 

 

 

 

 

சின்ன பொய் என்கிறோம்
சிரசில் தீ வைக்கிறோம்,
சின்ன குற்றமென்கிறோம்
சமுதாயத்தை சீர்குலைக்கிறோம்,
சின்ன சின்னதாய் சேரும் காட்டாற்றைப்போல
பெரிது பெரிதாய் இன்று –
அறம்வீழ்ந்து கிடக்கிறதே அறிந்தோமா?

கையில் பணமுண்டு
காரும் வீடும் செல்வங்களும் உண்டு,
இருந்தும் கற்றதில் பிழை என்கிறோம், கல்வியில்
பிழைப்பென்கிறோம், மருந்தையும்
வணங்கும் சாமியையும் கூட
நம்பிக்கைக்கு அப்பால் வைத்துள்ளோமே; அறமெனில்
அறிந்தோமா?

நடிப்பவருக்கு மதிப்புண்டு, தமிழ்
படிப்பவருக்கு துளியுமில்லை,
அடிப்பவரிடம் பயமுண்டு, அன்பு செய்தால்
அவர் பொருட்டேயில்லை,
ஆணவமும் அறியாமையும் தலைவிரித்தாடினால்
அரசதும் உடன் ஆடுமோ,
அறமதும் வென்றுதீருமோ? எம் மண்ணே
அறமதும் வென்று தீருமோ??

புகழெனில் உடம்பெல்லாம் இனிப்பு
பரிசெனில் வாயெல்லாம் பல்
இலவசம் இலவசமென்றால் உயிரெல்லாம் பூரிப்பு
இலவசம் வழங்கி இலவசம் வழங்கி
விற்கும் ஓட்டெல்லாம் நஞ்சாச்சே;
நம்பிக்கை பேச்செல்லாம் பொய்யாச்சே?!!
நஞ்சுண்டு நகைப்போரே பழிப்போரே
அறமெனில் அறிந்தீரோ ?
எம் பாட்டன் புலவனை மதித்தீரோ?

நடிகை வந்து சொன்னால்
கசக்கும் காப்பி கூட சுவை,
நடிகர் வந்து சொன்னால்
கெட்ட பால் கூட அமிர்தம்,
விளம்பரம் உண்டென்று சொன்னால்
‘பேசும் நான் கூட பிணம், நீயும் பிணம்
நீயும் நானும் அறிந்தோமா அறமெனில்
என்னவென்று?

கண்விழித்தால் கைப்பேசிக்கு வணக்கம்
கைப்பேசி எடுத்தால் காதலிக்கு வணக்கம்
காதலி மறந்தால் கல்லிலோ சாமியிலோ
சாதியிலோ கொண்டாட்டம்;
கொண்டாடி கொண்டாடி வாழ்ந்தோர் மத்தியில்
கூடி கூடி பிரிகிறோமே தோழர்களே..,
அறிந்தோமோ ‘அ’ எழுதும் போதே அறந்தனையும்?

கூட்டு வாழ்க்கை போயேப் போச்சு
குடும்பம் பாசம் வாட்சப்பில் ஆச்சு
அத்தை மாமா ‘ஆண்டி அங்கிள் ஆனபோதே’
அழகு கடிதம் முடிந்துப்போச்சு,
பின் உறவும் அறுந்து உலகம் சுருங்கி
தனிமை தனிமை தனிமை யொடுங்கி
தானெனும் சுயநலப் பிறப்பாய் போன மானுடமே?!!
எங்குனது அறம்?
எப்படியுன் அறத்தை தொலைத்தாய் ??

அறம் அறம் என்கிறோமே
அறத்திற்கு அழிவில்லை அறி!
அறத்தான் வருவதே இல்வாழ்க்கை அறி!
அறத்தான் சிறப்பதே இவ்வுலகமும் அறிவாயா??
அறம் வழி வாழ்ந்தோர் எம் முன்னோர்
அது வழி மீண்டும் வா..,
பொய் ஒழி, உண்மை உணர்
எதையும் அறத்திலிருந்து துவங்கு
அவ்வறத்தான் வருவதே பேரின்பம்!! பெருவாழ்வு!!
—————————————————–
வித்யாசாகர்

Posted in சொட்டும் வியர்வையில் சுதந்திரக் கனவுகள் | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

30, பெரும்பேர் கொண்டயென் நாடு..

 

 

 

 

 

 

பச்சை பச்சை காடெங்கும்
இச்சை இச்சை ஆண்டைகளே,
பழுத்தமரம் ஊரெங்கும்
உடம்புண்ணும் பாவிகளே;

மெத்து மெத்தாய் பொய்கள்கூறி
ஆதி குடியை யழிக்கிறதே,
பட்டுகெட்டும் திருந்தாது
பண்டை வளம் ஒழிக்கிறதே..

கொத்தக் கொத்தாய் கொன்றதையும்
முத் தமிழால் திட்டிவைத்தோம்,
எள்ளளவும் பகையில்லை
மௌனம் கொண்டே கொள்ளியிட்டோம்..

சட்டம் செய்த மேதைகளின்
அறிவினிலே தீ யிட்டு
சட்டம்பேணும் அரசியலில்
வானளவு கிழிசல் ஆச்சே..

நெஞ்சளவு நீரடங்கி காவிரியில்
கோடிழுத்தோம்,
வஞ்சப்பட்டு வஞ்சம் செய்து
வரண்டநில வெடிப்பில் மாண்டோம்

பிறந்து மண்ணில் விழுந்தபோது
இரத்தம் ஒன்றே இரத்தம் ஒன்றே.,
கையெடுத்து வணங்கும்போதும்
புத்தம் ஒன்றே புத்தம் ஒன்றே

பின் –

பெற்றத்தாய் வயிறெங்கும்
வெடிவெடிப்பாய் கோடுகளேன் ???
ஒற்றுமையின் கரங் கோர்த்து
எம் வளத்திற்காய் பாடுபடேன்..
————————————————-
வித்யாசாகர்

Posted in சொட்டும் வியர்வையில் சுதந்திரக் கனவுகள் | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

29, நட்பெனும் தீ மூளட்டும்; நன்னெறியின் வெளிச்சம் பரவட்டும்..


வேறென்ன வேண்டும் மனிதர்களே
ஓடிவாருங்கள்
கட்டியணைத்துக் கொள்வோம்..

கொன்று, கோள்மூட்டி
கொடிய செயல் செய்தீரோ; யாரோ;
இருப்பினுமென்ன, உனக்குள்ளும் அழகுண்டு
அறிவுண்டு, அன்புமுண்டு; இதோ
அந்த அன்போடு அணைக்கிறேன், வா
கட்டியணைத்துக் கொள்வோம்..

மழைக்கு பகை இல்லை போட்டி இல்லை
நதிக்கு வெறி இல்லை கோபமில்லை
மலைக்கு சாபம் தெரியாது தீது தெரியாது
மண்ணுக்கு மறக்கத்தெரியும் மறுக்கத்தெரியாது
காற்றுக்கு களங்கமேயில்லை கர்வமுமில்லை
எல்லாம் அதுவாக அதுவாக கிடக்க நீயெதற்கு
தனியே நின்று புலம்புகிறாய்? வா மனித
நாம் ஒன்றேயென அறி..

காலங்காலமாக எதிர்த்த பகை
தொடுத்தப் போர்
இனிக்குமொரு சிரிப்பில்
அணைக்குமொரு அன்பின் கூட்டில்
மழை கரைத்த மணல்மேடாக கலைந்தூறிப்
போகாதா ?
கண்ணில் கருணையும், மனதில்
மனிதமும் கொண்டு காலப் பகை தீராதா ??

கலைக்கு வாயுண்டு செவியுண்டு
பேசுகிறது பேசுகிறாய்,
இசைக்கு ஆழமுண்டு அழுத்தமுண்டு
அடிநாதம் தொடுகிறாய்
அதனுள் துவங்கி அதனுள் முடிகிறாய்,
இயற்ககைக்கு எல்லாமே யிருந்தும் – நீ
அசைத்தால் அசைகிறது, நீ தடுத்தால் அமர்கிறது
பிறகு நீ ஏன் தனியே நின்று சபிக்கிறாய் ?
நம் சிரிப்புகளை சுய நலத்துள் புதைக்கிறாய்??

உலகில் உள்ள அனைத்தும்
உனக்கும் சொந்தம் எனக்கும் சொந்தம்
அதில் நீயும் சமம் நானும் சமம்;

என்னால் முடிந்தால் உனக்குதவி
உன்னால் முடிகையில் எனக்கு உதவியிருப்பின்
இடையே வேலியோ, வேறுபாடுகளோ
இரத்தக் கோடுகளோ வந்திருக்கவே போவதில்லை..

சாதியை யொரு சனல் கயிற்ரைப்போல்
அறுத்தெறிய ஒரு சின்ன மனசுதான் வேண்டும்,
அது மனிதத்துள் பொங்க சிறு
தேனளவு அன்பு தான் வேண்டும்,
அன்பூறிய மனதிற்கு சாதியென்ன மதமென்ன ??

மதமென்ன பூதமா?
மனதரைப் பிரித்தாலது பூதம்தான்,
ஆயினுமது அவன் சட்டை, அவனவன் விருப்பம்
அவனோடு போவது நெருப்பானலென்ன
இனிப்பாலென்ன (?) அது அவன் பாடு..

நீ பாடு, உன் இசைக்கு நீ பாடு
உன் குளத்தில் நீ நீரருந்து
உன் குளம் இதோ’ இந்த உலகம்விழுங்கி
சிறு துளியென நிற்கிறது பார்;
இரத்தத் துளிகளாயுனை இயக்குகிறது பார்
அதற்கு ராசகுமாரன் வேறு
சேவகன் வேறில்லை,

எல்லோரும் உன்போல் தனென்று
உலகிற்குச் சொல்லத்தானே மழை எங்குமாய் பெய்கிறது..
அது புரிந்து பிறரை சினேகிக்கும்
அணைக்கும் புள்ளியில் தான்
அன்பின் பனிமழைப் பொழியும்..
மகிழ்ச்சியின் ஒட்டுமொத்த உணர்வுகள் அரும்பும்..

உணர்வுகள் வேறென்ன
மலையிருந்து வீழும் அருவிபோல்
உனக்குள்ளிருந்து தானே கட்டவிழும்..
அதைக் கட்டிக்கொண்டு வா..

வா மனிதா வா..
ஒருமுறை ஆரத்தழுவிக்கொள்
கட்டியணை
மனதால் முத்தமிடு
சாதி மற, மதம் விடு
மனிதம் மட்டுமே மனதுள் நிரப்பு
இறுக்கி பிடி
அன்பால்.. உயிர்நேசத்தால்..
ஒருவரை யொருவர் இறுக்கிப்பிடி
இதுவரைக் கட்டிய கல்மனச் சுவர்களெல்லாம்
உடைந்துபோகட்டும் அப்படிப் பிடி..

நீ வேறென்னும்
நான் வேறென்னும்
நினைவெல்லாம் குருதி கழுவி
நட்பினுள் மனிதத்தோடு மூழ்கட்டும்…

ஏற்றத்தாழ்வுகள் எரிந்துச்
சாம்பலாக ஆகட்டும்..

மண்ணாகிப் போவது
நம் பகையும் கோபமும்
நமக்குள்ளிருந்த பிரிவினையாக மாறட்டும்..

தீண்டாமையை தவிடுபோடியாக்கிவிட்டு
மிச்சமிருப்பதைப்பார் –
உள்ளே ஒரு ஏழையின் சிரிப்பும்
எளியோரின் நிம்மதியும்
பின்னே அப்படியொருவர் இல்லாத நன்னிலமும்
அதுவாக உருவாகிக் கொண்டிருக்கும்…

அங்கே அமைதியெனும் ஒன்று
அர்த்தமற்றுப் போய்விடும்!!
——————————————-
வித்யாசாகர்

Posted in சொட்டும் வியர்வையில் சுதந்திரக் கனவுகள் | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 3 பின்னூட்டங்கள்

பெண்மை வாழ்கவென்று..

ல்லிடுக்கி பனிக்குடம் உடைந்து
எலும்புகள் அகல உயிர்நிலை கிழிந்து
பாலூட்டி பச்சைமார்பு வெடித்து
பத்தியம் சகித்து பகலிரவு வெறுத்து
எனக்காய் மறுஜென்மம் பெற்றவளே..
எனதுயிர் அம்மாவே!!

 

தாயாகி மகளுமாகி முதலுமாகி
கடைவரைக் காப்பவளாகி,
கண்ணுக்குள்ளே தீயூட்டி கற்பினுள்ளே
காமம் பிசைந்து;
களங்கமில்லா வாழ்க்கை வாழ
இரண்டாம் வரம் தந்தவளே..
மணம் கொண்டவளே.. என் துணையாளே!!

னை முழுதாய் விழுங்கி நானாய் தெரிந்தவள்
நானாய் வாழ நல்அப்பனைச் செய்தவள்
பெயரை கடமைக்குச் சேர்க்காமல்
உயிருக்குள் போட்டவள்,
உரிமையைக் கூட யாருக்கோ கொடுப்பதை
எனக்காய் ஏற்றவளே, என் மகளே!!

முத்தத்தால் எனை வளர்த்து முழுமூச்சு
நீ நினைத்து, பித்தென ஆகி என்னால்
பிசைந்த சோற்றோடு பண்புகளூட்டி,
பெற்றவளே தான்போல உன்
பன்மாத தூரத்திலும்
எனைவிட்டகலாத என்னக்காளே, உயிரானவளே!!

ண்ணாவின் அர்த்தத்தில் அப்பாவைச் சேர்த்தவளே
அன்பு அன்பென்று ஈந்து பிறவிப்பிணிக் கொன்றவளே
பொன்னும் பொருளும் கேட்போர் மத்தியில்
அண்ணனை மட்டும் கேட்டவளே,
தாய்மையை முன்பே போதித்தும், என்
தங்கையாய் யானவளே.. பேரன்புத் தங்கையே!!

சுட்டதும் கைவிட்ட இனிப்பல்ல நீ
உயிர் விட்டாலும் மாறாத அறத்தின்
அன்பு நீ,
கண்டதும் கேட்டதும் பார்த்ததுமல்ல;
உடன் வாழ்ந்த உயிர்பூச்சு நீ, உள்ளக்
கோயில் நீ தோழி; உள்ளே சாமியும் நீ தோழி!!

ட்டம்பகலை இருட்டாக்கி
இருட்டின் அழகை உனக்காக்கி, உன்போல்
காணா குருடென்று, இப்பவும்கூட எனையாளும்
எந்தாய் நிலம் போல் என்னுள்
நீக்கமற நிறைந்தவளே
கண்ணுக்குள் காதல் வரைந்தவளே, என்னவளே காதலியே!!

தெய்வம் யார் நீதானென்பேன்
தாயைக் கேட்டால் நீயே என்பேன்
தமக்கை தோழிக்கும் நீயே முதலென்பேன்
ஏற்கவேண்டியதை கற்கப் பணித்தவளே
அ எனில் அம்மா என்றவளே
யென் ஆசிரியப் பெரும்பேறே.. குருவே!!

பெண்ணே மொத்தத்தில் உனை
வணங்குதலன்றி வேறென்னச் செய்வேன் ?
“பெண்மை வாழ்கவென்று” புகழாது
பணியென்னக் கேட்பேன்??
தமிழுக்குள் உனையன்றி சிறக்க
சொல்லெங்கே கொய்வேன்? பெண்ணே;

நீயின்றி யில்லை உலகு, நீயே யெம் ஆதி மரபு!!
———————————————————————
வித்யாசாகர்

Posted in நீ சிரித்தால் பனிவிழும் மலருதிரும்.. | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 2 பின்னூட்டங்கள்