மலேயா பல்கலைக் கழகத்தில் பினாங்கு துணை முதல்வர் வித்யாசாகருக்கு விருது வழங்கினார்

உலக திருக்குறள் மாநாடு – 2019, கோலாலம்பூர், மலேசியா.

//மலேசியாவின் பினாங்கு மாநிலத்து துணை முதல் அமைச்சர் மேதகு ராமசாமி அவர்களிடமிருந்து குவைத் நாட்டிலிருந்து வந்து சிறப்பு விருந்தினராக கலந்துகொண்டு வந்து ஆய்வறிக்கை வாசித்த கவிஞர் எழுத்தாளர் பன்னூல் பாவலர் திரு. வித்யாசாகர் அவர்களுக்கு அவருடைய இலக்கியப்பணியையும், பாடல்களையும், சிறுகதை, கட்டுரை, கவிதைகள் என அவரது இருபது வருட எழுத்துப்பணியை பாராட்டி 24.02.2019-ஆம் நாளன்று உலகளாவிய முறையில் “தமிழ் படைப்பிலக்கியச் செம்மல்” எனும் உயர் விருதினை கொடுத்து மலேயா பல்கலைக் கழகம், ஓம்ஸ் அறக்கட்டளை மற்றும் தமிழ்த்தாய் அறக்கட்டளை அமைப்புகளின் மூலம் நடந்த “உலக திருக்குறள் மாநாட்டில்” பெருமை செய்யப்பட்டது.

மேலும் அவரது தாயார் திருமதி. கெம்பீஸ்வரி அம்மாள் அவர்களுக்கு முதல்வர் அவர்கள் பொன்னாடைப் போர்த்தி மேடையில் தாய்மை மதிப்புறச்செய்ய அரங்கம் ஆத்மார்த்த நன்றிகளால் மனம் பூரித்து மகிழ்ந்தது.

அதுவல்லாது, 23.02.2019 திகதியன்று கவிஞர் மற்றும் எழுத்தாளர் திரு. வித்யாசாகர் அவர்கள் எழுதிய “வாழ்வைச் செதுக்கும் ஒரு நிமிடம்” எனும் கட்டுரைத் தொகுப்பு புத்தகமும், அம்மா பற்றிய நினைவுப் பாடல் ஒன்றின் குறுந்தடும் ஒருங்கே மேடையில் அவருடைய தாயார் கரங்களால் வெளியிட உலகறிந்த இதயநல மருத்துவர் ஐயா சொக்கலிங்கம், தமிழ்திரு வா.வு.சி பெயரன் ஐயா முத்துக்குமார சுவாமி, வகுப்பறை பதிப்பகதின் நிறுவனர் பரிதி, மலேசிய அரசு பள்ளிக்கூடத்தின் ஆசிரியை திருமதி. உமா கணேசன் மற்றும் தமிழ்த்தாய் அறக்கட்டளை அமைப்பின் நிறுவனர் திரு உடையார் கோயில் குணா அவர்களும் பொருளாளர் சிவகாமி குணா அவர்களும் உடனிருந்து புத்தக பிரதிகளையும் அம்மா பாடலின் குறுந்தகட்டையும் பெற்றுக்கொண்டனர்.

அரங்கம் கரவோசையினாலும் அம்மாப் பாடலின் உருக்கத்தாலும் மெய்மறந்து பாராட்டி தமிழரின் உயர்பண்பு மாறாமல் கௌரவித்து மகிழ்ந்தது//

அந்த ஒரு நாள், அந்த ஒரு மேடை, அப்படியொரு சமூக உணர்வுள்ள, மக்களின் விடுதலைக்கு போராடுமொரு முதல்வரோடும், அம்மாவோடும், தம்பி தங்கைகள் தோழர்கள் எண்ணற்ற நாடுகளிலிருந்து வந்திருந்த அறிஞர் பெருமக்கள், பல வெளிநாட்டு பல்கலைக் கழகங்களிலிருந்து வந்திருந்த பேராளர்கள் என எதுவொன்றும நினைவிலிருந்து நீங்குவதேயில்லை.

உலகளாவிய ஒரு பொதுநிகழ்வு தன்னில் ஏற்படும் சில புரிதல் கோளாறுகளால் சில விடயங்கள் திசைதிருப்பிவிடுகிறது. மாற்றம் மனதை தைத்துவிடுகிறது. அதை மறுப்பதற்கில்லை என்றாலும் மனதளவில் மொழியாலும் இனத்தாலும் எல்லோரும் ஒருங்கே இணைந்தேயிருந்தோம், தமிழால் அன்றும் உயர்ந்தோம் என்பதே நிறைவு.

எங்கோ கடல் கடந்து வந்தோம் என்றில்லாது எமது உறவுகளோடு இணைந்திருந்த பெருமையும் நிறைவும் உண்மையிலேயே மனது நிறைந்திருக்கிறது.

மாநாடு முடியும் இரண்டாம் நாள் மாலையில் மலேசிய எழுத்தாளர் சங்கத்திலும் எல்லோரையும் மதிப்புசெய்து உணவளித்து எமது விருந்தோம்பல் பண்புதனை மெய்ப்பித்த எமது தொப்புள்கொடி உறவுகளுக்கு குறிப்பாக ஐயா பெ. ராஜேந்திரன் அவர்களுக்கும் மற்றும் அனைத்து மூத்த உறுப்பினர்கள் பெரியோர்களுக்கு எல்லோருக்கும் நன்றி.

எல்லாம் சிறக்கும் இனி. எல்லாம் மறப்போம். இன்னும் ஓரிரு தினங்கள் ஆனால் குறைகள் சில மறையும், நிறைகளே காலத்திற்கும் விசாரமாப பரவியெங்கும் பெருமையோடு நிற்கும். குறைகளை இனி வரும் காலங்களுக்கான பாடமாக ஏற்போம். நிறைகளை நட்பு இறுக நெஞ்சில் சுமப்போம்.

அம்மாவை எங்களை எத்தனை பெரிதாகக் கொண்டாடி மகிழ்ந்தீர்கள் மதிப்பு செய்தீர்கள் அதன் நன்றி பெரிதாய் இந்த மலேசிய மாநாடு குறித்தும் மலேசிய மக்கள் குறித்தும் மனம் முழுக்க உண்டு.

கூடுதலாக, இத்தனை பெரிய கனத்தை கன மேடையை நமக்கு ஐயா முதல்வரின் பேச்சோடு வழங்கிய திரு. ஓம்ஸ் தியாகராசன் ஐயா மற்றும், ஐயா திரு. மன்னர்மன்னன், ஐயா திரு. கிருஷ்ணன், ஐயா திரு. முல்லைசெல்வன், முக்கியமாக இதற்கெல்லாம் காரணமாக இருந்து நமக்கு வள்ளுவனை வழங்கி “அ” போட்ட ஐயா வி.ஜி.சந்தோசம் மற்றும் மொத்த மாநாட்டிற்கும் முதற்புள்ளியாக இருந்து சற்றேறக்குறைய ஆறு மாதங்களாக உழைத்த எனதன்பு சகோதரர் கண்ணியத்தின் திருவுளம் உடையார் கோயில் குணா மற்றும் தங்கை சிவகாமி அவர்களுக்கும் நன்றி.

அதோடு, இந் நிகழ்ச்சி நெறியாளர்கள் பங்காளர்கள் மற்றும் பின்னாலிருந்து உழைத்த அனைத்து நல்லுள்ளங்களுக்கும் நன்றியெனும் சொல் மிகச் சிறிது.

முக்கியமாக, பெருந்தன்மையாக இருந்து விழாவை சிறப்பித்த அனைத்து நாடுகளிலிருந்தும் வந்திருந்த பேராளர்கள் சகோதர உறவுகள் மற்றும் ஐயா சொக்கலிங்கம், ஐயா இலக்குவனார், ஐயா ஜெயராம் சர்மா, ஐயா முத்துகுமார சுவாமி, ஐயா சி.கே. அசோக்குமார், பேராசிரியர் திரு. முருகன், ஐயா.திரு. நடராச கணபதி, ஐயா.திரு. பெரியண்ணன், ஐயா திரு. அன்வர், தோழர் திரு. பரிதி, சிட்னியிலிருந்து வந்திருந்த உதயசூரியன் தமிழேட்டின் ஆசிரியர் மற்றும் பெயர் சொல்லி அடங்காதளவு வந்து பெருமைச்சேர்த்த எனது அக்கா தங்கைகள் பேராசிரிய பெருந்தகை அம்மையர்கள் அனைரையும் மீண்டுமொருமுறை இருகரம் கூப்பி நெஞ்சாரப் போற்றி நன்றியோடு வணங்கிக் கொள்கிறேன்.

எப்போதும் இணைந்தேயிருப்போம் இன்னும் பல மேடைகளில் சந்திப்போம்.

பேரன்புடன்..

வித்யாசாகர்

Posted in அறிவிப்பு, கவிதைகள் | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

நீ தான் அந்த வானின் நட்சத்திரம்..

னைக் கண்டால் மட்டுமே
பாய்கிறதந்த மின்சாரம்
பிறப்பிற்கும்
இறப்பிற்குமாய்..

உனக்காக மட்டுமே
இப்படி குதிக்கிறது என் மூச்சு
வானுக்கும்

பூமிக்குமாய் ..
உன்னை மட்டுமே
தேடுகிறது
கண்கள்
அழகிற்கும் அறிவிற்குமாய் ..

ஒருத்தியைக்கூட
பிடிக்கவில்லை
ஏனோ – நீ
ஒருத்தி உள்ளே இருப்பதால்..

உனைக் காண மட்டுமே
மனசு அப்படி ஏங்குகிறது
ஆனால்,
காதல் கத்திரிக்கா யெல்லாம்
அதற்குப் பெயரில்லை,

இது அதற்கும் மேல்!

நீ தான்
எனக்கு அந்த
கனவில் வரும் பெண்,
நீ தான் எனக்கு அந்த
காணக் கிடைக்காத தேவதை,

நீயே எனக்கந்த
வானத்து நட்சத்திரம்,
நீ மட்டுமே எனக்கு
அத்தனைப் பிரியமானவள்!

வா.,
ஒருமுறை சந்திப்போம்
மறுமுறை தெரியவில்லை;

ஒருவேளை
உன்னில் நான் கரையாதிருப்பின்
மீண்டும் மீண்டும் சந்திப்போம் வா..

வித்யாசாகர்
Posted in காதல் கவிதைகள், நீ சிரித்தால் பனிவிழும் மலருதிரும்.. | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

தமிழ் ஆள; தமிழ் பேசு..

ஜென்ம்ராஜ், ப்ரஷாத், ஹரிஷ், க்ருதிக், கௌரி, சாந்தினி, சௌமியா, சோபியா, மிளன், ராபர்ட், ஆல்வின், நிஷா, அமித், முஸ்தாக், வித்யா, வித்யாசாகர் என பல பெயர்களை நாம் அன்றாடம் காண்கிறோம். ஆனாலும் இதலாம் தமிழ்ச்சொல் அல்ல எனும் ஏக்கம், மறுப்பு, வருத்தமும் நம்மிடையே இப்போதெல்லாம் எண்ணற்றோருக்கு உண்டு.

 
என்றாலும் மொழி வளர்ச்சி, வாழ்வுநிலை, சுற்றத்தார் பொருத்து மொழியும் பல மாறுதலுக்கிணங்க தானே திரிந்தும் கலந்தும் விடுகிறது. எனவே எதையும் முற்றிலும் தமிழில்லை என்று அகற்றிவிடலாமா? அல்லது தனித்தமிழ் அல்ல என்று ஒதுக்கலாமா? எல்லாம் தமிழ்தான் ஆயினும் கலப்புத்தமிழ் இல்லையா என்று வருந்தியே நகர்வதா???
 
இதெல்லாம் சமஸ்கிருத, ஹிந்தி மற்றும் பிற மொழிச் சொற்கள் அல்லது பிற மொழிக் கலாச்சாரத்தால் வந்த சேர்ப்புகள் இல்லையா ? என்றாலும், அனைத்து மொழிக்குமே தாய் ‘நம் ஆதி மொழி’ தமிழ் தான் என்பதிலும் எண்ணற்றோருக்கு உலகளவில் மாற்றுக் கருத்தில்லையே.
 
எனவே இதலாம் தமிழுக்கு பிறமொழிகளிடமிருந்து வந்துள்ளது என்பதை விட, தமிழிலிருந்து தான் பிற மொழிகள் வந்துள்ளன என்பதை உலகமே இதோ மெல்ல மெல்ல ஏற்று வருகிறது. இவ்வருட கனடா ஜப்பான் லண்டன் அமெரிக்கா வளைகுடா நாடுகள் என உலகளாவிய பல பொங்கல் தினக் கொண்டாட்டங்களும் அதற்கொரு சான்று.
 
என்றாலும் குழந்தைகளுக்கு பெயரிடுகையில், விளக்கமளிக்க அவசியமற்றவாறு தனித்தமிழில் மிக அழகாக எவ்வித சார்புமற்று வைக்கலாம். வெண்ணிலா, அறிவு, செல்வன், மதிநிறை, குறள், அருவி, மல்லி.. என்றெல்லாம்.
 
வெள்ளைக்காரர்கள் இப்படித்தான் அவர்கள் மொழிக்கு நிறைவாக, ஸ்டவ், ஸ்ட்ரீட், ட்ரீ, ஸ்டீல், கேவ், மூன், கேட், ஃபிஷ், ஜாஸ்மின், காட் என்றெல்லாம் வைக்கிறார்கள்.
 
நாம் கூட முன்பு இப்படியெல்லாம் வைத்திருந்தோம்; சிவப்பு, செவளை, கருப்பு, தேனு, அடுப்பு, பறி, சூரியன், சந்திரன் என்றெல்லாம் நிறைவாக நம் சொல்லினிக்க மொழியினிக்க வைத்திருந்தோம்.
 
ஏன்னா பெயர் என்புது ஒருவரை அழைக்க, குறிப்பிட என்றாலும் வாழ்நாள் முழுவதும் வெற்றி வெற்றி என்று அழைப்பதொரு போற்றுதலும் இல்லையா? தாத்தா போல வரவேண்டும், பாட்டி போல இருக்க வேண்டும், சூரியனைப்பொல ஒளிர வேண்டும், அருவி போல நிறைய வேண்டும் என பலவாறு எண்ணற்ற மேற்கோள்கள், எதிர்ப்பார்ப்புகள், நன்னெறி கொண்ட சிந்தனைகள், மொழிச் சீர் கொண்ட சொற்கள், பழவகைகள், தவிர நேர்மறை எண்ணங்கள் புக, வர, வளர என பல ஆழப் பார்வை பெயர் வைக்கையில் உள்நிறைவதுண்டு.
 
இடையே கூட ஒரு குழந்தைக்கு ‘மதிநிறைச் செல்வன்’ என்று வைத்தோம், அவர்கள் வீட்டில் மதி என்றழைக்கிறார்கள், அழைக்க ஏதுவாக இருக்குமென்று.
 
அப்படி மதி, குயில், அகில், முகில், குறல், வெள்ளி, வாணி, அருள், மணி, சுடர், பாரி, ஓரி, நீதி, கொடை, தனம், அன்பு, நதி, மணி, முத்து, மரகதம், பவளம், குழலி, எழிலி, குறளி, வெண்பா என எண்ணற்ற அழகிய தமிழ் சொற்கள் பெயர்கள் மிகச் சிறப்பாக நம்மிடையே உண்டு அவைகளையெல்லாம் நாம் பார்த்து பார்த்து வைத்து பழக பழக மேலுள்ள கலப்புவகைப் பெயர்களின் மீதான ஆசை தானே ஒழியும். பின் பழக்கமும் அங்ஙனம் மெல்ல மாறிவிடும்.
 
பிறமொழி புகுதலை தடுத்து நிறுத்துகையில் தான் நம் மொழியின் வளம் மிகப் பெருகும். இது நமது தமிழுக்கென்று மட்டுமல்ல அவரவர் தாய்மொழிக்கும் பொருந்தும்.
 
வெறுமனே, ஒரு எண்ண பறிமாற்றம் தானே மொழி என்றெண்ணக்கூடாது. தகவலறிவிக்கத் தானே என்று விட்டுவிடலாகாது தமிழை நம்மால். மொழி தான் நிலத்தை பிரிக்கிறது என்பார் ஐயா கவிஞர் வைரமுத்து.
 
அங்ஙனம் நிலம் பிரிகையில் இனம் மாறிவிடுமோ எனும் நெடிய பதட்டம் இருக்கிறது. சான்றுகளை நாம் பல மாநிலப் பிரிவுகளின் வழியே கண்டுதான் வருகிறோம். அன்று நாம் சேர்ந்து கட்டிய நதியிலிருந்து வரும் தண்ணீரின்று மொழிவாரியாக பிரிக்கப்படுகிறது.
 
ஆக, இனம் மாறிக்கொண்டால் பழக்கவழக்கங்கள் சிதையும். அல்லாது, வெற்றிக் குவிப்புகள் இடம் மாறிவிடும். வரலாறு பிழையாக பிழையாக பேசப் புறப்பட்டு விடுவர் பலர். எண்ணற்ற குழப்பங்கள் மொழி திரிவதால் காலமாற்றங்களிடையே நிகழ்ந்துவிடும்.
 
எனவே மொழிமீது அக்கறை கொள்ளுங்கள். அவரவர் மொழிமீது அவரவர் அக்கறை கொள்ளுங்கள். தெலுங்கு பேச சந்தர்ப்பமோ, ஹிந்தி பேச சூழலோ, ஆங்கிலம் பேச கட்டாயமோ இருப்பின் அங்கே கசடற பேசுவோம். பேச பயிற்சி எடுப்போம்.
 
பல மொழி கற்றுக்கொள்வது பல மனிதர்களை புரிய அணுக ஏற்க மறுக்க வாதிட சொல்லித்தர வணிகம் செய்ய தேவைப்படும். பிற மொழிகளை கற்றல் என்பது திறனைக் கூட்டும். அவர்களின் பண்பாடு, வரலாறு உயர் குறிப்புகள் என அனைத்தையும் அறியலாம் தவறில்லை.
 
ஆனால் எவ்வாறு அம்மொழிகளைக் கற்று மிக நேர்த்தியாகப் பேசுகிறோமோ; அங்ஙனம் நம் மொழியையும் அதன் செழுமையோடு பேசுவதும் உச்சரிப்பதும் எழுதுவதும் பகிர்வதும் இன்றியமையாத ஒன்றாகும். எம்மொழியும் செறிவோடு பேசுகையில் கேட்கையில் அழகு தாம்.
 
ஆயினும் நமக்கு, நமது தமிழ் மிகச் சிறப்பான ஒரு மொழியாகும். மூப்பு நிறைந்த நமது மொழியை பிற மொழிகளைக் கலந்து சிதைப்பது நல்ல அறிவன்று. நீங்களே அதை தனித்து தமிழில் பேச பேச முற்றிலும் உணர்வீர்கள்.
 
எனவே முதலில் நேரம் சொல்வதில், வழி சொல்வதில், பெயரிடுவதில், தொழில் துவங்குவதிலிருந்து துவங்கி மிக இயல்பாய் நம் எளிய தமிழில் பேசிப் பழகுங்கங்கள். குட்மார்னிங், சாரி, தேங்க்யூ, சன்டே மன்டே, டுமாரோ வில் சீ, பை த பை, பட்(டு), நோ, யெஸ், லெப்ட்ல போ, ரைட்ல போ, ஸ்டாப், டேஸ்ட்டி போன்ற அனைத்து சொல்லாடல்களையும் தூக்கி குப்பையில் எறியுங்கள். இவைகள் தான் இன்றைய முழுச் சான்றுகள் நாம் நமது அழகு தமிழை எவ்வாறு சிதைத்துவைத்துள்ளோம் என்பதற்கு.
 
எனவே அங்கிருந்து துவங்கி எங்கும் நிறைந்த மொழி யெம் தமிழை ஒரு தமிழரின் மரபு அறிய, மறம் உணர்த்த, மாண்பு நிலைக்க தூக்கி பிடித்திருப்போம். தவறில்லை. மெல்ல மெல்ல வெறியின்றி குழப்பம் விடுத்து தெள்ளு தமிழில் பேசி நமக்குள் நாம் மகிழ்வோமே உறவுகளே.
 
தவறாக எண்ணாதீர்கள், இதலாம் என் அறிவிற்கு பட்டது. எல்லாம் சரியென்றில்லை. பிற கருத்துக்களும் அமையலாம். அவரவர் கருத்தை நான் ஏற்க தயார் எனினும் தமிழ் நம் மூலம் என்பதை எல்லோருமே அறிகிறோம், பிறகதை அழகுற பேசுவதற்கு, பெயர் சூட்டுவதற்கு தமிழை எப்போதும் நம் இனியதொரு அடையாளமாக வைத்திருப்பதற்கு தயங்குவானேன்.
 
குறைந்த பட்சம் வீட்டில் பிறமொழி கலப்பின்றி பேச முயலுங்கள். நண்பர்களோடு உறவினர்களோடு அக்கம்பக்கம் பழகுகையில் தூய தமிழ்பேசி பழகுங்கள். குழந்தைகள் நம்மிடம் பேசுகையில், குழந்தைகளிடம் நாம் பேசுகையில், குழந்தைகள் பிறரிடம் பேசிப் புழங்குகையில் பிறமொழி கலவாமல் பேசச் சொல்லிக்கொடுங்கள்.

குழந்தைகள் நம் வரம். தமிழ் அவர்களுக்கு நாம் தரும் பெரிய வரம். அதை உடைக்காது தருவோமே? எனக்கு நம்பிக்கையுண்டு; இப்போதெல்லாம் நம் மக்கள் மிக அறிவாக செறிவாக பாரம்பரியம் கெடாது வாழத்துவங்கி விட்டனர். எனவே தமிழையும் அழகாக உணர்வோடு சேர்த்து கலப்பின்றி பேசி மகிழ்வரென்று எனக்கு பெரிய நம்பிக்கையுண்டு.

என்றாலும் ஒன்று உண்மை. மொழி சார்ந்து நாமெல்லாம் சிந்திக்க பழகிவிட்டோம். இனி; நம் காதுகளில் பேசக்கேட்கும் பேசப்படும் தமிழும் மேலும் இனித்துவிடும் என்பது சத்தியம்.
 
அதற்கு நன்றி. வணக்கம். வாழ்க!!
 
வித்யாசாகர்
 
குறிப்பு: நீ முதல்ல வித்யாசாகர்ன்ற பெயரை தமிழ்ல வையிடான்னு திட்டிடாதீங்க. ஒன்று; வித்யா என்பது அன்று என் இறந்த தங்கையின் பெயர். அதனால் இன்று எனது மகளின் பெயர். எனவே அஃ தென் பெயரும் கூட.
 
எல்லாவற்றையும் விட, அறிவுக்கடல்னு தமிழில் வைத்தால் மிக அதீதமாகிவிடலாம். நான் கடல் அல்ல; நீங்களெல்லாம் கலந்திருக்கும் கடலின் ஒரு துளி..🌿
Posted in வாழ்வியல் கட்டுரைகள்!, வாழ்வைச் செதுக்கும் ஒரு நிமிடம் | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

26, “விசுவாசம்” எனுமொரு திரைத் தென்றலின் தாலாட்டு (திரை விமர்சனம்)

ரு திரைப்படம் மனதை நேர் அலைவரிசைக்கு மாற்றுமெனில் அது சமூகத்திற்கான கலைச்சேரல் என்பதில் எவ்வித மாற்றுக்கருத்தும் இல்லை. ஒரு நடிகரை அப்பாவாகவும், ஒரு நடிகையை அம்மாவாகவும், ஒரு குழந்தையை தனது மகளாகவும், பார்க்க இடம்தருமொரு மூன்று மணிநேரத்தை வெறும் பொழுதுபோக்காக கருத இயலவில்லை.

வாழ்வின் அதிசயங்களை மட்டுமே காட்டும் பல கதாநாயகர்களுக்கு மத்தியில் குடும்பத்தின் உறவுகளை தனது தமிழ்மரபு குறையாது அறிமுகப்படுத்துமொரு கதைச்சித்திரத்தின் தந்தையாக பார்க்க கிடைத்த திரைப்படம் இந்த விசுவாசம். இது வெறும், திரைக்கலையின் மகிழ்ச்சியை மட்டும் தந்து முடியவில்லை, ஒரு சமூக மாற்றத்தின் பொறுப்பையும் எடுத்து தனது தோள்மேல் சுமந்துக்கொண்டு நல்ல குடும்பத்தின் கதையாக நகர்கிறது.

நாம் கண்ணெதிரே காணும் பல அறத்திற்கு முரணான அநீதிகள் நேரும் இடத்திலெல்லாம் ஒரு நாயகனோ நாயகியோ அதைத் தட்டிக் கேட்கையில் உள்ளூர நமக்கென்று ஒரு ஆனந்தம் பொங்குவதைப்போலத்தான் இந்த “விசுவாசம்” திரைப்படத்தைக் காண்கயிலும் நம் குடும்பத்துள் நாம் செய்யும் அறத்திற்கு புறம்பான செயல்களைக் கண்டு நமக்குள் நாமே பல திருத்திற்கான கேள்விகளை கேட்டுக்கொள்வதற்கான அவஸ்தையை நடிகர் திரு. அஜித் அவர்களின் நடிப்பும், அந்த அருமை மகள் சுவேதாவின் நடிப்பும் உணர்த்துகிறது.

ஒரு மகள் தனது அப்பாவையே அங்கிள் என்று அழைக்கும் வலி என்பது தாய் தனது பெற்ற மகன் எட்டி உதைக்கையில் சுமந்த வயிற்றில் வலிக்கும் வலியைப்  போன்றதொரு வலியாகும். அது இன்றும் எண்ணற்ற எனது “வெளிநாடுகளில் பொருள் ஈட்டச் சென்று வருடங்கள் பல கழித்து வரும் சகோதரர்களுக்கு” இருப்பதுண்டு.

இப்படத்தின் கதையோட்டத்தின் படி, மனைவி தனது கணவனிடம் கோபித்துக்கொண்டு மும்பைக்கு சென்று விடுகிறாள். அங்கே அவளும் வளர்ந்து, தனது மகளையும் வளர்த்து பெரியவளாக்கி வைத்திருக்கும் பத்து வருடங்களுக்கும் அவளுடைய ஆசைக் கணவனை கோபத்தினால் விட்டுப் பிரிந்திருக்கிறாள். அந்த பத்து வருடத்திற்கும் தனது மனைவியின் உணர்வை மதிக்கும் நல்லவொரு ஆண்மகனாக நாயகன் “தூக்கு துரையும்”  அவளை நேரடியாக நெருங்காமல் தூரத்திலிருந்தே அவர்களை கண்டு காத்து வாழ்கின்றான்.

இது ஒரு திரைப்படம் தான் என்றாலும், அவ்வாறு ஒரு ஆண்மகன் பெண்மையை மதித்து பண்போடு நடந்துகொள்வதும், ஒரு அப்பாவாக தூரத்திரிலிருந்தே அவர்களைப் பார்த்துக்கொள்வதும் காண்பதற்கு நிறைவாக  அமைந்திருக்கிறது. அப்பா அம்மா மகள் மூவரும் ஒன்றாக ஒரே வீட்டில் தங்கியிருந்தும் ஒருவரை ஒருவர் மனதால் மட்டுமே கண்டுகொண்டு உலகின் பார்வைக்கு விலகியே இருப்பதை காண்கையில் மனது துடிதுடித்துப் போகிறது.

அதற்குப்பின் வரும் காட்சிகளில் தனது மகளைக் காப்பாற்ற வேண்டியதொரு கட்டாயம் வருகையில் அவன் தனது மனைவியின் கோபத்தையும் மதித்துக்கொண்டு, அவளுக்கு மறுப்பேதும் காட்டாமல், கணவன் எனும் திமிரை தொலைத்தவனாய், ஒரு பெருந்தன்மையின் சாட்சியாக அவளுடைய வீட்டிலேயே அவனது மகளுக்கு காவலனாக வேலைக்கு சேர்கிறான்.

பல இடத்தில அவன் சூழ்நிலை கைதியாகிப் போகும் காட்சிகளிலெல்லாம் நமது வாழ்வின் பல படிநிலைகளை நாம் எவ்வாறு கிடக்கிறோம், எவ்வாறு இருத்தல் சிறப்பெனும் ஒரு யோசனையோடு சற்று திரும்பிப் பார்க்கவைக்கிறது இத்திரைப்படம்.

எப்படியோ ஒரு கட்டத்தில் மகள் ஸ்வேதா அவனிடம் நெருங்கிப்பழக, அவளின் விருப்பம் தேடி தேடி அவளோடு அவன் ஊர்சுற்றும் தெருவெல்லாம் தனது மகளே அவளுடைய தந்தையைப் பார்த்து அங்கிள் அங்கிள் என்று அழைப்பதும், அவள் அங்கிள் அங்கிள் என்றழைக்கும் போதெல்லாம் அவன் கலங்குவதும், ஒரு கட்டத்தில் அவனிடமே அந்த மகள் சென்று என்னோட அப்பாவை எனக்கு பிடிக்கவே பிடிக்காது என்று சொல்லுகையில் ஒரு தந்தை அடையும் தாய்மையின் வலியை திரைப்படத்தின் வழியேகூட நம்மால் காண இயலவில்லை.

ஆங்காங்கே மனதின் உணர்வாக எழும் மிக அழகிய உயிர்ப்பூட்டும் இசைப் பின்னணியில் உள்ளூர நிறைந்துநிற்க பல காட்சிகள் இப்படத்தில் உண்டு.  நெடுநாளைய நினைவிற்கு வேண்டி ‘அப்பா மகள் கதையாக’ இப்படம் மனதுள் சிம்மாசனமிட்டுக் கொள்கிறது. மிக முக்கியமாக ஒவ்வொரு உணர்வையும் காட்சிப்படுத்தியது மிக அழகு.  ஒவ்வொரு பிரேமிலும் தெரியும் அழகிய தேனியின் இயற்கை வளங்களெல்லாம் பச்சை பசேலென படத்திற்கு ஒரு கூடுதல் பலத்தை ஏற்படுத்திவிடுகிறது.

உண்மையில், இப்படத்தில் ஒரு மகளாக ஸ்வேதா நடித்தது சிறப்பா, ஒரு அம்மாவாக நயன்தாரா நடித்தது சிறப்பா, ஒரு அப்பாவாக அஜித் நடித்தது சிறப்பா இருக்க கேட்டால் நம்மால் எவரையும் குறைத்துச் சொல்வதற்கு இயலாது. என்றாலும் வெகுநாட்களுக்குப் பிறகு ‘வானத்தைப்போல’ ‘சின்ன கவுண்டர்’ ‘நாட்டாமை’ மாயி’ எனும் பல கிராம திரைப்படங்களின் வரிசையில் ஒரு அருமையான மனிதரை’ சிறந்தவொரு அப்பாவை’ நம்மால் இப்படத்தில் பார்க்கமுடிகிறது எனில் அதற்கு நடிகர் அஜித்தின் நடிப்பும் சிரிப்பின் அழகும் மட்டுமே காரணம் என்பதும் தீராத உண்மை. அந்த மீசையை நிச்சயமாக ஒவ்வொரு மகள்களுக்கும் அப்பாக்களின் மீசையாகப் பிடிக்கும் என்பதும் உண்மை.

நடிப்பென்று மட்டுமில்லை, ஆங்காங்கே வரும் துள்ளலான நடனமாயினும் சரி, சிரிப்பாயினும் சரி, அழுவதாயினும் சரி, சண்டைக்காட்சியிலும் கூட அப்பட்டமாக கதாநாயகனின் அத்தனை நடிப்புத் திறத்தையும் முழுமைபடுத்தி தந்திருக்கிறார் நம் நடிகர் அஜித். கண்டிப்பாக, இப்படத்தின் இயக்குனருக்கு ஒரு பெரிய நன்றி கூறல் உண்டு. இசைக்கு, மிக முக்கியமாக பாடகி சிரேயா கோஷ்வால் உச்சரிக்கும் பாடலின் சொற்களுக்கும் ஒரு ஆகா ஓகோ போடலாம் தான். பாட்டுகள் எல்லாமே கதையின் நரம்பாக சதையாக திரைக்கதையுள் ஒட்டியுள்ளது.

மிக தரம் மிக்க வசனங்கள் இப்படத்தில் பாராட்டத் தக்கவை. “தாயை மதிக்காதவன் முன்னேறியதாக சரித்திரமே இல்லையம்மா” என்று மக்களிடம் அப்பா சொல்லிகொடுத்து தனது மனைவியை மதிக்கச் செய்வதும், இது வரை நீ சாரி சொன்னதே இல்லையேம்மா, இருந்தாலும் என்ன மன்னிச்சிடும்மா என்று மகள் கேட்டு தனது தந்தையின் குணத்தை தாயிற்கு காட்டுவதும், மிக அழுத்தமாக ஒரு இடத்தில் அஜித் வந்து “மனைவியை மதிப்பது இயல்பு, மனைவி திட்டுவதோ  பேசுவதோ முரண் இல்லையே அதுகூட இல்லத்தின் ஒரு அறம் தானே” என்பதெல்லாம் அப்பப்பா மனதுள் நன்னெறியை விதைக்கிறது.

ஒரு காலம் தராத அறிவுகளை; அந்த காலத்தைக் கற்றுக்கொண்டு, பின் அதை கதையாக்கி, கதைகளை காட்சி படுத்தி, உணர்வோடு நாம் திரைவடிவில் செல்லுகையில்; அது கேட்ப்போருக்கு பார்ப்போருக்கு நேராக உணர்வின் வழியில் புரிகிறது. இறுதி காட்ச்சியில் இயக்குனர் மொத்த படத்தின் சாராமே “குழந்திகளை குழந்தைகளாக வளருங்களேன்” அவர்கள் அவர்களாக வளரட்டுமே” என்று தைப்பப்படத்தை முடிக்கையில், பரவாயில்லையே ஒரு நல்ல திரைப்படத்திற்கு குழந்தைகளோடு பார்க்கவந்தோமே என்றும் ஒரு நிறைவு வருகிறது.

மிக குறிப்பிட்டு சொல்ல எண்ணற்ற காட்சிகள் இப்படத்தில் உண்டு என்றாலும், கதைகளை மொத்தமாக இங்கு நான் சொல்லிவிட்டு உங்களை திரையரங்கிற்குள் வெற்று மனநிலையோடு விட்டுவிட மனமின்றி மெல்ல நகர்கிறேன்.

ஒரு திரைப்படத்தைக் கண்டுமுடிகையில்; அப்படத்தின் வில்லனை கூட உங்களுக்கு பிடித்துவிடும் என்றால் அது உண்மையிலேயே இத்திரைப்படமாகத் தான் இருக்கும், எனவே ஆங்காங்கே இருக்கும் சில குறைகளை நான் பெரிதாக பொருட்படுத்திக் கொள்ளவில்லை.

மிக சுருக்கமாகச் சொன்னால், தன் மகளைக் கொஞ்சிக்கொண்டு, அவளை மட்டும் அவளின் கோபத்தோடு’ அடத்தோடு’ திமிரோடு’ விளையாட்டோடு’ சோம்பேறித்தனத்தோடு ஏற்றுக்கொள்ளும் அப்பாக்களுக்கு, அதே அப்பா ஸ்தானத்தில் இருந்து அவர்களின் மாமனாரின் மகள்களையும் அப்படியே ஏற்றுக்கொள்ளச் சொல்லும் மிக சிறப்பான திரைப்படம் இந்த “விசுவாசம்”.

மிக நல்ல சண்டைக்காட்சிகள், இரம்யமான இசை, நேர்த்தியான வடிவமைப்பு, சிறந்த திரைக்கதை, அருமையான வசனங்கள், ஆனந்தம் சூழ்ந்தவொரு குடும்பத்தின் காதல், மிக நெருக்கமான உறவுகளின் ஈர்ப்பென; நல்லதொரு திரைப்படத்தை வழங்கிய இயக்குனர் திரு. சிவா, சகோதரர் இமான், நடிகர் அஜித், நடிகை நயன்தாரா, சிறந்த நடிகை சுவேதா, ஐயா தம்பி ராமையா, சகோதரர் ரோபோ சங்கர் மற்றும் அனைவருக்கும் தைப் பொங்கலின் இனிப்பு வாழ்த்தும் வணக்கங்களும்!!

வித்யாசாகர்

Posted in திரை மொழி | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

மழைநேரத்து நன்றி.. (வெளிநாட்டுவாழ் தமிழர்கள் சார்பாக )

கண்ணீரை வெல்லும் வானம்பாடிகள்.. (வெளிநாட்டு வாழ் தமிழர்கள்)

 

 

 

 

 

 

 

 

கூடுகளைத் தேடாமல் சிறகுகளுக்குள் அடங்கிக்கொண்டவர்கள் நாங்கள். கதகதப்பிற்கு மாறாக நெருக்கத்தின் வெப்பத்தால் தகித்தாலும் ஒற்றுமையெனும் வலிமைக்காய் கைகால் முடங்கிக்கொண்டு லட்சிய முழக்கத்தை நிறுத்திக்கொள்ளாத நெறியுள்ள வானம்பாடிகள் நாங்கள். எங்களுக்கு கனவு பறப்பதாக இல்லை வாழ்வதாக இருக்கிறது, ஆம் அது எல்லோருக்குமான வாழ்வு.

சிக்கி தவித்து துடித்து பசியில் வாடி, ஏழ்மையில் நலிந்து, எதற்கும் விலைபோனவர்களாய் வாழும் இலவச விரும்பிகளான எம் சமுதாயத்திற்கு ஓர் விடிவு வேண்டும். நாங்கள் சிறகடித்து பறக்கும் வானத்தைப் பற்றி பேசுவதேயில்லை, பசியை எல்லோருக்கும் போக்கிடாத கனவுதனை தீதென்று எண்ணி அஞ்சுகிறோம்.

ஆதி மனிதர்களான நம்மிடம் எல்லையற்ற பலமும் அறிவும் இருக்கிறது, மரபூரிய மாண்பும் மறமும் விஞ்சியிருக்கிறது, ஆயினும் ஏன் எங்குக் காணினும் இரண்டாம் பட்சமாய் எட்டித் தள்ளப்படுகிறோம்? எட்டித் தள்ளியப்பின்னும் எதற்கு அஞ்சி நிற்கிறோம்? யார் எம் சிறகுகளை உடைப்பவர்? கனவுக்கு துயிலும் தூக்கத்தை எம் விடுதலையோடுச் சேர்த்து, கொண்டுபோனவர் எவர்? எமக்குத் தெரியும்’ யாருமில.

ஆம்; யாருமில எமை வஞ்சித்தவர். எங்களை எம்மினத்தை யாராலும் தோற்கடிக்கவோ ஏமாற்றவோ முடியாது, ஆனால் தோற்க எங்கோ பிசகி எப்படியோ நாம் தயாராகிவிட்டோம். ஏமாற ஏனோ சம்மதித்து சம்மதித்து பெரியதொரு சதியின் பள்ளத்தில் விழ தானே பழகிக்கொண்டோம். அதிலிருந்து நாமெல்லாம் வெளியே வருகையில், தம் எண்ணத்துள் தாம் வென்றுநிற்கையில் எமது அடுத்த தலைமுறைக் குஞ்சுகள் நாளை விண்ணில் தானே பறக்கத் துவங்கிவிடும்.

எனவே நாங்கள் எங்கள் தூக்கத்தைத் தொலைத்து எமது தலைமுறையின் கனவுகளுக்கு விடைதனை தேடி கடல் தாண்டி அலைகிறோம். எமது விடுதலை இதோ எங்களின் சட்டைப்பையில் உண்டென்று எங்களின் பிள்ளைகள் நம்பும் புள்ளியில் எங்களின் ஏக்கங்களுக்கும் நாளை சிறகு முளைத்துவிடும்.

அதற்குச் சான்றாகத்தான் நாங்கள் கூடுகளாய்ப் பிரிந்துகொள்வதில்லை. மாறாக ஒற்றைக் கூட்டிற்குள் அடங்கிப் போகிறோம். ஏதோவொரு நாட்டிற்குள்ளும் தமிழர்களாக மட்டுமே அடையாளப் படுகிறோம். அந்த தமிழரெனும் கூட்டிற்கு குச்சிகளை தேடியலைந்து தங்கக் கம்பிகளை முடைந்துவிட்ட எங்களின் சேர சோழ பாண்டிய மன்னர்களான பாட்டன்களுக்கும் முப்பாட்டன்களுக்கும் நன்றி.

ஏதோ முடிந்தது வாழ்வென ஓய்ந்துவிடாமல் எப்பொழுதும் உழைப்பு உழைப்பு வெற்றி வெற்றி என்று நாடு நாடாக தேசம் தேசமாக ஓடி ஓடி எங்கும் எப்பொழுதும் எதற்கும் தளர்ந்து நின்றுவிடாமல் உழைத்து உழைத்து முன்சென்ற எங்களின் கனவுத் தொழிற்சாலைகளுக்கும், அனைத்து வியர்வை வைரங்களுக்கும், எங்களன்பு உழைப்பாளிகளான மொத்த வெளிநாட்டு வாழ் தமிழர்களுக்கும் இந்த மழைநேரத்து உதவிக்கான மாண்பு சொறிந்த நன்றி. வெறும் குச்சிகளை தங்கக் கம்பிகளாக்கிய பல தொழிலாளர்களுக்கும் முதலாளிகளுக்கும் தொழில் முனைவோர்களுக்கும் நன்றி.

வெறும் நன்றியோடு நிற்பதெங்கே, வாருங்கள் எல்லோரும் சேர்ந்து ஒற்றுமைத் தேரிழுப்போம். மழை வெள்ளம் இடி மின்னல் எது வரினும் நாம் ஒன்றே என கூடி நிற்போம். நம்மில் இருக்கும் ஏற்றத்தாழ்வுகளெல்லாம் இடிந்துபோகட்டும் இனி. அன்புத் தீயிட்டு எரிப்போம் தீயெண்ணத்தை. அதில் சாதித் திமிரது இருந்தாலும் பொசுங்கிபோகட்டும். வானத்து விண்மீன்களை இழுத்து எம் வரிகளுள் கட்டிவைப்போம். காதலர்கள் கைகோர்த்துச்செல்கையில் பின்னே வண்ணங்களாய் மின்னட்டுமந்த விண்மீன்களெல்லாம். வாழ்க்கையை மிக அழகியலோடு வாழ்வோம், வருங்காலதிற்கு நல்லதாக நம் வரலாறு மிஞ்சட்டும் தோழர்களே..

வாய்மையையும் உழைப்பையும் அறத்தையும் ஒவ்வொருச் சொல்லுக்கும் போற்றுவோம்; வாழ்ந்தவர் தமிழரென்று இந்த உலகம் தானே நமை அடையாளங் கண்டுக்கொள்ளட்டும். அன்று பறக்கும் தமிழரின் வெற்றிக் கோடிக்கு மகிழ்ச்சியின் வண்ணங்களும், இனி நாம் ஒற்றுமையில் தோற்காத ஒற்றை நிறமுமே பூசப்பட்டிருக்கட்டும்.

வாழ்க எந் தமிழர்தம் நாடு; வளர்க எம்மக்கள்..

அன்புறவுகள் அனைவருக்கும் வணக்கம்!!

வித்யாசாகர்
மாதவரம், சென்னை

Posted in வாழ்வியல் கட்டுரைகள்!, வாழ்வைச் செதுக்கும் ஒரு நிமிடம் | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | பின்னூட்டமொன்றை இடுக