வீட்டின் வாழும் அடையாளம் தலையணை (28)

இரவு நெருப்பின்
இன்னொரு காதலன்; காதலி;
மனசு பெறாத தூக்கத்தை
மெத்தெனக் கொடுக்கும் தலையணை!

வருடத்து வாசனைகளை
மிச்சம் வைத்திருக்கும்;
வந்தவர் போனவரையெல்லாம்
நினைவில் முடிந்திருக்கும்;
புதிய உறை மாற்றினாலும் –
பழசு மறக்காத தலையணை!

ஐம்பதிலிருந்து ஆயிரம் வரை விற்கிறது;
ஆயிரங்களை கடந்து
பழைய கந்தைதுணியில் கனக்கிறது;
கனவும் தூக்கமும் வரவு என்பதால் – பணம்
தலையனையிடம் தோற்று இரவை வெளுக்கிறது!

எச்சிலில் நனைந்து; குறட்டை பாரம் சுமக்கிறது –
கண்ணீர் கதை கேட்டு கனவுகளை கொடுக்கிறது;
வெளியில் தெரியாத விசும்பலையெல்லாம்
யாரிடம் சொல்லவும் மறுக்கிறது;
கணவன் மனைவி சண்டையென்றால்
வலிக்காமல் அடிக்க கிடைக்கிறது!

அம்மாவின் புடவையோ – அப்பாவின்
பழைய லுங்கியோ உரையாகிவிடுகிறது;
இறந்து போன தாத்தா பாட்டியின் மிச்சச் துணிகள்
உள்ளே உயிர் பெற்றுக் கொள்கிறது;
வீட்டின் பழைய அடையாளப் பொருள்களில் ஒன்றாகி
தலையணையும் வாழ்கிறது!
———————————————————————————–
வித்யாசாகர்

Posted in அம்மாயெனும் தூரிகையே.., கவிதைகள் | Tagged , , , | 2 பின்னூட்டங்கள்

கம்பியூட்டரா? கொக்கா; (27)

நினைத்ததை செய்தும்
நேரத்தை விழுங்கும் போதை;
விஞ்ஞானம் பேசி அஞ்ஞானத்திலும்
ஆழ்த்தும் கண்டுபிடிப்பு; கணினி!

வளர்க்கவும் கெடுக்கவும் தெரிந்த
ஆசிரியன்;
மின் சக்தியில் உயிர் பெரும்
ஜடப்பொருள்;கணினி!

உலகம் பற்றி – ஒரு
சொடுக்கலில் காட்டும் வித்தகன்;
மனிதன் விதைத்ததில் – விலையும்
அறிவு ஜாலம்;கணினி!

சான்றிதழ் இன்றி
சர்வமும் கற்பிக்கும் கல்வியாலயம்;
சரித்திரம் பேசி, இலக்கியம் புனைய
மெத்தனமாய் போட்ட முதலீடு;கணினி!

நூறு பேர் வேலையை விழுங்கி
முதலாளிகளை வளர்த்த உத்தி;
மாத வருட வேலைகளை
ஒரு நாளில் முடிக்கும் தேச வளர்ச்சி;கணினி!

நாடு கடந்து வாழ்பவருக்கு
கடலை – தூரத்தை – வென்று
உறவுகளை வீட்டிற்குள் காட்டிய விந்தை;
தொலைபேசியில் சிறுக சிறுக தொலைத்ததை
ஒருநாளில் மொத்தமாய் வாங்கிய சந்தோஷம்;கணினி!

பட்டிதொட்டியெல்லாம்
பறந்து பரவிய அதிசயம்;
வீட்டுக்கு வீடு –
தொலைகாட்சியை விற்றாகவேணும்
வாங்கவேண்டிய அவசியம்;கணினி!

மொத்தத்தில், இருப்பவர் அனுபவிக்கும்
ஆதாயம்;
இல்லாதவன் இன்றும் ஏங்கி.. பயந்து.. பார்க்கும்
‘என்னவோ ஒரு டி.வி. மா(தி)ரி பெட்டி; கணினி!
———————————————————————–
வித்யாசாகர்

Posted in அம்மாயெனும் தூரிகையே.., கவிதைகள் | Tagged , , | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

வாழும்போதே யோசிக்கலாம் வாங்க..

ஒரு தலைகீழ் நடனம் போலத்
தான் வாழ்க்கை,
எங்கோ எதையோ சுற்றித்
எல்லாம் தெரிந்து கொள்வதற்குள்
வீடெல்லாம் மரண வாடை!

மரணம் விட்டொழியா
வாழ்வென்றில்லை –
மீண்டும் பிறக்கும் பிறப்போ
உறுதியென்றில்லை –
எவர் வந்து சொல்லியோ, கேட்டோ
ஜாதி கற்று; மதம் கற்று;
இனம் பெற்று – மனிதன்
மனிதனாக மட்டுமில்லை!

அடுத்தவனை அடித்தால்
அவன் வீழ்ந்தால்
அவனிடமிருப்பதை பெற்றால்
அது வெற்றியென்ற கோட்பாட்டிற்கு
யார் காரணமோ???

தன் நிறைவுகளில்
நிறைந்து போகும் அவலம் தாண்டி
பிறர் நிம்மதி கெடுக்கத் துணியும்
காலம் மாற –
இன்னும் எத்தனை ஜென்மம்
பிடிக்குமோ???

அடிமனதின் சுயநலம்
அறுக்கவும்,
பிறர் நலம் கருதி
எல்லோரும் வாழவும்
மனிதனை – யார் வந்து
மாற்றுவரோ???

பொய்யின்றி மனதில் தூய
எண்ணம் கொள்ளவும்,
மன அமைதியின்றி திரியும்
இவ்வாழ்க்கைக்கு – ஒரு
தீர்வான நிம்மதியை தரவும்
மரணம் தவிர்த்து –
வேறென்ன விடை கிடைத்துவிடுமோ???

வந்தவர் போனவர்
விட்டுச் சென்ற அடையாளத்தில் –
வாழ்பவர்
சரிசமமாக வாழும்
பாடமில்லாது போனது
எவர் குற்றமோ???

மனிதனுக்கான அதிக கூறுகள்
மனிதனை –
மனிதனாகவே வாழ்விக்கவில்லையே????????
என்ற மவுனத்தின் கேள்வியில்
எங்கிருந்தோ கேட்கிறது
காலத்தின் மிக வேகமான
பதிலொன்று –
‘வாழ்ந்தென்ன ஆகும் – நீ
வீழ்ந்த செய்தியே மிச்சமாகும்!
———————————————————-
வித்யாசாகர்

Posted in அம்மாயெனும் தூரிகையே.. | 5 பின்னூட்டங்கள்

ஞானமடா நீயெனக்கு – 24

பத்து மாதமெனும்
நீண்டதொரு
சுமப்பின் எல்லையில்
நீ வந்தாய்,

உன்வருகைக்குப் பின்
ஏதும் –
அத்தனை சுமையில்லை
உன் அழுகையை தவிர!

Posted in ஞானமடா நீயெனக்கு | 2 பின்னூட்டங்கள்

ஞானமடா நீயெனக்கு – 23

நீ –
என்பதன் அர்த்தம்
உலகம்
வானம்
பூமி
கடல்
காற்று
தென்றல்
அருவி
மழை
மலர்வனம்
மெல்லிசை
பாடல்
கவிதை
புத்தகம்
வியப்பு
பலம்
அதிஷ்டம்
நிம்மதி
ஏதுமில்லை –
குழந்தை என்பதொன்று
பெரிது!!

Posted in ஞானமடா நீயெனக்கு | 2 பின்னூட்டங்கள்