வித்யாசாகரின் எழுத்துப் பயணம்..

காற்றுபுகும்
புகும் இடைவெளிக்குள்
புகுந்துவிடுவது போல்
புகுந்து விடுகிறது
எனக்கான சுயநலம்;

அறுத்தெறிய இயலாமையில்
வீட்டிலிருந்து
உறவிலிருந்து
நட்பு தாண்டி
தேசம் தாண்டி
கடவுள் வரை ஏற்பட்டது
விரிசல்!
————————————————–

ஏதேனும் ஒரு முகம்
நினைவுபடுத்தி விடுகிறது
உன்னை,

ஏதேனும் ஒரு முகம்
நினைவுபடுத்திவிடுகிறது
என்னையும்,

ஆழ சிந்தித்தலில்
எல்லோரும்
எங்கோ ஓரிடத்தில்
கலந்தே இருப்பதை உணரத் தான்
காலம்; மரணம் வரை நீள்கிறது!
—————————————————–

படிக்கும் காலத்தில்
படிப்பதை –
மனனம் செய்துக் கொண்டதில்
வெற்றி கொள்கிறது தேர்வு;

மனனம் மட்டும் செய்ததில்
ஆரம்பமாகிறது தோல்வி!
——————————————————–

உன்னையும்
என்னையும்
ஒன்றென எண்ணியே
கைகோர்த்துக் கொண்டது
மதமும் இனமும்;

வேறுபடுத்திப் பார்க்கும்
சுயநல பார்வையிலிருந்து
உடைந்து போகிறது ஜனநாயகம்!
———————————

உறக்கம் சொக்கும்
கண்களுக்குள்
காமத்தையும் கறுத்த இருள் படர்ந்த
இருட்டையும் புகுத்தும்
ஒரு பொழுதாகவே
இரவை எண்ணுகிறது மனசு;

வெற்றியாளனின் உழைப்பில்
இரவும் பகலும்
பெயரற்றுக் கிடக்கிறது!
———————————————–