வித்யாசாகரின் எழுத்துப் பயணம்..

போரில்
விடுதலைக்காய்
உயிர்விட்டவர்கள்
போர்வீரர்கள் ஆனார்கள்.

அருகில் இருந்தும்
வேடிக்கை மட்டுமே
பார்த்தவர்கள் –
கோழைகளா??
கல்நெஞ்சக் காரர்களா??
எதிர்க்கும் திராணி போதாதவர்களா???
அவரவரே –
முடிவு செய்துக் கொள்ளட்டும்!

ஒரு இனத்தின்
பிணவாடை –
உலகமெலாம் வீசியும்
மூக்கை மூடிக் கொண்டு
சேனல் மாற்றியது
அதே சுயநல இனம்!

பசுமை வளர்த்த
இனம் –
பிறப்பு இறப்பு பதிவின்றி
பிணங்களாய் குவிந்தது
வரலாற்றில்!

மயான கிடங்காய்
நீண்டது –
முல்லைவாய்க்கால்,

வெறும் செய்தியாக
மட்டுமே –
காண்பிக்கப் பட்டது
தமிழரின் மரணம்!

ஈழத்தின்
வருடங்களை கடந்த
இருட்டு,

ஜெயிப்போ தோற்ப்போ
என்பதான
பயம்,

இரண்டிலொன்றை
பார்ப்போமென்ற
நம்பிக்கை..

எதையுமே பார்க்கவில்லை
சிங்களன் வீசிய
நச்சுகுண்டு;

நியாயத்தை
விழுங்கிக் கொண்டதில்
நச்சு –
பிணங்களாய்
கொப்பளித்தன!