வித்யாசாகரின் எழுத்துப் பயணம்..

நீயும் நானும்
தெருவில் நடந்து செல்கிறோம்.

நீ விலகி விலகி
நெருங்கி வருகிறாய்..

நான் உனை நெருங்கி நெருங்கி
விலகிப் போகிறேன்..

எப்படியோ மாறி மாறி
நெருக்கம் கொண்டு விடும் நம்
ஸ்பரிசத்தில் –
தெருவோரப் பூக்களாய்
மலர்கிறது நம் காதலும்!
—————————————–

காலங்களை கடந்தும்
நிறைய மனசுகள்
மாறாமலிருப்பதில்லை.

மாறிப் போகும் போது
மாறட்டும் என் மனசும்.

அதுவரை உனையே
நினைத்திருக்க –
உன் பார்வையை மட்டும் எனக்கு
கடன் கொடு.

உயிர்பிரியும் விளிம்பில்
உனை மறக்கும் மனசு ஒருவேளை
கிடைக்கலாம்,

அந்த கிடைப்பில்
உன் பார்வைகளாவது
மிட்ச்சப் படட்டுமடிப் பெண்ணே!!
———————————————————–

இப்போதெல்லாம்
நான் அதிகம் உன் நினைவோடு
இருக்கிறேன்;

உன்னை பற்றியே
எண்ணுகிறேன்;

உனை பார்ப்பதில்
உன் அருகாமை கொள்வதில்
முனைப்பாகிறேன்;

காலத்திற்கும் நீ
கிடைப்பாயா என்றே
ஏங்குகிறேன்;

கிடைக்காவிட்டால்
என் நிலை என்ன என்றே உணராமல்
எப்படி நிகழ்கிறதோ;
இத்தனையும் உன்மேல்???!!
———————————————-

உனக்கு ஒரு
கடிதமெழுதினேன்..

கடிதத்தின்
வார்த்தைகளில் எங்குமே
காதலில்லை
காதலிப்பதாய் சொல்லவில்லை

காதல், அக்கறை மிக்கதெனில்;
என் அக்கறையையும்
காதலென உணர்க!!
———————————-

உன் தலையில்
சூடிய
மல்லிகையிலிருந்து
ஒன்றிரண்டு கீழே விழுகிறது.

நான் ஓடிவந்து
எடுத்துவிட வில்லை.

மண் இன்று
அதிஷ்டம் செய்திருப்பதாய்
நினைத்துக் கொண்டேன்!
————————————————