வித்யாசாகரின் எழுத்துப் பயணம்..

எம் வீர காவியம்
நின்னு கேளுடா
ஈழமுன்னா வெறும்
மண்ணு இல்லைடா..

புலி கொடி பறந்து
ஆண்ட தேசம்டா
உலகை;
இன்றும் தாங்கும்
ஒற்றை இனமடா!

பெண்ணைத் தாயென
பார்த்த பூமிடா
வந்தவரெல்லாம்
வாழ்ந்த மண்ணுடா;

பொண்ணும் பொருளும்
நிறைந்த சொர்க்கம்டா
போட்டதை எல்லாம்
விளைத்த வர்கம்டா..!

காலம் ஏனோ மாறி
போச்சிடா
கயவர்களாலே ஆடி
போச்சிடா;

குழந்தையும் குடும்பமும்
மாண்ட சோகம்டா
கொலைவெறி தரித்து
நடந்த துரோகம்டா!

அறுபது வருடம்
எரியும் நெருப்புடா
அநீதி அழிந்திட
பூண்ட போருடா;

இரண்டில் ஒன்றே
பார்க்கும் வீரம்டா
எதிர்க்கும் காலம்
தூரமில்லடா!

குண்டுகளெல்லாம்
உமிழும் எச்சில்டா
உயிரே கூட
துச்சமில்லடா;

ஈழம் ஒன்றே
கனவு கனவுடா..
விடுதலை ஒன்றே
எல்லை கோடுடா!

காலம் என்ன –
களையா பறிக்கு(ன்)டா????????

காலம் என்ன – எமை
களையா பறிக்கு(ன்)டா –
ஈழம் வெல்ல –
எதிர்த்தா நிற்கும்டா??

ஓரங் கட்டி
நின்ற கணக்கெலாம்
வீரம் பூட்டி
வெல்வதுறுதிடா;

யாம் சேர்ந்தால் ஞாலம்
சுருண்டு போகும்டா –
தமிழன் மூச்சின் வெப்பம்
ஈழம் வெல்லும்டா!!

யாமும் ஓர்தினம்
ஆளுவோமடா –
தமிழன் – ஆண்ட பெருமையை
பாடுவோமடா;

உரக்கக் கத்தி
கூறுவோமடா
ஈழ விடுதலை வெல்லவே
சுவாசிப்போமடா!

வெற்றி என்பது
வெறும் – பேச்சி இல்லடா
புலிக்கொடி பறக்கும்
சாட்சி நாளடா;

இதை நெஞ்சிலேற்றி
நித்தம் வாழடா
விடுதலை வெல்ல
உறுதி கொள்ளடா!! உறுதி கொள்ளடா!!!
————————————————————-
வித்யாசாகர்

நீ முதன் முதலில்
வெளிச்சத்திற்கு வந்து
சூரியனை பார்த்து
கண் கூசுகிறதென –
கண்களை மூடிக் கொண்டு
திறக்க இயலாமல் தவிப்பும் சிரிப்புமாய் நிற்க,

நானும் அம்மாவும்
உனை ‘ஹே…எனக்.. கிண்டலடிக்க,

நீ கண்களையும் திறக்க முடியாமல்
முடியவில்லையே எனும்
இயலாமையையும் மறைக்க முயன்று
சிரித்து மழுப்பிய அழகை
எந்த புகைப்படத்தில் பதிந்து வைப்பேன்????

பதிய இயலாமையில் –
கவிதையாவது செய்தேன்!!

சிலநேரம் அம்மா அம்மா
என்றழுவாய்..

அம்மாவிடம் தந்தாலும்
அப்பா அப்பா
என்றழுவாய்.,

நானும் எனக்காக
அழுகிறாயோ என்றெண்ணி
தூக்கி மார்மேல் போட்டு
தட்டுவேன்

நீ இன்னும் கதறி
அழுவாய்..,

ஒன்றும் புரியாமல்
மீண்டும் –
அம்மாவிடமே தருவேன்..

என்ன செய்வதென்று புரியாமல்
எப்படியாவது உன் அழையை
நிறுத்தும் எண்ணத்தில் –
அவள் உருக உனை அனைத்துக் கொள்வாள்

நீ மெல்ல அழுவதை நிறுத்திக்
கொள்வாய் –

உன் தேவை அப்பா அல்லது
அம்மா எனும் வார்த்தையோ
கூப்பாடோ அல்ல,
தாய்மை’ என்று –
பின் புரிந்ததெனக்கு!

நடு இரவில்
எழுந்து அழுவாய்; கதறுவாய்;

கனவு கண்டிருப்பாயோ
என்றெண்ணி சாமியறை சென்று
திருநீரெடுத்து – எதையோ எண்ணி
உன் நெற்றியில் வைப்பேன்,

உனக்கு அழை நின்றதோ
இல்லையோ –
எனக்கு என்னம்மா அப்பா இட்டதெல்லாம்
நினைவுக்கு வரும்!

நான் யாரை பார்த்தாலும்
என் பிள்ளை இப்படி
என் பிள்ளை அப்படி என்று
என்னென்னவோ சொல்கிறேன்;

நீ நாளை வளர்ந்த பிறகு
உன்னப்பா –
இப்படி இப்படி என்றெல்லாம்
உனக்கு நினைவிலிருக்குமா!!