உங்களுக்கு மழை வேறு; எங்களுக்கு வேறு..

 

 

 

 

 

 

 

 

தோ இந்த மழைத்துளிகளில்
சொட்டுகிறது அந்நாட்களின் நினைவு..
மணற்பூக்களும் செம்மண் ஆறுகளும் ஒடி
பனைமரக் காடுகளுக்கிடையே மழைத்தெருக்கள் மணத்த
சுகநாட்கள் அவை..

தெருவோரம் தேங்கிய வீடுகளைக்
கடந்துப்போகும் மழைநீரில்
எங்களுக்கான விடுமுறையைக் கப்பலாக்கித்தந்த
ஒரு நட்பினிய மழைக்காலமது..

ஒரு தும்பியின் வாலில் பூமிப்பந்தினைக் கட்டி
பட்டாம்பூச்சியின் இறக்கைகளில் வானத்தை போர்த்திவிட்டு
இந்த பிரபஞ்சத்தை கண்மூடி கண்மூடித் தாண்டிய
பொன்-நிலா பொழுதுகள் அவை..

கிளை ஒடிந்ததா மரத்தை வெட்டு
வீடு சாய்ந்ததா இடித்துப் போடென
போட்டவர்களுக்கு மத்தியில்;
மரத்தில் அதுவரை வாழ்ந்திருந்த குருவிக்கும்
வீட்டில் கூடுகட்டியிருந்த சிலந்திக்கும்
மாற்று யாசித்து மழையோடு அழுத மழைக்காலமது..

மழைக்கு வீடுபூட்டி
வெறும் சன்னலில் கைநீட்டி நனைந்தால்
மழையொரு மாயாஜாலம்தான்,
நிலா தெரியும் குடிசைகளுக்கு மழைவந்தால்
நொடிப்பொழுதும் ஈரத்தின் கனப்பொழுதாகும்,
மழைநீருக்குமுன் –
கண்ணீரில் வீடு குளமாகும்..

வீடெல்லாம் மழை மழைமழையாய்
பொழிந்துக்கொண்டிருக்கும்..
பொருக்கி வைத்திருந்த வரட்டியும் சுள்ளியும்
தங்கம் போல் விலையாகும்.,

பழையசாதம் கூட
எனக்குஉனக்கு என்று மாறும்,
போன மழைக்கு வாங்கிய மருந்தை
நினைவுற்று நினைவுற்று காய்ச்சலும்
தலைவலியும் மாறி மாறி தேடச் சொல்லும்.,

கத்தரிக்காய்க் கேட்டால் –
கடல்பாசிக்கு விலை சொல்வார்
தெருமுனைக் கடைக்காரர்.,

கொஞ்சம் உப்பு கடன் கேட்டால்
வாங்கிய சர்க்கரைக்கு கெடு கேட்பார்.,

அரிசி பருப்பு வாங்கவே
அண்டா குண்டானெல்லாம்
அடகுக்குப் போகும்,
கூரைவீட்டு ஏழைப் பணத்தை
வட்டிப்போட்டு உறிஞ்சும் அட்டைகள்
மழையிலின்னும் கூடிப்போகும்,
ஒரு காசு கூட்டிக் கேட்டால் – கேவலமாய்ப் பல்லிளிக்கும்
வீட்டில் வந்து –
அழகு முகத்தைக் கண்ணாடியில் பார்த்தால்
பித்தளைக் கம்பல் பீலா விடும்
சுருட்டுமுடி ச்சீ போ’ன்னும்
அவன் சிரித்த முகம் நினைவிற்கு வந்தால்
பளீரெனக் கண்ணாடி உடையும்,
பசியும் பரிகசிப்பும் மழைவந்தால் கூடவருமென்று
எல்லோருக்கும் எப்படிப் புரிய?

காலம் வேறு வேறாக மாறுகிறது
எது மாறினாலும் –
தனது கோர முகமாக
ஏழைகளை வைத்துக்கொள்கிறது,
ஏழைகளுக்கு முகம் கிடையாது
ஏழைகளுக்கு மழையின் இன்பம் கிடையாது
ஏழைகள் சரிசமமானவர்களில்லை இந்த சமூகத்துள்
ஏழைக்கு துணி கிழிந்திருந்தால் கேடில்லை
ஏழைக்கு நோய் வந்தால் உதவ நாதியில்லை
ஏழைக்கு கோபம் வரக்கூடாது
ஏழைக்கு பசியெடுக்கக் கூடாது
ஏழைக்கு ஆசை இருக்கக் கூடாது
பாவம்; காலத்திற்கு மிக ஏழ்மையான மனசு..,

மனசும் நனையும்
மழையில் மட்டுமே நனையும் மனிதர்களுக்கு மத்தியில்
எங்களின் மனசும் நனையும்
மழையில் மட்டுமல்ல –
மழைக்குப் பின்னும் இப்படி மழையை நினைத்தாலே
மனசு நனையும்,

மழையில் பால்வாங்கி
மழையில் முறுக்கு வாங்கி
மழையில் சூடாக சூப்பு வைத்து குடிப்பவர்களுக்கு
மழையில் பால் விற்றவர்
மழையில் முறுக்கு சுட்டு விற்பவர்
மழையில் கீரை சுமப்பவரைப் பற்றியெல்லாம்
நினைவு வரவேண்டும்
வராதவரை மனசுகள் இப்படிக் கண்ணீராலும் செந்நீராலும்
நனைந்துக்கொண்டு தானிருக்கும்.,

என்றாலும் மழை அழகு
மழையொரு வரம்
மழைக்கு பகைவர்களில்லை
மழை பாகுபாடு பார்ப்பதில்லை
மழைக்கு மேல்கீழ் கிடையாது
மழையை நாம் தான் வரமாகவும் சாபமாகவும்
மாற்றிக் கொள்கிறோம்.,

உண்மை தான்
உண்மையிருக்கட்டும் –

ஓட்டைக் குடிசைகளில்
எத்தனைத் தட்டிருக்கும், குவளை இருக்குமென
யாருக்கேனும் தெரியுமா?

சொட்டும் மழைத்துளியை
பிடித்து நிரப்பவேனும் வீட்டில்
பாத்திரங்கள் வேண்டுமென
வேகமாய் –
புயலோடுப் பெய்யும் மழைக்கு
ஒரு துளிகூட தெரிவதில்லைதான்..,

அவைகளைத் தாண்டியும் மழையழகு
மழைக்கு பேசத் தெரிந்தளவிற்கு
இசைக் கொட்டி பாடத் தெரிந்தளவிற்கு
எங்களைத் தெரியாது,
மழைக்கு நாங்கள் ஒதுங்கியது கிடையாது
ஒதுங்க எங்களுக்கு அன்றெல்லாம் –
சுடுகாடு மட்டுமே தயாராகயிருந்தது..

அன்றும் மழைவந்தால் மின்சாரம் போகும்
மழை மீண்டும் தொடர்ந்தால் மாடுகள் நோகும்
மறுநாளும் மழையென்றால் –
முந்தையநாள் சோறும்
முன்னிரவோடு தீர்ந்திருக்கும்,

பானையில் நீர் நிரப்பி வைக்கலாம் –
பசியில் வயிற்றைக் கட்டிவைப்பது பெரும்பாடு,
அடுப்பில் வெருந்தட்டை மூடலாம் –
அழும் பிள்ளைகளின் வாயை
அடியால் மூடுவது ஆக வேதனை,

சோறாவது சரி வயிற்றின் பாடு
இருட்டிற்கு ஒளி யார் தருவார் ?
குடிசைக்குள் பாம்பிருக்கா
நாய் நரி படுத்திருக்கா யாரறிவார்?

காற்றிற்கு விலைவைக்கும் தேசம்
தண்ணீரை விலையாக்கிய தேசம்
சோற்றிற்கும் சாதிப் பார்க்கும் தேசம்
இருட்டிற்கு ஒளி தருமா ?

சிமிலி விளக்கிற்கு மண்ணெண்ணையைத் தேடி
வீடு வீடாய் அலைவோம்..

இன்றும் சரி
அன்றும் சரி
பெரிய வீடுகளுக்கு
மழையொரு பொழுதுபோக்கு தான்,

மழைவந்தாலே மண் மணக்கிறதோ
இல்லையோ சமையலறை மணக்கும்
வீடு நனைகிறதோ இல்லையோ
நாக்கு எச்சிலில் நனையும்,

சில வீடுகளில் சூடாக பூரி போடுவார்கள்
தெருக்கடைகளில் பஜ்ஜி போடுவார்கள்
பணமிருப்பவர்களுக்கு எக்காலும்-
எல்லாமும் கிடைக்கும்,
நாங்கள் வெறும் மண்ணெண்னைக்கே
வீடுவீடாய் அலைந்துக் கொண்டிருப்போம்..,
வெளிச்சம் கிடைக்கவே
வெள்ளிக்கு தவமிருப்போம்..,

மழை அன்றும்
மழைமழையாய் மழைமழையாய்ப் பெய்யும்

இடிகூட இடிக்கும்
அந்த இடிகூட எங்கள் தலையில் விழாது..

மழைக்கென்ன தெரியும், மழையொரு
மனுநீதிச் சோழனைப்போல,
எல்லோருக்கும் சட்டம் ஒன்றுதான்
மழையும் ஒன்றுதான்
எல்லோருக்கும் ஒரு மழை தான்
அனால் அந்த மழைக்கு கீழேதான்; அன்றும் சரி
இன்றும் சரி
நனைபவர்கள் நாங்களாக மட்டுமே இருக்கிறோம்!!
—————————————————————
வித்யாசாகர்

Posted in சொட்டும் வியர்வையில் சுதந்திரக் கனவுகள் | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

10, யாரிங்கே மாறுவது; முதலில் நீ மாறு..

டைந்தத் தார்சாலையினைப் போல
மனது ஆங்கங்கே
குழியும் குறையோடும் தான் இருக்கிறது..

மேலேறிச் செல்லும்
காலத்தின் நாகரீக நாற்றமோ
மரணத்தை மாத்திரைக்குள் அடைக்கிறது..

உண்ணும் உணவில் நஞ்சு
உடையில் தீ
உறங்கும் இரவில் வெளி யெங்கும் சாபம்

தண்ணீர் விலைக்கு கிடைக்கும்
காற்று காசுக்கே நிரம்பும்; கனவெங்கும்
புண்ணென நோகு(ம்) அரசியலே நமையாளும்

பேச்சில் கவுச்சிவாசம்
பார்வையில் பொய்வெளிச்சம்
வாழ்தலை மேல்கீழாகவே சித்தரிக்கும் அறிவு

எல்லாம் மருந்திட்டு
பழுத்திட்ட பழங்களைப்போல
பணத்திற்கு மட்டுமே –
உறங்கியெழும் வெம்பிய வாழ்க்கைப்பயணம்

நெஞ்செல்லாம் நெருப்பேறி சுடும்
காமத்தை வெல்வதற்குள்  வாழ்க்கை
பல்கொட்டி சொல்லறுந்துப் போகிறது

பொறாமை பெருங்குற்றமல்ல
அதை யார்மேல் காட்டுவதென தெரியவே
முடி நரைத்து உறவருந்துவிடுகிறோம்

சாதி உதிர்வதற்குள் மதம் புரிவதற்குள்
மயானத்தில் குழிவெட்டி – வெறும்
மண்ணும் சதையுமாய் தீர்ந்துப் போகிறோம்

ஆசை, காண்பதன்மீதெல்லாம் ஆசை
ஆசையில் நைந்து நைந்தே
எண்ணக் கிழிசலில் மரணம் படிந்துவிடுகிறது

எல்லாமே தனக்கு வேண்டும்
எல்லாவற்றிலும் தன் பெயர் வேண்டும்
எது செய்தாலும் நான் செய்தேன்

பிறகு யார் யாருக்காக வாழ்வதிங்கே?

இந்த நொடி
இந்த பிறப்பு
இந்த வாழ்க்கை வானத்தையும்
பூமியையும் மிஞ்சியது

அமிலம் பொங்கும் கடலுள்
அன்பெனும்
ஒரு புள்ளியிலிருந்து பிறப்பது

அமிலத்தில் குளிர்வதும்
அன்பினால் பூப்பதும் இதோ இனி உன் கையில்..
————————————————————————-

வித்யாசாகர்
Posted in சொட்டும் வியர்வையில் சுதந்திரக் கனவுகள் | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 2 பின்னூட்டங்கள்

நோகும் நிலங்களும் நெஞ்சடைக்கும் சாபமும்!!

 

 

 

 

 

 

 

 

ம்மணத்தில் வேகுதய்யா
உயிரறுந்துப் போகுதய்யா,
நிர்வாணம் நோகுதய்யா
நொடி நொடியாய் வலிக்குதய்யா;

ஆண்டாண்டா உழுத நிலம்
சுடுகாடா மாறுதய்யா,
சேர்த்துவைத்த விதநெல்லு
விசமேறித் தீருதய்யா;

பச்சை வயல் வெடித்ததுமே
பாதி சீவன் செத்துப்போச்சே,
மிச்சப் பானை உடைந்ததுமே
உழவன் உயிர் கேளியாச்சே;

சேறு மிதித்து சோறுபோட்டும்
ஊருசனம் சேரலையே,
ஏறு பிடித்து உழுத கைக்கு
இன்னொரு கை கூடலையே;

வியர்வையில் விளைஞ்ச நெல்
உயிர்குத்தி வருத்துதய்யா,
உழவனா பிறந்ததை – எண்ணி
உயிர்விட துடிக்குதய்யா;

காசுக்கு அலையாத சனம்
பசிபசிச்சு குடி சாயுமா?
காலம் நின்று கொல்கையில்
கைகுட்டையில் மானம் மூடுமா?

வித்த நிலம் ஒட்டு நிலம்
விசம் வாங்கப் பத்தலையே?
உயிர்விட்ட சனங் கூட
வாழ்ந்தொன்றும் சாகலையே?

ஊர் ஊரா பாயுந் தண்ணி
உள் நாக்கை நனைக்கலையே?
கட்டிடமா உயரும் பணம்
ஒத்த மார்பை மூடலையே?

கிளி பறிக்கும் சீட்டாட்டம்
ஒவ்வொன்னா போகுதையா,
உழவன் போன தெருப்பார்த்து – நாளை
வளமுஞ் சேர்ந்துப் போகுமையா;

வெறும்பய ஓலமுன்னு
அரசொதுங்கிப் போகுதே,
அடிமாட்டு விலைவைத்து
நாட்டுமக்கள் பேசுதே;

கோழைகள் இல்லைன்னு
யாருக்குச் சொல்லியழ?
சோம்பேறி இல்லைன்னு
எங்கேபோய் தீ மிதிக்க??

ஒத்த வயிறு பசிக்கு
ஒத்த வார்த்தை பேசலையே;
மொத்தப் பேரும் போகையில
விடாத சாபம் பளித்திடுமோ ??

எம் புள்ள படிச்சிருவான்
பெரிய ஆளா நின்னிடுவான்,
உன் பொழப்பு என்னாகும்
உழவன் உண்டான்னு ஏலம்போடும்;

உலகெல்லாம் பேயாளும்
பசிநெருப்பில் வயிறெரியும்,
ஒத்த நெல்லை தேடித் தேடி
நாளை சுடுகாட்டில் விவசாயம் பிறக்கும்!!
————————————————–
வித்யாசாகர்

Posted in சொட்டும் வியர்வையில் சுதந்திரக் கனவுகள் | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

அழகியல் எனில் அது உன் இயல்!!

என் காதல் கதைசொல்ல
உன் காதல் தந்தாய்;
உன் கனவோடு எனைமட்டும்
உயிராகக் கொண்டாய்,

நதி என்றால் நீர் போல
நானென்றால் நீ யானாய்,
நீ மட்டும் நீ மட்டுமே – என்
பிறக்காத மகளானாய்;

நிறமோ அழகோ
அதலாம் வேண்டாத இடமானாய்;
மனதை அன்பால் வென்ற
அழகான அவளானாய்;

அலைபேசும் கடல்போல
இனி தீராது உன் பேச்சு,
அழகியல் பொருளியல் போல
மனைவியியல் நீ யாச்சு;

உடல்கூசும் நொடிகூட
உனக்கென்னைத் தெரியும்,
எனக்குள்ளே வலித்தாலும்
உனக்கே அது முதலில் புரியும்;

சிறகேதும் இல்லாது
நெடுவானம் போவேன், என்
வானத்தின் வரைகூட
உன்மட்டும் பெண்ணே;

உயிர்மூச்சு சுட்டாலும்
உயிர்விட்டுப் போவாய்;
அனல்காற்று தீண்டாது
அமுதூட்டும் தாய் நீ!!

எனதன்பு செல்லம்மாவிற்கு இனிய பிறந்தநாள் நல்வாழ்த்துகள்!!

பேரன்புடன்..

வித்யாசாகர்

Posted in நீ சிரித்தால் பனிவிழும் மலருதிரும்.. | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

உயிர்காற்றிற்கு அஞ்சாதொரு கடற்காற்றில் அறப்போர்!!

pover

 

 

 

 

 

ரு பிடி வீரம்
உலுக்கிப்போனதிந்த நகரம்
ஒரு அறமமேந்தியப் போர்
உடைந்துபோனது இந்திய முகம்;

ஒரு காட்சி
விழுங்கித் தின்கிறது பகலையும் இரவையும்
உயிர் சாட்சி
ஒருங்கே நின்றது ஆணும் பெண்ணும்;;

சிறு கடலடி
சினத்தில் பொங்கியது மானம்
இனி ஒரு கொடி
இரண்டாய் ஆனாலும் ஆகும்;

எவர் இவர்
எம் உரிமை பறித்தல் தீது
எது வரினு மெமது
வாக்கு வெல்வதே மாண்பு;

சுடுசொல்
சுடுசொல் போட்டு வாரீர்
ஒரு சொல்
ஒரு சொல் சுட எழுவோம்;

விதையாய் உயிர்களை
விதைத்த தேசம்
விழுந்தாலும் வீரம் பூண்டே
எழுவோம்;

அலையாய்
அலையாய் மீண்டும் வருவோம்
கடலாய்
ஒரு நீதிக்கென உயிர் தருவோம்;

இனி நில்லோம்
எக் கயவர்தம் கபடமினி ஓயும்
கடலும் அலையுமெம் காளையின்
வீரத்தைப் பேசும்;

பரம்பரை பரம்பரை யாட்டமாடு
புஜமது புடைத்திட பாடு
தமிழச்சி முலைப்பால் குடித்த நெஞ்சே
உன் காளைக்கும் உரிமையுண்டு கேளு;

அடங்கி
அடங்கிப் போனதே சாபம்
ஒதுங்கி
ஒதுங்கி நின்றதே பாவம்;

இனி துடித்துயெழு
நிலம் அதிர்ந்திட வீரம் கொள்
அடிமை உடை
தணல் பரப்பி நீதி யுரை

அறம் அறைந்திட
உரிமையைக் கேட்டு வாங்கு
புரட்சி செய்
பாரிற்கு இவண் தமிழனென்றுக் காட்டு!!
——————————————————-
வித்யாசாகர்

Posted in சொட்டும் வியர்வையில் சுதந்திரக் கனவுகள் | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | பின்னூட்டமொன்றை இடுக