ஞானமடா நீயெனக்கு – 5

உன்
பிஞ்சு விரல்கள் பதிய
எனை –
கட்டிப் பிடித்துத் தூங்குகிறாய்;

எடுத்துவிட்டால்
எழுந்துவிடுவாயென
எடுக்கவுமில்லை
உறங்கவுமில்லை
நீ தூங்கும்வரை
விழித்திருக்கிறேன் நான்!

Posted in ஞானமடா நீயெனக்கு | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

ஞானமடா நீயெனக்கு – 4

நீ தூங்கும் போது
பாடும் –
தாலாட்டில்
எந்த ராகமும் இல்லை;
நான் –
அம்மா என்பதை தவிர!

Posted in ஞானமடா நீயெனக்கு | 1 பின்னூட்டம்

ஞானமடா நீயெனக்கு – 3

நீ –
என் செல்லமா
அப்பா செல்லமா
எல்லோரும் கேட்கிறார்கள்;

நாங்கள் தான்
உன் செல்லமென
அவர்களுக்கெப்படித்
தெரியும்!

Posted in ஞானமடா நீயெனக்கு | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

ஞானமடா நீயெனக்கு – 2

நீ என்
மடி மீது படுத்து
பால் குடித்துக்
கொண்டிருக்கிறாய்;

நானுன் –
மடியில் பிறக்கும்
வரம் கேட்டு மீள்கிறேன்!

Posted in ஞானமடா நீயெனக்கு | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

ஞானமடா நீயெனக்கு – 1

நீ சிரிக்கிறாயென
நான் செய்ததையெல்லாம்
வேறெந்த –
பைத்தியக் காரனும்
செய்திருக்கமாட்டான்;
நிறைய –
அப்பாக்கள் செய்திருக்கலாம்!

Posted in ஞானமடா நீயெனக்கு | 5 பின்னூட்டங்கள்