மரணத்தை மீட்டெடுப்போம் (26)

இரண்டற கலக்காத நெஞ்சில்
வஞ்சமற்று வாழ்கையில்,

கெடுத்தவனை
திருத்த முயல்கையில்,

அடித்தவனை
திருப்பி அடிக்கவும் –
அணைக்கவும் முடிகையில்,

அன்புருதலில்,

இல்லாதாரிடம்
இருப்பதில் –
இயன்றவரை பகிர்ந்து கொள்கையில்,

இருப்பவரை கண்டு
ஏங்கி நிற்காமையில்,

எத்துணிவு பெற்றும்
பணிவுருகையில்,

பணிபவரை
மதிக்க கற்கையில்,

மதியாதாரை
புரிந்து கொள்கையில்,

தவறென்று கண்டால்
பொங்கி எழுகையில்,

தன் தவறாயினும்
திருத்திக் கொள்கையில்,

எவருக்கும்
அஞ்சாதிருத்தலில்,

எல்லாம்
வெல்லத் துணிகையில்,

எதையும் செய்துதீர்க்க
நம்பிக்கை கொள்ளுதலில்,

தோல்விக்குக் காரணம்
‘தானே’ யென்று உணர்தலில்,

மீண்டும் மீண்டும்
முயற்ச்சி செய்தலில்,

பிறரையும்
நம்புதலில்,

எவரையும்
துச்சப் படுத்தாமையில்.

வென்றவரை
போற்றி மகிழ்தலில்,

பொறாமையை அறவே அறவே
ஒழிக்கையில்,

போதுமென
நிறைதலில்,

ஏற்றத் தாழ்வினை
ஏற்படுத்தாமையில்,

போதை
ஒழித்தலில்,

பொய்யின்றி
வாழ்தலில் –

உண்மை ஒளிவட்டமாகும்
மரணம் மீட்கப் படும்!

மரணம் போகட்டும்
மனிதமாவது மிட்சப் படும்!
——————————————
வித்யாசாகர்

Posted in அம்மாயெனும் தூரிகையே.., கவிதைகள் | Tagged , , | 10 பின்னூட்டங்கள்

பிரிவுக்குப் பின் – 60

கனவில் நீ –
வருகிறாய்,

கனவிலிருந்து தொடரும்
உன்னையுமென்னையும்
பிரித்த சோகம்-
கனவுக்கு பின்னும் நீள்கிறது;

காலத்தின் கைகளில்
நீயும் நானும்
எப்பொழுதும் –
பிரிந்தே பிரிந்தே
கணவனும் மனைவியுமாக!!

Posted in பிரிவுக்குப் பின்! | 2 பின்னூட்டங்கள்

பிரிவுக்குப் பின் – 59

நானிங்கு
சம்பாதிக்கும்
பணம் –

இரக்கமின்றி தின்கிறது
நம் –
சந்தோசங்களையும்
சிரிப்பையும்;

இருந்தும் –
உலகிற்கு நாம்
நலமென்றே தெரிகிறது!!

Posted in பிரிவுக்குப் பின்! | 2 பின்னூட்டங்கள்

பிரிவுக்குப் பின் – 58

இங்கு நான்
கடக்கும் –
ஒவ்வொரு கணமும்

நீயில்லாத சொர்கத்தை
இழக்கும் –
ஒவ்வொரு –
துளிகள் என்பதை
யாரறிவார்!!

Posted in பட்டிமன்றம் | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

பிரிவுக்குப் பின் – 57

ஐயோ கடிதம்
அனுப்பக் கூட கையில்
பணமில்லையே – என நீ
அழுத அழையில்,

கடிதமில்லாமலே
புரிந்துவிட்டது – நீ

எழுதித் தீர்த்திடாத உன்
அத்தனை பாரங்களும்!

Posted in பட்டிமன்றம் | பின்னூட்டமொன்றை இடுக