வித்யாசாகரின் எழுத்துப் பயணம்..

கோவிலில்
பிரசாதம் தருகிறார்கள்.

நீ ஓடிவந்து ஓடிவந்து
வாங்கினாய்.

நான் கூட
ரொம்ப பசியோ என்று நினைத்தேன்.

பிறகு வெளியே வருகையில்

எனை வாழ்த்திய
பிச்சை காரர்களால் புரிந்தது –
நீ எனை பார்க்கத் தான்
அத்தனை முறை வந்து போனாய் என்று!!
—————————————————–

வா..
அந்த மரத்தில்
ஒரு சொப்பு தூளி கட்டி
அதில் காகிதம் சுற்றி
அந்த காகிதத்தில்
உன் பெயரையும் என் பெயரையும்
எழுதினால்
சாமி நம்மை சேர்த்து விடுமாம்;

நாமும் கட்டி வைப்போம்
நம் சமூகம் ஒருவேளை
நம்மை பிரித்துவிட்டால்
இந்த சொப்பு தூளி –
நம்மை காதலர்களென்று சொல்லியே
ஆடிக் கொண்டிருக்கும்!!
——————————————————————

அதோ அந்த
மரத்தடியில்
கொஞ்சம் அமர்ந்து
போவோம் வா..

மரக் காற்றின்
நினைவுகளில்
நம்மை காதலர்களாய்
நினைவு கொண்டிருக்கும் மரம்!!
——————————————–

எத்தனையோ இலைகள்
உதிர்ந்துக் கொண்டே
இருந்தும்;

ஏதோ ஒரு இலையில்
மையம் கொண்டு மனசு
விழாதென்று நம்புவதாகவே –

தோற்கும் நிறைய பேரை பார்த்தும்
நாம் மட்டும்
தோற்கமாட்டோம் என்றே
நம்புகிறது நம் காதல்.

நம் காதலின் வெற்றி
சேர்தலில் மட்டுமல்ல
நாம் பிரியாதலிலுமென்று எண்ணிக் கொள்வோம்!!
———————————————————-

கோவில் திருவிழாவில்
எல்லோரும்
சாமி வருமென
காத்திருக்கிறார்கள்;

நானும் சாமியோடு
நீ வருவாயென
காத்திருக்கிறேன்!
—————————–