Author Archives: வித்யாசாகர்

தொலைபேசியில் கத்தி கத்தி பேசினாலும் மனதின் சப்தம் யார் காதையுமே தொடுவதில்லை!

பயித்தியம் பிடிக்காத நாட்களை – இப்படித் தான் எழுத்துகள் மென்று தின்றுவிட்டு தன்னை கவிதை என்று அறிவித்துக் கொள்கிறது!

ஒவ்வொரு பிணமாய் வீழும்போதும் மனிதன் தன்னை சாகாவரம் பெற்றதாகவே நினைத்துக் கொள்கிறான்; மரணம் மட்டும் நிகழாதிருக்குமே யானால் மனிதன் கொள்ளும் முதல் நபர் கடவுளாகவும் இருக்கலாம்!

செரிப்பதற்கு இனிப்பும் ரசமும் சோடாவும் குடிப்பவனுக்கு பசிப்பவனை பற்றிய சிந்தனை அற்றுப் போன இடத்திலிருந்தே முளைத்துக் கொள்கிறது உலகின் அத்தனை போராட்டங்களும்!

குழந்தை கையோடு புத்தகம் நீளப் பயணங்களில் நிறைவில்லா தனிமைகளில் ஒரு புத்தகமோ இல்லை ஒரு கைக்குழந்தையோ என் கையில் தவழ்ந்தால்-எனக்கு போதுமாயிருக்கும்; இரண்டுமே… சூலடைந்து கருசுமந்து வெளிவந்த படைப்புகள்தானே…! இரு கையில் ஏந்தி எடுக்க இதழ் திறக்க உச்சிமுகர ஒரு நிமிடம் தியானிக்க…அந்த பாலின் வாடைக்கும்- பச்சைத் தாளின் வாடைக்கும்- எனது தாயின் நினைவு உள்ளூறித் … Continue reading →