கண்ணன் என் காதலன் – கோவை மு. சரளா (அணிந்துரை)

நூல்கண்ணன் என் காதலன்
நூலாசிரியர்கவிஞர் திருமதி. கோவை மு. சரளா
அணிந்துரைவித்யாசாகர்

காற்றில் கதைபேசி செல்பவளின் பாடல்..

RadhaKrishna

யிர்போகும் நிலையில் ஒரு படி இரத்தத்தை கொடுத்து விபத்தில் இருந்து ஒருவரைக் காப்பாற்றுவது உயிர் தந்து காப்பாற்றுவதற்கு சமம்தான். அவ்வாறே, பல எண்ண பரிமாற்றங்களால், இயல்பின் மாற்றங்களால், பல வாழ்வியல் படிநிலை கோளாறுகளால், உழைத்தலின்இயங்குதலின் சரிவுகளால் மெல்ல மெல்ல மாறி மாறி உயர்ந்து தாழ்ந்து ஒரு கட்டத்தில் சாய்ந்துக்கொண்டிருக்கும் இவ்வுலகை, இச்சமுதாயத்தை, எழுத்து தனது நற்சிந்தனைகளைக் கொண்டு நிமிர்த்தி கனப் பேரழகோடு வைத்துக்கொள்கிறது.

ஒரு சின்ன சாவி கொண்டு ஒரு பெரிய மாளிகையை திறப்பதற்கு ஈடாக, ஒரு சின்ன கவிதையைக் கொண்டு ஒரு பலத்த சிந்தனையை திறந்துக்கொள்ளலாம். அவ்வாறு நமது அறிவை திறக்கும் பல படைப்புகள் நமது வாழ்வியலை பெருவாரியாக மாற்றிதான்விடுகிறது.

காக்கையும் குருவியுமென் சாதி என்று பாடிய மகாக்கவி பாரதி இன்று நம்மிடையில்லை, எனினும் அவர் சொன்ன எண்ணற்ற வரிகள் இன்றும் நமக்குள் புது ரத்தம் பாய்ச்சிக்கொண்டிருப்பது என்பது யாரும் மறுத்துவிடாத உண்மை. அவ்வாறு பாரதிக்கு முன்னும் பின்னுமெனத் தோன்றிய ஆயிரமாயிரம் படைப்பாளிகள் முதல், ஆரிராரோ பாடி நமை வளர்த்த தாய்ப்பாடல்கள், தன்னானே பாடி நம் உயிர்வளர்த்த விவசாயி வரை எல்லோருமே அவரவரிடத்தில் ஒரு நல்ல படைப்பாளிகளாய்த் தான் திகழ்கிறோம்.

எனினும், ஒரு சவாலை எதிர்கொண்டு வென்றுவிடும் நாம், ஒரு மலரின் அழகையோ மலையின் பிரம்மாண்டத்தையோ நதியின் நளினம் குறித்தோ பெரிய அக்கறை எடுத்துக்கொள்வதில்லை. வருந்துபவன் நகர்ந்து விடுகிறான், சிரிப்பவன் சிரிப்போடு அதன் அழகை மறந்துவிடுகிறான். ஒரு கவிஞன் அந்தச் சிரிப்பிலிருந்து சிந்திக்க துவங்குகிறான். ஒரு கலைஞன் அந்த வருத்தத்தை உழுது அதிலிருந்து ஒரு வாழ்வியலை நல்லதொரு படைப்பாக இவ்வுலகிற்கு கொண்டளிக்கிறான். அங்ஙனம் தான் காதல் கொண்ட தனது கண்ணனைப் பற்றி அன்று பாடிய ராதையாய் மாறி இன்றந்த மாதவன் குறித்து உருகி உருகி இப்படைப்பெங்கும் காதால் காதலாய் கரைந்துப் போயிருக்கிறார் கவிஞர் திருமதி கோவை மு. சரளா அவர்கள்.

விண்ணைத் தொடுவதுபோல்
என்னைத் தொடுகின்றாய்,
மண்ணை அளப்பதுபோல்
என்னை அளக்கின்றாய்,
விரல்களின் விசைகொண்டு
நரம்புகளை மீட்டுகிறாய்,
வானில் பறக்கின்றேன்
பரவசமாகின்றேன்,
உனது குழலில் சுழலும்
காற்றின் நாதத்தில் –
மயங்கிச் சரிகின்றேன்”

என கண்ணனைப் பற்றிப் பாடும் பாடல்கள் ஒவ்வொன்றும் நம்மைப் பற்றிப் பாடுவதாகவே படிக்கும் ஒவ்வொரு ஆண்மகனுக்கும் தோன்றும். ஒரு கணவன் மனைவியின் நெருக்கம், அன்பு, அவர்களுக்குள் காற்று சிலிர்க்கும் காதல் மிகப் புனிதம் மிக்கது. காரணம், அந்தக் காதலிலிருந்து தான் இச்சமுதாயம் மலர்ந்திருக்கிறது, அந்தக் காதலை கொண்டுதான் நான் பிறந்திருக்கிறேன், அந்தக் காதல் தான் நமை முடிவற்றவர்களாக மீண்டும் மீண்டும் பிறப்பித்துக் கொண்டே இருக்கிறது.

எனில், நமை உய்ரிப்பித்துக் கொண்டிருக்கும் காதல் புனிதமானது தானே? அத்தகைய புனிதமான காதலால் அன்பால் ஒரு பெண்ணொருத்தி ஒரு ஆணிடம் உருகுவதை களமாகக் கொண்டுதான் கவிஞர் கவிதையெங்கும் பயணித்திருக்கிறார்.

விழித்திரை மூடினாலும்
மனத்திரை மூடுவதில்லை,
கனவுகளின் எச்சங்கள்
நினைவுகளின் மிச்சங்கள்,
அது ஓயாது அசைபோட்டு போட்டு எனை
பொழுதிற்கும் மீட்டுவதாய்” சொல்கிறார்.

இதிலே முதலிரண்டு வரிகள் எனை உடைத்துப்போடுகிறது. மனத்திரை மூடாததன் சூழ்ச்சுமம் அறியாததால் தானே யோகிகளும் ஞானிகளும் பிறக்கிறனனர். எண்ணக் கதவுகளை மூடி அசந்திடமுடியாதவர்கள் தானே வனமெங்கும் அலைந்து மனதிற்குப் பிடித்த அமைதியை நாடி அலைகின்றனர்.

மனத்திரை மூடும் மருந்தொன்று உண்டா? உண்டெனில் ஒன்று அது பக்தி; கடவுள்மீது கொள்வது. இவ்வியற்கைச் சக்தியின் மீது கொள்ளும் அன்பு. அல்லது காதல்; பிறப்பின் போக்கில், இறப்பின் கட்டளையை ஏற்று நாம் கொள்ளும் தீரா அன்பு. ஆக, இரண்டிற்கும் சான்றாக, காதலின் வழியே கண்ணனையும், கடவுளின் வழியே காதலையும் கண்ட ஆண்டாளைத்தான் இங்கே நினைவுபடுத்துகிறார் கவிஞர் கோவை மு. சரளாதேவி.

ஆண்டாளை உண்மையில் நேரெதிரே காணாதவர்கள் நாம். எனினும் அவரது காதலைப் பற்றி பலரது பாடல்களின் வழியே அறிந்துள்ளோம். இன்றும் ஆண்டாள் பாடலைக் கண்டால் நாமெல்லாம் அத்தனை நன்கு எல்லோருமே அப்பாடல்களின் விளக்கத்தை படித்தறிவோமா தெரியாது. ஆயினும் இவரின் பாடல்கள் நம் உணர்வுகளை அசைக்கிறது. நேரடியாக பேசும் நம் காதலியை காதலனை கண்முன் கொண்டுவந்து நிற்கவைக்கிறது.

அறத்தைப்பாடிய வள்ளுவன், பொருளையும், காமத்தையும் பாடியதன் சூழ்ச்சுமத்தை எல்லோரும் அறிவதில்லை. கவிஞர் முழுதாய் ஏற்றிருக்கிறார் போல். காதலும் வீரமும் செறிந்தவர் தானே தமிழர், அந்தக் காதல் எங்கு பிசகிப் போகிறதோ அங்கு திருத்தம் வேண்டுமே யொழிய முற்றிலும் காதலை தவிர்ப்பது இயற்கையை எதிர்ப்பதற்கு சமம்என்பதன் ஆற்றாமையைத் தான் இப்படைப்பின் பாடல்களும் காற்றின் ஊடாக உரக்க பாடிவைத்துச் செல்கிறது.

உன் ஆளுயர வாலிபங் கண்டு
அங்கம் முழுதும்
வெட்கம் பூச மின்னுகிறேன் நான்,

உன் வேங்குழலின் நாதமெனை
வெப்பத்தால் தகிக்கவைத்த பொழுதில்
ஒரு வெண்புறாவைப்போல் பறக்கிறேன் நான்,

உன் மலர் மார்பைக் காணும்போது
அதில் சந்தனம் குழைத்துப்பூசி
எனது பெயரெழுதும் தாபம் தோன்றுதடா கண்ணா” என்கிறார் ஒரு கவிதையில்.

வாசிக்கையில் உள்ளே வெப்பமெழுகிறது. நெருப்பென்றால் சுட்டு விடுமா என்பவருக்கு ஊறுகாய் என்றால் நாக்கில் எச்சில் ஊறுவதன் பட்டவர்த்தனம் புரிவதில்லை. சொல்லுக்குசெயல்படும் பலம் உண்டு. எனினும் அதை சொல்லும் நோக்கில் சொல்வார்க்கென்று நாம் புரிந்துக்கொள்ள இக்கவிதைகள் சான்றாகின்றன. காதலின் விரக பசி எத்தனை கொடுமையானது என்பதை அறிய ஒரு வயதும், காமம் குறையாத ஒரு பொழுதும் வாய்ப்பாக கிடைக்க வேண்டியுள்ளது.

சிறு வயதில் மனம் முடித்து கணவன் இறக்கையில் மறுமணம் கூடாது என்போரை முதலில் சிறையில் அடைக்கவேண்டும். காரணம், “வயிற்றிற்கு உணவின்றி வரும் பசி எத்தனைக் கொடியதோ, அதே அளவு உடம்பிற்கு உடம்பின்றி வரும் பசியும் அந்தந்த வயதில் கொடியதே” என்பது இயற்கையின் இயல்பூரிய சத்தியம். அதற்கும் மேலாக, வாழ்ந்தோர், அல்லது மனதால் தன்னை அன்பிற்கு இழந்தோர், அல்லது உலக நடப்புகளை வெறுத்தோரின் கூறுகள் வேறு விடயம். அது அவர்களின் சுயம் சார்ந்தது. அதையும் முடிவு செய்வோர் அவராக இருப்பதே இயற்க்கைக்கு நேர்.

பொதுவில், உடல் சார்ந்த, மனம் சார்ந்த, உணவு சார்ந்த, நம்பிக்கை சார்ந்த முடிவுகள் எதுவுமே அவரவருக்குள் ஊரும் உணர்வாக அமையத்தக்கது. அவரவர் உணர்வும், விருப்பமும், ஏற்பும் மறுப்பும் அவரவர் மனதை புரிதலைச் சார்ந்தது. அது முற்றும் புரிந்தும், சுடும் ரத்தம் கொல்லும் இரவுதனில் வெள்ளை வெள்ளையாய் பல பிஞ்சு மனங்கள் செத்துப்போவதை எப்படி அறம் என்று ஏற்பது ?

எனவே, இங்கே காமம் என்பது எத்தனை சுகமோ அத்தனை ரணமும் கூட என்பதை உணர்வீர் நண்பர்களே, அதை எவர் பொருட்டும் மறுப்பதற்கோ, இளம்பெண்கள் மறுமணம் முடிக்க வேண்டாமென தடுப்பதற்கோ நம் எவருக்கும் எத்துளியும் உரிமையில்லை.

பொய்மையும் கயமையும்
கைகொட்டிச் சிரிக்கிது..
வன்மமும் குரோதமும்
கொடிகட்டிப் பறக்குது..
மனிதத்தோல் மூடி கொக்கரிக்கும்
மிருகங்களின் சபையில், நித்தமும்
துகில் உரியப்படுகிறார்கள்
பல பாஞ்சாலிகள்” என்று முடிகிறது ஒரு கவிதை. அப்பப்பா, எத்தகைய ஒரு தாய்மையின் வலியது? அக்கவிதையின் வலி.

பெண் எத்தனை வலிமையானவள் என்பதை, தன் மனைவி பிரசவிக்கையில் ஒரு ஆண் அறிகிறான். பெண் எத்தனைத் தியாகமானவள் என்பதை தனது தாயிடமிருந்து ஒரு ஆண் அறிகிறான். பெண் எத்தனை தாய்மையானவள் என்பதை தன் மகளின் வழியே ஒரு ஆண் அறிகிறான். பெண் எத்தனை புனிதமானவள் என்பதை ஒரு ஆண் தனது தங்கை, தமக்கைகளிடமிருந்தும், முக்கியமாக தோழியிடமிருந்தே முழுதாய் கற்கிறான். அந்த தோழமையை எப்படி நாம் தொலைத்தோமென நெஞ்சில் ஈட்டியை குத்தி பல கேள்விகளை எழுப்புகிறது இக்கவிதை.

ஆண் பெண் சமம், என்பதையெல்லாம் கடந்து, ஆணிற்கும் பெண்ணிற்கும் இருப்பது அன்பான மனதொன்றே என்றறிந்தால்; அந்த மனம் எங்கு வலித்தாலும் இருவருக்கும் வலிக்கும் என்றறிந்தால்; பிளவு நம்மில் எப்படி வரும்? பெண்ணை அறிவாக அழகாக வர்ணனையோடு பார்க்கும் மனதிற்குள் அன்புமூரியிருப்பின் அங்கே ஆசை எப்படி பெரிதாகத் தோன்றும்? கருணை கொஞ்சம் மிச்சமிருந்தாலும் கண்முன் தெரியும் பெண்ணிற்குள் அழகோடு சேர்ந்த அவளின் மனதையும் பார்க்க முடியும் தானே?

மறைவில் நின்று
வெளிச்சம் தருகிறாய்..
அருகில் வந்தால்
மாயமாய் மறைகிறாய்
நீயற்ற கணங்களில்
இருளே எனைச் சூழ்கிறது,
எங்கே என்னை வைத்திருக்கிறாய் என்றே
தெரியவில்லை கண்ணா” என்று அடியாழ மனோதோடும், இலக்கிய அழகோடும் சொல்கிறார் கவிஞர். இப்படி பல கவிதைகள் இப்படைப்பெங்கும் காதலையும் காமத்து அழகுச் சொற்களையும் குவித்து இனியதோரு படைப்பாகி நிற்கிறது இந்த “கண்ணன் என் காதலன்” கவிதைத்தொகுப்பு.

ஒரு பெண்ணே எழுதினால் மட்டுமே அவளுடைய இயல்பை இயல்பாக எழுதிட இயலும் என்பதற்குச் சான்றாக, ஒரு பெறுவதற்கரிய படைப்பாக இப்படைப்பு விளங்குகிறது. தமிழ்கூறும் நல்லுலகின் அறியத்தக்க நல்லதொரு கவிஞராக இருந்து இன்னும் பல நற்படைப்புக்களை வழங்கவேண்டி கவிஞர் கோவை மு. சரளா அவர்களை மனதார வாழ்த்தி அகமகிழ்கிறேன்.

நெஞ்சுநிமிர்த்தி தனது ஆசைகளை, எண்ணங்களைப் பற்றி பேசும் ஒரு நேர்மையான பெண்ணை, தனது மனைவி போல, காதலியைப் போல, நம்மொரு தோழியைப் போல, நம் தங்கை தமக்கைகளைப் போல ஒரு யதார்த்தமானப் பெண்ணை மிக அழகாக நம் கண்முன் காட்டுகிறது இப்படைப்பு. இப்படைப்பின் வழியே நான் கண்ட அந்தப் பெண்ணிற்கு எனது நன்றி. அந்த பெண்மைக்கு எனது தாய்மைகொண்ட வணக்கம்!!

வித்யாசாகர்

Posted in அணிந்துரை | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

நெஞ்சம் மறப்பதில்லை நிகழ்ச்சியின் போது..

நேசம் மிகு நண்பர்களுக்கு வணக்கம்,

எழுதுவது நான் தானே என்று எண்ணி என்னை எங்கோ விட்டுவிட்டுச் சென்றிருக்கலாம், அதை உங்களுக்காக ஏற்றுக்கொண்டு எனது எழுத்தை உங்களுடைய வாசிப்பினோடும் எனதன்பை உங்களிதய ஆழத்திற்குள்ளும் வைத்துள்ளீர்கள். அதற்கு எனது உயர்மதிப்பு நன்றி.

உலகந்தோறும் நிறைந்துள்ள எம் தமிழ் பேசும் தோழமை உறவுகள் அனைவருக்கும், ஊவா பண்பலையின் நிகழ்ச்சி தொகுப்பாளினி அன்பிற்குரிய தங்கை பாத்திமா றிஸ்வானாவிற்கும், தொடர்பேற்படுத்தி உதவிய தம்பி “தாருஸ்ஸபா” தொலைக்காட்சியின் நிகழ்ச்சி உதவி முகாமையாளர் றின்சான் அவர்களுக்கும் நன்றி.

நிகழ்ச்சியைக் காண கீழே சொடுக்கவும்:

திகதி – 28.03.2019

நேர்காணல் – இலங்கையிலிருந்து குவைத் – தொலைபேசி வழியே..

நன்றியுடன்..

வித்யாசாகர்

Posted in அறிவிப்பு, வானொலி நிகழ்ச்சிகள் | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

வெளிநாட்டு வாழ் தமிழர்களின் வாழ்க்கைப் பாடல்..

அன்பினிய உறவுகளே..,

இதோ, நமது முகில் படைப்பகத்தின் புதியதொரு பாடல். வெளிநாடுவாழ் தமிழர்களின் மனிதர்களின் வலி சுமந்த பாடல்.

ஆயிரம் வெற்றிகளும் கொண்டாட்டங்களும் நம்மிடையே இருந்தாலும், ஊரில் வீடு கட்டுவதும், திருமணம் செய்வதுமாய் பல அரிய மாற்றங்களே நிகழ்ந்தாலும், அவைகளைக் கடந்தும் ஒரு வலியுண்டு. தனது வாழ்வை தனக்கே தெரியாமல் தொலைத்த வலியது.

ஒரு தனிப்பட்ட மனிதனின், ஒரு கணவனின், அப்பாவின், அண்ணன் தம்பிகளின் ஏக்கத்தையும், கத்தமாவாகவே வளைகுடா நாடுகளில் தனது வாழ்வை தொலைத்துவிட்டு கனமான இதயத்தோடு வாழும் எமது சகோதரிகளின் தலையணை நனையும் கண்ணீரும் தான் இங்கே பாடலாக இசைகோர்க்கப்பட்டுள்ளது.

https://www.youtube.com/watch?v=8PZxsp3a9X0

கேட்டு நிறைவீர்கள் எனும் நம்பிக்கையுடன்..

முகில் படைப்பகம் (Mukil Creations)

Posted in அறிவிப்பு, பாடல்கள் | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

கனவது விரியட்டும்; தமிழெங்கும் பரவட்டும்..

தட்டுங்கள் திறக்கட்டும், தீப்பொறி பறக்கட்டும்
முட்டுங்கள் ஓடட்டும், தமிழரைத் தொட்டால் தீ மூளட்டும்,
எம்மட்டும் இவ்வாட்டம் யெம் அறம்வென்று அது காட்டும்
திமிராட்டம் ஒடுங்கட்டும் ‘எம் தமிழருக்கு இனி விடியட்டும்!

திக்கெட்டும் நாடட்டும் தமிழர் கூடிகூடி வெல்லட்டும்
எந்நாடு எம்மக்கள் எல்லாம் ஈரேழுலகமும் பாடட்டும்,
கடுங்கோபம் பொங்கட்டும் கனல் கொட்டி ஆடட்டும்
சிந்திய துளி இரத்திற்கெல்லாம் நீதி கிட்டும் வரைப் இனி போராட்டம்!!

வெண்சங்கு முழங்கட்டும்
தமிழா விழி விழியென யெம் பறை ஒலிக்கட்டும்,
நீதி கேட்டு சொற்கள் அறையட்டும்
நெற்றிப் பொட்டிலும் நேர்மையே தெறிக்கட்டும்!

எத்தனை மார்புகள் வேண்டும் விரியட்டும் விரியட்டும்
அவர்கள் சுடட்டும், நெஞ்சு நிமிர்த்தி நில் தாங்கட்டும்,
ஒரு தமிழச்சி, தமிழ்மண் காக்க
எம்முயிர் வேண்டுமோ; கொண்டு மூடட்டும்!

சடுசடுவென சுட்ட கூட்டம்; இனி எம் மண்ணில்
தலைக் காட்டாமல் நில்லட்டும்! குத்தி குத்தி
உயிர்க்கொன்ற கொண்டாட்டம் இனி
இறுதியென்றுச் சொல்ல எம் இளைஞர் கூட்டம் வெகுண்டெழட்டும்!

நடுநடுங்க ஓடட்டும் சதி தீர தூர ஒழியட்டும்
சட்டங்கள் திருந்தட்டும் திருத்தங்கள் வெல்லட்டும்,
திபு திபுவென கொன்ற வெறியாட்டம் இனி
அடியடியென அடிக்க ஓயட்டும்!

மூடுங்கள் மனக்கதவுகளை இனி
அறிவு கொஞ்சம் விழிக்கட்டும்,
மூடாத தொழிற்கழிவுகள் ஒழியட்டும், பிறர்
தந்திரங்கள் மொத்தமும் தோற்கட்டும்!

மண் மெல்ல சுவாசிக்கட்டும்
வசந்தம் மீண்டுமெமெக்கு வரட்டும்,
நாடு நாடு அது நமக்காகட்டும், வீடு அரசியல் லட்சியமெல்லாம்
எம் விடுதலை விடுதலையொன்றே மூச்சாகட்டும்!!

வித்யாசாகர்

Posted in சொட்டும் வியர்வையில் சுதந்திரக் கனவுகள் | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

மலேயா பல்கலைக் கழகத்தில் பினாங்கு துணை முதல்வர் வித்யாசாகருக்கு விருது வழங்கினார்

உலக திருக்குறள் மாநாடு – 2019, கோலாலம்பூர், மலேசியா.

//மலேசியாவின் பினாங்கு மாநிலத்து துணை முதல் அமைச்சர் மேதகு ராமசாமி அவர்களிடமிருந்து குவைத் நாட்டிலிருந்து வந்து சிறப்பு விருந்தினராக கலந்துகொண்டு வந்து ஆய்வறிக்கை வாசித்த கவிஞர் எழுத்தாளர் பன்னூல் பாவலர் திரு. வித்யாசாகர் அவர்களுக்கு அவருடைய இலக்கியப்பணியையும், பாடல்களையும், சிறுகதை, கட்டுரை, கவிதைகள் என அவரது இருபது வருட எழுத்துப்பணியை பாராட்டி 24.02.2019-ஆம் நாளன்று உலகளாவிய முறையில் “தமிழ் படைப்பிலக்கியச் செம்மல்” எனும் உயர் விருதினை கொடுத்து மலேயா பல்கலைக் கழகம், ஓம்ஸ் அறக்கட்டளை மற்றும் தமிழ்த்தாய் அறக்கட்டளை அமைப்புகளின் மூலம் நடந்த “உலக திருக்குறள் மாநாட்டில்” பெருமை செய்யப்பட்டது.

மேலும் அவரது தாயார் திருமதி. கெம்பீஸ்வரி அம்மாள் அவர்களுக்கு முதல்வர் அவர்கள் பொன்னாடைப் போர்த்தி மேடையில் தாய்மை மதிப்புறச்செய்ய அரங்கம் ஆத்மார்த்த நன்றிகளால் மனம் பூரித்து மகிழ்ந்தது.

அதுவல்லாது, 23.02.2019 திகதியன்று கவிஞர் மற்றும் எழுத்தாளர் திரு. வித்யாசாகர் அவர்கள் எழுதிய “வாழ்வைச் செதுக்கும் ஒரு நிமிடம்” எனும் கட்டுரைத் தொகுப்பு புத்தகமும், அம்மா பற்றிய நினைவுப் பாடல் ஒன்றின் குறுந்தடும் ஒருங்கே மேடையில் அவருடைய தாயார் கரங்களால் வெளியிட உலகறிந்த இதயநல மருத்துவர் ஐயா சொக்கலிங்கம், தமிழ்திரு வா.வு.சி பெயரன் ஐயா முத்துக்குமார சுவாமி, வகுப்பறை பதிப்பகதின் நிறுவனர் பரிதி, மலேசிய அரசு பள்ளிக்கூடத்தின் ஆசிரியை திருமதி. உமா கணேசன் மற்றும் தமிழ்த்தாய் அறக்கட்டளை அமைப்பின் நிறுவனர் திரு உடையார் கோயில் குணா அவர்களும் பொருளாளர் சிவகாமி குணா அவர்களும் உடனிருந்து புத்தக பிரதிகளையும் அம்மா பாடலின் குறுந்தகட்டையும் பெற்றுக்கொண்டனர்.

அரங்கம் கரவோசையினாலும் அம்மாப் பாடலின் உருக்கத்தாலும் மெய்மறந்து பாராட்டி தமிழரின் உயர்பண்பு மாறாமல் கௌரவித்து மகிழ்ந்தது//

அந்த ஒரு நாள், அந்த ஒரு மேடை, அப்படியொரு சமூக உணர்வுள்ள, மக்களின் விடுதலைக்கு போராடுமொரு முதல்வரோடும், அம்மாவோடும், தம்பி தங்கைகள் தோழர்கள் எண்ணற்ற நாடுகளிலிருந்து வந்திருந்த அறிஞர் பெருமக்கள், பல வெளிநாட்டு பல்கலைக் கழகங்களிலிருந்து வந்திருந்த பேராளர்கள் என எதுவொன்றும நினைவிலிருந்து நீங்குவதேயில்லை.

உலகளாவிய ஒரு பொதுநிகழ்வு தன்னில் ஏற்படும் சில புரிதல் கோளாறுகளால் சில விடயங்கள் திசைதிருப்பிவிடுகிறது. மாற்றம் மனதை தைத்துவிடுகிறது. அதை மறுப்பதற்கில்லை என்றாலும் மனதளவில் மொழியாலும் இனத்தாலும் எல்லோரும் ஒருங்கே இணைந்தேயிருந்தோம், தமிழால் அன்றும் உயர்ந்தோம் என்பதே நிறைவு.

எங்கோ கடல் கடந்து வந்தோம் என்றில்லாது எமது உறவுகளோடு இணைந்திருந்த பெருமையும் நிறைவும் உண்மையிலேயே மனது நிறைந்திருக்கிறது.

மாநாடு முடியும் இரண்டாம் நாள் மாலையில் மலேசிய எழுத்தாளர் சங்கத்திலும் எல்லோரையும் மதிப்புசெய்து உணவளித்து எமது விருந்தோம்பல் பண்புதனை மெய்ப்பித்த எமது தொப்புள்கொடி உறவுகளுக்கு குறிப்பாக ஐயா பெ. ராஜேந்திரன் அவர்களுக்கும் மற்றும் அனைத்து மூத்த உறுப்பினர்கள் பெரியோர்களுக்கு எல்லோருக்கும் நன்றி.

எல்லாம் சிறக்கும் இனி. எல்லாம் மறப்போம். இன்னும் ஓரிரு தினங்கள் ஆனால் குறைகள் சில மறையும், நிறைகளே காலத்திற்கும் விசாரமாப பரவியெங்கும் பெருமையோடு நிற்கும். குறைகளை இனி வரும் காலங்களுக்கான பாடமாக ஏற்போம். நிறைகளை நட்பு இறுக நெஞ்சில் சுமப்போம்.

அம்மாவை எங்களை எத்தனை பெரிதாகக் கொண்டாடி மகிழ்ந்தீர்கள் மதிப்பு செய்தீர்கள் அதன் நன்றி பெரிதாய் இந்த மலேசிய மாநாடு குறித்தும் மலேசிய மக்கள் குறித்தும் மனம் முழுக்க உண்டு.

கூடுதலாக, இத்தனை பெரிய கனத்தை கன மேடையை நமக்கு ஐயா முதல்வரின் பேச்சோடு வழங்கிய திரு. ஓம்ஸ் தியாகராசன் ஐயா மற்றும், ஐயா திரு. மன்னர்மன்னன், ஐயா திரு. கிருஷ்ணன், ஐயா திரு. முல்லைசெல்வன், முக்கியமாக இதற்கெல்லாம் காரணமாக இருந்து நமக்கு வள்ளுவனை வழங்கி “அ” போட்ட ஐயா வி.ஜி.சந்தோசம் மற்றும் மொத்த மாநாட்டிற்கும் முதற்புள்ளியாக இருந்து சற்றேறக்குறைய ஆறு மாதங்களாக உழைத்த எனதன்பு சகோதரர் கண்ணியத்தின் திருவுளம் உடையார் கோயில் குணா மற்றும் தங்கை சிவகாமி அவர்களுக்கும் நன்றி.

அதோடு, இந் நிகழ்ச்சி நெறியாளர்கள் பங்காளர்கள் மற்றும் பின்னாலிருந்து உழைத்த அனைத்து நல்லுள்ளங்களுக்கும் நன்றியெனும் சொல் மிகச் சிறிது.

முக்கியமாக, பெருந்தன்மையாக இருந்து விழாவை சிறப்பித்த அனைத்து நாடுகளிலிருந்தும் வந்திருந்த பேராளர்கள் சகோதர உறவுகள் மற்றும் ஐயா சொக்கலிங்கம், ஐயா இலக்குவனார், ஐயா ஜெயராம் சர்மா, ஐயா முத்துகுமார சுவாமி, ஐயா சி.கே. அசோக்குமார், பேராசிரியர் திரு. முருகன், ஐயா.திரு. நடராச கணபதி, ஐயா.திரு. பெரியண்ணன், ஐயா திரு. அன்வர், தோழர் திரு. பரிதி, சிட்னியிலிருந்து வந்திருந்த உதயசூரியன் தமிழேட்டின் ஆசிரியர் மற்றும் பெயர் சொல்லி அடங்காதளவு வந்து பெருமைச்சேர்த்த எனது அக்கா தங்கைகள் பேராசிரிய பெருந்தகை அம்மையர்கள் அனைரையும் மீண்டுமொருமுறை இருகரம் கூப்பி நெஞ்சாரப் போற்றி நன்றியோடு வணங்கிக் கொள்கிறேன்.

எப்போதும் இணைந்தேயிருப்போம் இன்னும் பல மேடைகளில் சந்திப்போம்.

பேரன்புடன்..

வித்யாசாகர்

Posted in அறிவிப்பு, கவிதைகள் | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 3 பின்னூட்டங்கள்