வித்யாசாகரின் எழுத்துப் பயணம்..

நானும் என் தம்பியும்
தெருவில் நடக்கிறோம்
அவன் எதிரே வரும் போகும் பெண்களை
திரும்பி திரும்பி பார்த்துக் கொண்டே வருகிறான்
ஐயோ இப்படிப் பார்கிறானே என்று
உள்ளே சற்று வலிக்கையில் –
என் சபலமும்; எனை காரி உமிழ்ந்தது!
————————————————–

என் தவறுகளுக்கு
தண்டனையாக
தோல்வி வேண்டாம்;
வேண்டுமெனில் –
மரணம் கிடைக்கட்டும்!
——————————–

வாசலில் பூத்த
மலர்களில்;
நிறைய மலர்கள்
எனக்கானதல்ல!!
———————–

வாழ்வின் சுவர்களில்
கொட்டை எழுத்தில்
எழுதப் படுகிறது மரணம்;

படிக்க மட்டுமே நாளாகிறது!
————————————-

எத்தனையோ பேரின் மரணத்தில்
நிகழ்வதில்லை பாடம்;

என் வீட்டின் ஒரு சின்ன மரணம்
மாற்றி விடுகிறது என் பாதையையும்
வாழ்க்கையையும்,

வாழ்க்கையை கடைசியாய் புரட்டும் நாளில்
பாடம் புகுத்தப் பட்டுள்ளது புரியும் புள்ளியில்
நிகழ்கிறது – தனக்கான மரணம்!
———————————————————-