Category Archives: அம்மாயெனும் தூரிகையே..

இரவின் – இருட்டின் உள் கூரைக்கு மேலே படர்ந்த – சிமினி விளக்கின் வெளிச்சத்தில் விழுந்த இங்குமங்குமாய் நடந்துக் கொண்டிருக்கும் அப்பாவின் நிழலில் – அப்பாவின் மனமே தெரியவில்லை தான்; ஆனால், எனக்குத் தெரியும் நாளைக்கு அப்பாவிற்கு சம்பளம்; வீட்டு வாசலில் நின்று கழுத்தை நெரிக்கப் போகும் கடன் காரர்களுக்கு – என்ன பதில் சொல்வதென்ற … Continue reading →

நிலா இரவில் நடைகொண்ட வாழ்க்கை; சிறிது வெளிச்சம் நிறைய இருட்டாகத் தான் நம் மெத்த பயணமும்; இடையே, மின்னும் நட்சத்திரமும் கால் தட்டும் கற்களுமாய் தெரிந்தும் தெரியாததுமென பல யதார்த்தங்களை கடந்தே மரணமென்னும் – ஒற்றை சொல்லில் நீயும் நானும் முட்டிக் கொள்கிறோம்; எப்படியோ, தவிர்க்க இயலா மரணம் தாண்டி காலம் நம்மை கேட்காமலே கடந்து … Continue reading →