கண்ணீரால் கனவுகளைச் சிதைத்தவர்கள் – 3


 

 

 

 

 

 

 

புத்தகத்துள் வைக்கும்
மயிலிறகினைப் போலவே
மனதிற்குள் வளர்ந்துவிட்ட
மாயர்கள் நாம்..

இந்த மண்ணிற்குத்தான்
மயிலிறகும் மறந்துப்போச்சு
மல்லிகை முற்றமும் பழசா ஆச்சு (?)

இனி காதலித்தாலென்ன
யாரை யார் மறந்தாலென்ன
நீ எல்லோரையும் போல் யாரையேனும்
மணந்துக்கொள்
நானும் எங்கேனும் நான்கு சுவற்றிற்குள்
யாரோடேனும் உயிர்த்திருப்பேன்

ஒருவேளை எப்பொழுதேனும்
உன்னை நினைத்துக்கொண்டால் நானும்
எனக்காக நீயும்
அழாமலாப் போவோம்?

அப்போதுச் சிந்தும் கண்ணீரால்
சபிக்கப்படட்டுமிந்த பூமி;

நீ போ
அதோ போகிறார்கள் பார், எத்தனையோப் பேர்
அவர்களோடு போ..

அவர்களும்
அப்படித்தான்;
நம்மில் நிறையப்பேர்
அப்படித்தான்;
கண்ணீரால் கனவுகளைச் சிதைத்தவர்கள்!!
————————————————–
வித்யாசாகர்

Posted in கண்ணீரால் கனவுகளைச் சிதைத்தவர்கள் | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

கண்ணீரால் கனவுகளைச் சிதைத்தவர்கள் – 2

images

நான் வரும்போதெல்லாம்
உனக்காக ஒரு
மலர் வாங்கி வருவேன்

நீ எனைக் கண்டிராத இடத்தில்
அந்த மலர்களை
விட்டுச் செல்வேன்
மலர்களை தாண்டிச்
செல்வாய் நீ,
உனக்கந்த மலர்கள் அழுவதாக
சத்தம் கேட்டிருக்கும் போல்;

நீ திரும்பிப்
பார்ப்பாய்,
சற்று தூரம் சென்று
மீண்டும் மீண்டும்
அந்த மலர்களைப் பார்த்தவாறே போவாய்..

மலர்களும்
மெல்ல அழத்துவங்கும்..

அந்த மலர்களுக்குத் தெரியும்
உன்னையும் என்னையும்
——————————————
வித்யாசாகர்

Posted in கவிதைகள் | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

கண்ணீரால் கனவுகளைச் சிதைத்தவர்கள் – 1

Sad-Love-Status-2-1
தோ..
இப்போதுதான்
நீ இங்கிருந்துச் செல்கிறாய்,

வேறென்ன செய்ய
நான்வந்த கால்தடத்தையும்
உனக்கென விட்டுச்செல்கிறேன்,

நாளை இங்கு மழை வரலாம்
காற்று வீசலாம்
காலங்களும் மாறிப்போகலாம்,
நமக்கு மட்டும்
நீ அங்கு இருந்ததாகவும்
நான் இங்கு நின்றதாகவும் ஒரு சாட்சியை
நம் மனதிரண்டும் –
சுமந்துக்கொண்டே திரியும்…

மூடர்கள் வேண்டுமெனில் அதை பேய் என்பார்கள்
மோகினி என்பார்கள்
நம் பேச்சைக் கேட்டு –
அசரீரி கேட்பதாகக் கூட புலம்புவார்கள்,

அந்தக் கால்தடங்களிலிருக்கும் நம்
மனதை மட்டும் யாருக்குமே தெரியாது..
———————————————
வித்யாசாகர்

Posted in கண்ணீரால் கனவுகளைச் சிதைத்தவர்கள் | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

12) வெட்கமிருந்தால் வீறுகொண்டு எழு..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ழனியெங்கும் மண் நிறைத்து
விலைநிலமாக்கி விற்றோமே; இன்று விவசாயமும்
விற்றுப் போச்சே; விளங்கலையா..?

செந்நெல் போட்ட மண்ணில்
மாடி வீடுகளை விதைத்தோமே; இன்று
மாடுகள் உயிரறுந்துப் போச்சே, தெரியலையா..?

காடுகளை அழித்த மண்ணில்
வீடென்கிறோம்; கோவிலென்றோம்;
உள்ளே சாமியில்லையே.., புரியலையா ?

மரங்களை வெட்டி வெட்டி – மனிதர்களை
அறுக்கத் துணிந்தோம், விளம்பரத்தை நம்பி
நடிப்பதை வழ்வாக்கினோமே, அசிங்கமில்லையா ?

உறவுகளுக்குள் பேசவே துணிவில்லை
உயிரறும்போது கேட்க வீரமுமில்லை
பயத்தில் செத்து செத்து பிழைக்கிறோமே, உயிர்பிச்சை உறுத்தலையா ?

எண்ணெய்க் கப்பல் கடலில் கவிழ்வதும்
எந்தாய் நிலத்தை எவனோ ஆள்வதும்
புடைத்தெழும் நரம்பை புலியேகீறும் வலியில்லையா ?

வெள்ளி வானம் மெல்ல உடைவதும்
மழையும் காற்றும் விலையாய் ஆனதும்
மழலையைர் உறுப்பை மர்மமாய் விற்பதும்
வாழ்தலின் அசிங்கமடா..,

இலையில் மறைத்தாய், துணியில் மறைத்தாய்
சாதியைப் பூசினாய், மதத்தை தடவினாய்
இனி மானத்தை எதைக் கொண்டு மறைப்பாய் ?

நீருக்கு அணைக் கட்டுவதும்
சோற்றிற்கு வரி போடுவதுமாய்
சொந்தமண்ணில் சோடையாகி நிற்கிறோமே (?)

காலில் விழுவதும்
கனவில் மிதப்பதும்
இலவசத்திற்கு மயங்கி எலியை புலியாக ஏற்கிறோமே (?)

படிப்பை விற்றதும்
மருந்தில் வியாதிகள் பிறந்ததும்
அரசியல் குப்பையானதும், எவரின் அறிவீனம் ? யாருடைய பலவீனம்?

விவசாயி உயிர் கொடுப்பதும்
நெசவாளி நாண்டுச் சாவதும்
பசிமூடிய அடுப்புகளெங்கும் இதயம் எரிவதும்
யானை கட்டிப் போராடித்த எம் மன்னன்
சோழனுக்கே இழுக்கில்லையா???

எப்படியோ இறந்தவர் இறந்தனர்
அறுபட்டக் கயிற்றிலும் தொங்கி முடிந்தனர்
அம்மணமாய்க் கூட திரிந்தனர்,

இனி மீத்தேன் கூட மூச்சுவிடும்..
அணுமின் நிலையங்கள் உயிரை அசைபோடும்..
நாற்காலிகள் இலவச நஞ்சுமிழும்..
மறுப்பதற்கில்லை –
வீட்டிற்கு இத்தனைப் பேர் இறந்துவிட்டார்களென
அதற்கும் அரசு பாய்ந்துவந்து
நம் மீதே வரியையும் ஏய்க்கலாம்,

அதனாலென்ன (?)!!

இதோ மீதமிருக்கும் பொழுதுகள் உன்னுடையவை
வா.. மீண்டும் நம் வாழ்வை
அங்கிருந்தே துவங்குவோம்; காடுகளிலிருந்து!!
————————————————–
வித்யாசாகர்

Posted in சொட்டும் வியர்வையில் சுதந்திரக் கனவுகள் | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

அஞ்சறைப் பெட்டியும் அவளோட காதலும்..

alrededores-de-biblioteca-de-alejandria1-500x278

ஞ்சறைப் பெட்டியின்
வாசத்தில்
அழகழகாய் பிள்ளைகளைச் செய்தவள் நீ;

அடுக்குமாடிக் கட்டிடத்தின்
இடுக்கிலும்
கனவுகளை வண்ணமாய் நெய்தவள் நீ,

நெஞ்சுக்குழி படபடப்பில்
வயது நாற்பதை
நான்காகக் குறைத்துக்கொள்பவளே; இதோ

நீயில்லா தெருக்களில்
விளக்குகள் இருக்கிறது
வெளிச்சமில்லை,

உனைக் காணாத வீட்டினுள்
வெளிச்சமுண்டு
இருட்டை என்னால் அகற்றவே முடிவதில்லை,

நஞ்சு கலக்காத
மரணத்தில்
மெல்ல மெல்ல மூழ்கடிக்கிறாய்

முற்றும்
துறந்தவனைப் போல
முக்காலும் பேசவைக்கிறாய்,

செத்தும்
சாகாத தனிமையை
நினைவுகளால் உடைக்கிறாய்,

நான்
நீயில்லாதவீட்டின் கதவுகளை மூடிவிட்டு
உன் நினைவுகளோடு
வெளியேப் பார்க்கிறேன்

ஒரு கண்ணாடிப் பெட்டிக்குள்
அழகிய
மலர்க்கொத்து இருக்கிறது,

தெருவில்
ஒரு மாளிகை
அத்தனை அழகாய்க் கட்டப்பட்டுள்ளது

ஒரு குழந்தை
கேகே கேகே வென
சில்லரைக்கொட்டி சிரிக்கிறது

மழையொழுகும் வீடு’
உள்ளே பசி’
கிழிந்த ஆடைக்கூட
அழகானக் கவிதையொன்றுள்
அகப்பட்டுக் கிடக்கிறது

அதோ
ஒரு பாட்டியொருத்தி
யாருமற்ற தெருவில்
வாழ்க்கையை அசைப்போட்டபடி நடக்கிறாள்

நீ விதவை என்றுச் சொன்ன
தெருக்களையும்
ஊரையும் சபித்துக்கொண்டே
இளம்பெண்ணொருத்தி முகம்மூடி நடக்கிறாள்

எங்கோ பிறந்து
எங்கோ வளர்ந்த உனக்காக
என் இத்தனை வருட உறவையும்
வீட்டையும் விட்டு
நான் வருகிறேன் சரி; நீ…………?

கண்ணீரால் வீடெல்லாம்
நனைத்து
உன்னிடம் கொடுக்க நான்
எனது சிரிப்பை –
பெற்றவரிடமிருந்து பறித்து வந்திருக்கிறேன்
நீ…………?

உடம்பெல்லாம் தங்கம்
உயிர்முழுக்க சுகத்தால் ஆனவை
அருகாமை கூட நறுமணம் மிக்கது
அழகெல்லாம் அவர்கள் தந்தது
அத்தனையையும் பெற்று நீ
அவர்களுக்கு எனக்கீடாய் என்ன தருவாய்………..?

பதறாமல் கேட்கிறாள்
பதினாறு வயதானவள்,

பதில் தேடாத ஆண்கள்
பல அரசியலுள் அகப்பட்டு
சில முந்தானைக்குள்
முடங்கிப் போகிறார்கள்..

தற்கொலை தானாக
நிகழ்கிறது,

தனை கம்பீரமாகக் காட்டிக்கொண்ட
ஆண்கள்
அதோ விழுதுகளைப் போல
பழைய பாடங்களுள்
விடாதுத் தொங்கிக்கிடக்கிறார்கள்..,

‘நான்’ நான்’ என
உலக உருண்டை சுருங்கி
நீருக்குள்ளும்
நீர் தீர்ந்து நகருக்குள்ளும்
தாகமாகவும் மரணமாகவும்
ஒரு பேயைப் போல
கற்பனைக்குள்
தன்னையொரு கடவுளென நினைத்துக்கொண்டு
நிர்வாணமாக நிற்கிறது “நான்”

யாருக்கும் அசிங்கமில்லை
அவரவருக்கு அது
அவருடைய நிர்வாணம்
அவருடைய “நான்”

ச்சீ…

இந்த “நான்” எனும்
திமிர் தான்
நாடுகளுக்கு மத்தியிலும்
வீடுகளுக்கு மத்தியிலும்
ஏன் மனிதர்களுக்கிடையே கூட
இரத்தக் கோடுகளைக் கிழிக்கிறது,

ரத்தமொழுகும்
இரு உடைந்த முகங்களுக்கிடையேப் புகுந்து
ஒன்றை
வெற்றியாளனாய் அறிவிக்கிறது,

எல்லாவற்றையும்
வேடிக்கைப் பார்த்தவனாய்
நீ இல்லாத தனிமையோடு நடக்கிறேன்,

தெருக்களில் எல்லோரும் உமிழும் எச்சில்
வெண்சுருட்டுத் துண்டு
வெய்யிலில் பூ விற்பவள்
விளையாட –
லட்சத்திற்கு நாய்க்குட்டி வாங்கிப்போகும்
மிராசுகள்,
எல்லோருக்கும் எல்லாம் சமமென
வாய்த்தாளம் போட்டுவிட்டு
வரியை மட்டுமே வக்கனையாய்த் தீட்டும்
சர்வ வல்லமைக் கொண்ட அரசு
அதற்கு வேட்கமேயின்றி
ஒத்துப் பேசும் மேதாவிகள் குறித்தெல்லாம்
நிறைய குறிப்பு கிடைக்கிறது
அவைகளையெல்லாம் மிக பத்திரமாய்
உன்னிடம் பேசவேண்டி வைத்திருக்கிறேன்,

ஏனென்றெல்லாம்
உடனே யோசித்துவிடாதே,

உன்னிடம் பேசித் தீர்க்க மட்டுமே
மிச்சமிருக்கிறது
எனக்கான இந்தச் சின்ன வாழ்க்கை..
——————————————–
வித்யாசாகர்

Posted in உன்மீது மட்டும் பெய்யும் மழை | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | பின்னூட்டமொன்றை இடுக