வெகு நாட்களுக்குப்
பிறகு –
ஒரு சின்ன –
மழைத் துளியில்
உலகம் நனைந்த
சந்தோஷம்;
நீ இன்று
குலுங்கி குலுங்கி
சிரித்ததை
தொலைபேசியில் கேட்டேன்!!
வெகு நாட்களுக்குப்
பிறகு –
ஒரு சின்ன –
மழைத் துளியில்
உலகம் நனைந்த
சந்தோஷம்;
நீ இன்று
குலுங்கி குலுங்கி
சிரித்ததை
தொலைபேசியில் கேட்டேன்!!
என் உயிரில்
முள் குத்தியதாய்
உணர்ந்த பொழுதே
நினைத்தேன்;
நீதான் அங்கு
அழுகிறாய் என்று,
எட்டித் –
துடைப்பதற்குத்
தான் –
இந்தியாவும் குவைத்தும்
அருகருகில் இல்லையே!!
கவிதைக்கு
பரு பொருள்
ஞானமல்ல;
வலி என்பதை –
நீயில்லாத கால
இடைவெளியில் –
கனத்து நிற்குமென்
கவிதைகள் சொல்கின்றன!
உனக்குப்
பிடித்தமான
உணவுகளை –
நீயில்லாத பொழுதில்
தின்கையில்
கண்ணீரின் உப்பு
அதிகமாக தான்
கரிக்கிறது!
நிறைய நிரபராதிகளின்
வாதம் –
சிறை கம்பிகளுக்கிடையே
நின்று –
உலகை வெறித்தாலும்,
வெளியே நிற்கும்
குற்றவாளிகளுக்கு
வெறும் – பணம் தரும் சிரிப்பு
பணம் தீரும்போதே
நின்றும் விடுகிறது!
நிற்க,
இங்கே சிறைக் கம்பிகளுக்கிடையே
வீழ்ந்த ‘நியாயமே’ பேசப் பட
வேண்டுமெனில் –
நிரபராதிகள்
காலத்தின் கேள்வியாய்
சிறைகம்பிகளுக்கு மத்தியில் நில்லாமையை
நீயும் நானும்
சேர்ந்து சிந்தித்தாலன்றி மாறாது!