வித்யாசாகரின் எழுத்துப் பயணம்..

நிறுவன ஒப்பந்தப் படி
என் – உறவுகள் தொலைந்த
பாலை நிலங்களில் இரண்டு வருடங்களை
தொலைத்தாகி விட்டது;

இன்று ஊருக்கு வர
என் கடவுச் சீட்டினை கூட
பெற்றுக் கொண்டேன்;

இன்னும் சற்று நேரத்தில்
என் இரண்டு வருட ஆசைகளும்
விமானமேறி –
நாளை தரையிறங்கும்;

வானம் விடிகையில்
வாசலில் நீ நிற்ப்பாய்,
ஓடி வருவாயோ –
நின்ற இடத்தில் எனை கட்டி
அழுவாயோ – தெரியாது;

நான் மட்டும் சாதாரணமாகக்
காட்டிக் கொள்வேன்,
ஆயினும்,
என் சட்டியின் அந்நிய தேசத்து
வாசனை திரவியத்தால்
என் அழையையும் –
மறைக்க இயலாது தான்!

சரி சரி.. அதோ பார்
நம் கட்டிலில் நனைந்தூரிய
உன் கண்ணீரையும்
தூசிகளையும்
தட்டி தூர எறி;

முடிந்தால்
நான் நாளை வரும் முன்
நாளைய இரவை மட்டும்
சற்று சீக்கிரம் –
இன்றே வரச் சொல்லேன்!

எத்தனையோ
பூக்களுக்கு மத்தியில்
சிரிக்கும்
ஏதோ ஒரு
அதிசய பூவிலிருந்து தான்
துவங்குகிறது
அத்தனை ஆண்களின்
வாழ்க்கையும்;

எனக்கும் நீ
அப்படித் தான் –
இடையே சற்று
பிரிவென்னும் முட்களோடு!

நீயும் நானும்
தெருவில் நடக்கையில் –
நீ என் கை பிடித்து வருவாய்,
உள்ளுக்குள்ளே –
ஆயிரம் தேவதைகள் கூட
நடப்பது போல் உணர்வேன்;

இங்கும் நான்
தனியே நடக்கையில்
நீ ஆயிரம் தேவதைகளோடு வந்து
என் கை பிடித்துக் இழுக்கிறாய்;
நான் திரும்பிப் பார்ப்பேன் –
நீ மட்டும் தெரிவதேயில்லை!

உன்னை அடைந்தப்
பின்னரே இரவின்
வெளிச்சங்கள் கூட –
ரகசியமாய் புரிந்தது;

உன்னை பிரிந்த
பின் தானே –
பகலில் கூட வாழ்வின்
இருள்கள் துளிர்கின்றன!

உண்மையில் பகலை தொட்டு
அடையாளம் கண்டுகொள்ளும்
என்னால் –
இரவை தான் நீயின்றி
தொடவே முடிவதில்லை;

ஆயினும் –
இப்போதெல்லாம்
இருபத்தி நான்கு மணிநேர
இருட்டில் தான் வாழ்கிறேன் நான்
உன் – பிரிவுக்குப்பின் என்பது
உனக்கும் எனக்குமே புரியும்!!

உன் –
கால் கொலுசும்..
கை வளையல்களும்..
சொல்லிடாத –
சேதி கேட்டும்;
சொன்ன –
இரவுகளை நினைத்தும் தான்
நகர்கிறது –
வாழ்வினிந்த –
அர்த்தமற்ற நாட்கள்!