ஞானமடா நீயெனக்கு – 4

நீ தூங்கும் போது
பாடும் –
தாலாட்டில்
எந்த ராகமும் இல்லை;
நான் –
அம்மா என்பதை தவிர!

Posted in ஞானமடா நீயெனக்கு | 1 பின்னூட்டம்

ஞானமடா நீயெனக்கு – 3

நீ –
என் செல்லமா
அப்பா செல்லமா
எல்லோரும் கேட்கிறார்கள்;

நாங்கள் தான்
உன் செல்லமென
அவர்களுக்கெப்படித்
தெரியும்!

Posted in ஞானமடா நீயெனக்கு | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

ஞானமடா நீயெனக்கு – 2

நீ என்
மடி மீது படுத்து
பால் குடித்துக்
கொண்டிருக்கிறாய்;

நானுன் –
மடியில் பிறக்கும்
வரம் கேட்டு மீள்கிறேன்!

Posted in ஞானமடா நீயெனக்கு | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

ஞானமடா நீயெனக்கு – 1

நீ சிரிக்கிறாயென
நான் செய்ததையெல்லாம்
வேறெந்த –
பைத்தியக் காரனும்
செய்திருக்கமாட்டான்;
நிறைய –
அப்பாக்கள் செய்திருக்கலாம்!

Posted in ஞானமடா நீயெனக்கு | 5 பின்னூட்டங்கள்

சண்டை + சண்டை = சுயநலம் (23)

கூறு கெட்ட மனுஷன் மேல;
கூவம் நாத்தம் தாங்கல;
மானங்கெட்ட மனுஷன் மேல
கோபம் மட்டும் தீரல!

மானம் ரோசம் கோபம் போச்சி
சண்டை மட்டும் மிச்சமாச்சி..
சண்டை சண்டை சண்டை
எங்கப் பார்த்தாலும் சண்டை…

சோறு தின்ன சண்டை
துணி எடுக்க சண்டை
மாடு வாங்கி மேய்க்க சொன்னா
அதிலும் –
உன் மாடு சரியில்ல – என் மாடு
சரியில்லைன்னு சண்டை;

வீட்டுக்குள்ள சண்டை
தெருவுலயும் சண்டை
ஊறு விட்டு ஊறு வந்தா
உன் ஊரா – என் ஊரான்னு சண்டை
ஊர் விட்டு வெளிய வந்தா
சென்னையா மதுரையான்னு சண்டை
டெல்லிவரை பெட்டி தூக்கிட்டா
தமிழா இந்தியான்னு சண்டை;

வந்த நாய பார்த்தா இருக்கும் நாய்க்கு
சண்டை
இருக்குற நாய பார்த்தா
பெரிய நாய்க்கு சண்டை,
பெரிய நாயப் பார்த்தா – என் வீட்டு
நாய் சின்னதா இருக்கேன்னு
இவனுக்கும் அவனுக்கும் சண்டை;

புகுந்த வீட்டுக்கும்
பிறந்த வீட்டுக்கும் சண்டை,
பிறந்த வீட்டுக்கும் மருமகளுக்கும் சண்டை
மருமகளுக்கும் மகளுக்கும் சண்டை
மகளுக்கும் மகனுக்கும் சண்டை
மகனுக்கும் அப்பாவுக்கும் சண்டை
அப்பாவுக்கும் அம்மாவுக்கும் சண்டை
அம்மாவுக்கும் அடுத்தவீட்டு அக்காவுக்கும் சண்டைன்னா சண்டை –
அப்படி ஒரு சண்டை;

நாடும் நாடு(ம்)னு வந்தா
என் நாடுன்னு சண்டை,
மாநிலம் மாநிலமென்றால்
எம் மாநிலமென்று சண்டை,
ஊரும் ஊரு(ம்)னு வந்தா
என் ஊருன்னு சண்டை,
தெருவுக்கு தெருவுன்னா
என் தெருவுன்னு சண்டை,
வீட்டுக்கு வீடுன்னா
என் வீடுன்னு சண்டை,
நீயா நானா என்று வந்தால் –
‘நான்‘ என்பதற்கே இத்தனை சண்டையும்; எனில்,
ஒருதுளியேனும் வெட்கப் படுவோம்.
சுயநலத்தை விட்டொழிப்போம்!!
————————————————————————–
வித்யாசாகர்

Posted in அம்மாயெனும் தூரிகையே.., கவிதைகள் | Tagged , , | 10 பின்னூட்டங்கள்