வித்யாசாகரின் எழுத்துப் பயணம்..

இறந்தவர்களுக்கு
இறந்த பின்பும்
நிறைய கடிதங்கள்
எழுதப் படுகின்றன;

பதிலாய் வரும்
அத்தனை கடிதத்திலும்
ஒற்றை சொல்லே
வருகிறது; மீண்டும் மீண்டும்
போராடுங்கள்..
போராடுங்கள்..

இதுவரை
வீடிழந்து
நாடிழந்து
விடுதலை தேடி திரியும்
எம் உறவுகளே;

உயிரை
யாருக்கு வேண்டுமாயினும்
விட்டுவிடுங்கள்;

விடுதலை உணர்வை –
ஈழத்திற்கு மட்டுமாய்
மிச்சம் வையுங்கள்!

ரத்தம் ஊறிய
மண்ணில் ஓர் தினம்
புலிக்கொடி –
பட்டொளி வீசிப்
பறக்கும்;

இது கனவென்று
நினைக்கிறார்கள் சிலர்;

ஆம் கனவு தான்
தமிழனின் கனவு!!

ஒரு நூறு தெரு
தள்ளி தான்
கேட்கிறதந்த சப்தம்;

கண்ணீரால் யாரையோ
கூப்பாடு போட்டழைக்கும்
ஒரு ஓலம் அது;

சுலபமாய் சொன்னால்
மரணம் எனலாம்,

வாழ்பவன்
கற்றும் தெளியாத
அல்லது –
கற்காத பாடம்.

மரணம் என்றாலே
நெஞ்சை உலுக்கும் பயத்திற்கு
மரணமின்றியே இயங்குகிறது
நிறைய சதைகள்;

ஆம், ஜாதி பேசி
மதம் பேசி
இனம் பேசி
ஏற்றத் தாழ்வு பேசி
யாரை கொன்றேனும்
சுயநலம் காக்கும் சதைகளாக தானே
வாழ்கிறோமென சொன்னால்
எத்தனை பேர் ஏற்பீர்களோ
எத்தனை பேர் மறுப்பீர்களோ;

மறுக்க உங்களுக்கு
சுதந்திரமுண்டு –
ஏற்க எனக்கு மனமில்லை – நீங்கள்
சதைகளே;
சதை குவிந்த ஒரு பிண்டமே;
வேண்டுமெனில்
பிணமென்றும் வைத்துக் கொள்ளுங்கள்.

டேய்…….., யாரையடா
பிணமென்றாய்’ என
விரட்டி பின்னால் ஓடுகிறேன்..

என்னை விட வேகமாக ஓடி
முட்கம்பிகளை தாண்டி
முள்ளிவாய்க்காளின் ஒரு
ரத்தக் கரை படிந்த பாறைக்குள் சென்று
மறைகிறதந்த உருவம்!
————————————————————
வித்யாசாகர்

அம்மா அம்மா எனும் ஓசையை
அண்ணா அண்ணா என்றழைப்பவளே..

எனை சுற்றி சுற்றி வளையவர
அன்பின் –
சாமி போல பிறந்தவளே..

மனசெல்லாம் பரவி
குழந்தை போல வளர்ந்தவளே..

வாழ்வின் அர்த்தங்களில்
முதலிடமாய் ஆனவளே..

ஏனழுதேனென்று கேட்காமலெ
எனக்காக அழுபவளே..

நான் பேசாத மௌனத்தில்
அழுகையாய் கரைபவளே..

கட்டளையிடும் முன்னாலே
செய்கையாய் சிரிப்பவளே..

சிரித்து சிரித்தே
எரிக்கும் கோபத்தையும் – தனிப்பவளே..

அண்ணா என்ற ஒரு அழைப்பில்
என் பிறந்த பயனை தீர்த்தவளே..

எத்தனையோ வாசத்தில்
என் தங்கையாய் பூத்தவளே –

உனை யாரென்று சொல்லி முடிக்கவே
நாட்கள்.. பொழுதுகள்.. போதாதேடி
திருமணமென்று சொல்கிறார்களே
வாழ்த்த எனக்கு வார்த்தையேதடி?

மகிழ்ந்துத் தீர்க்க மனதெங்கே
இருப்பதோ சின்ன – இதயமாச்சேடி;
இறைவனையே துதிக்கிறேன்
வாழி நீ; வாழி நீ பல்லாண்டு காலமடி!

விரும்பிய நல் வாழ்வோடு
நற்பேரும் பல புகழோடு
சீரும் நல் சிறப்பொடு
செல்வங்கள் பதினாறோடு
சீர் பெற்று ஊர் போற்ற –
பெற்ற வயிறும் உற்ற வாழ்வும் இன்புற
மனந்தவரும்; மாந்தர் தம் உலகமெலாம் மகிழ
வாழ்க வாழ்க நீ வாழ்கவே!
—————————————————————————————–
வரும் வைகாசி 12- இல் (26.05.2010) திருமணம் கொள்ளவிருக்கும் தங்கை ச.மீன லோஷினி மற்றும் மாப்பிள்ளை மா.பொ.செல்வக் குமார் அவர்களை அன்புத் தம்பி, அருமை கவிஞன் ‘விருதை பாரியின்’ இடம் நின்று நாமும் வாழ்த்துவோம் தோழர்களே!!