Tag Archives: தியானம்

  பாலையின் சுடுமணலில் வாழ்வையும் சுட்டவர்கள் நாங்கள்; குளிர்க்காற்றில் ஆசைகளைக் கொய்து விடுமுறையில் மட்டுமே கொஞ்சம் வாழ்ந்துக்கொண்டவர்கள்..   போர்வைக்குள் சுடும் கண்ணீரை மறைத்தவர்கள் நாங்கள்; ஒட்டகத்தோடு சந்தோசத்தையும் விரட்டி கனவுகளுள் வயதை தொலைத்தவர்கள்.. வரிசையில் நின்று நின்றே வானத்திற்கு ஏணியைப் போட்டவர்கள் நாங்கள்; கைப்பேசிக்கு தெரிந்த முத்தத்தில் கருத்தரிக்காத முட்டைகளை உடைத்தவர்கள்..   பெண்ணெனும் … Continue reading →

                      1 ஒரு விடிகாலையின் கனவுபோல நீ, எதிரிலிருக்கமாட்டாய் நினைவில் நிறைய இருப்பாய்.. தண்ணீரிலலயும் முகம் போல உனது நினைவும் இங்குமங்குமாய் அலைகிறது ஆனால் கொஞ்சம் கூட மறைவதில்லை.. அதெப்படி மறையும் நானின்னும் இறக்கவேயில்லையே.. (?)!! —————————————————— 2 உனக்கான எதுவுமே … Continue reading →

1 ஏ.. பெண்ணே என்ன உறங்குகிறாயா, எழுந்து வா வெளியே வந்து வெளியே தெரியும் வானத்தையும் நட்சத்திரங்களையும் வெண்ணிலாவையும் காண அல்ல, உனையொருமுறை நான் பார்த்துக்கொள்ள.. —————————————————— 2 தீக்குச்சி சுடும் மனசாகவே வலிக்குமுன் மௌனமும் நீயில்லா அந்தத் தெருவும், வெடித்துப் பேசுவதை விட வெறுத்துப் பார்ப்பது கொடூரமென எனக்கருகிலிருக்கும் மரங்களுக்கு தெரிந்திருப்பின் அது தன் … Continue reading →

நாவினால் தொட்டாலும் இனிக்கும் தொடாது பார்த்தாலும் அழகு சொலிக்கும் அண்டம் பேரன்டமென ஆராய்ந்துப் பார்த்தால் அங்கே மூத்த நரைகொண்டு ஒரு சொல்லேனும் தமிழில் அமர்ந்திருக்கும், அத்தகு தாய்மொழி தமிழுக்கு என் முதல்வணக்கம்.. அசோக சக்ரவர்த்தி யென்ன அத்தனைப் பெரிய வீரரா? ஆமெனில் வந்து எமது அசோக் கவிஞரிடம் தமிழ்பாடி வெல்லட்டும் ஒரு கவி பாடி ஓயட்டும், … Continue reading →

              1 உனக்கு நானென்றால் எத்தனைப் பிடிக்குமோ தெரியாது, எனக்கு நீயென்றால் அதை எப்படிச்சொல்ல.. இதோ இந்த வானத்தைப் பார்., அதோ எங்குமாய் நீண்டு விரிந்த கடலைப்பார்., முடிந்தாலந்த நீலவானின் நட்சத்திரங்களை மொத்தமாய் எண்ணிச் சொல்; முடியாவிட்டால் நம்பிக்கொள் அவைகளையெல்லாம்விட அதிகமானது உன் மேலான எனதன்பு.. ——————————————— … Continue reading →