வித்யாசாகரின் எழுத்துப் பயணம்..

உன் அலமாரியில்
அடுக்கி வைத்திருந்த
உன் –

விட்டு சென்ற சுடிதார்களை
பார்க்கையில் தெரிந்தது;

உன்னை விட்டிருப்பது
எத்தனை கடினமென்று!

இருந்துமாய்
இல்லாததுமாய் தான்
நகர்கிறது –
நம் வாழ்க்கை;
குவைத்திற்கும்..
சென்னைக்கும்..
நடுவே!

நீயும்
நானும்
பிரிந்த சந்தோசத்தில்
இந்த –
வெள்ளைத்தாள் காதலனுக்கு
எழுத்துக் காதலி
கிடைத்துவிட்ட –
பூரிப்பில் –
எப்படி இருவரும்
கவிதையாய்
சிரிக்கிறார்கள் பார்!

சாப்பிடும்போது
உணவில் –
பாதியை வைத்துவிட்டு
எழுந்தேன்;

அம்மா திட்டினாள்,

அவளுக்கென்ன – தெரியும்
நீயும் – இப்படி
பாதியில் வைத்துவிட்டுத்
தான் எழுந்திருந்திருப்பாய்
என்று!

உனக்குமாய்
என் எழுதுகோல்
எழுதத் துவங்கி விட்டதற்காய்
அதற்கு மட்டும்
நன்றி சொல்லாதே
இதயம் –
கோபித்துக் கொள்ளும்!