வித்யாசாகரின் எழுத்துப் பயணம்..

சொட்டு சொட்டான
விசமாக –
தெருவிற்கு தெரு குடியும்
பெண்களின் மோகமும்
அரசியல் சாபமும்
போலிகளின் கொண்டாட்டமும்
இன்ன பிறவும்
இன்ன பிறவும்
சேர்ந்திறங்கிக் கெடுத்த நம் வாழ்வின்
வெளிச்சத்தை மீட்டுத் தர
இன்னொரு தாமஸ் ஆல்வா எடிசனை தேடும்
நீயும் நானும் –
இருந்தென்ன பயனென்று தான்
உதிர்கிறது போல்;
என் தலைமுடியில் இரண்டு!

படிக்காத புத்தகத்தை
படித்ததாகவே எழும்
மனப்போக்கு –
நீ பார்கையில் பார்த்து
கண் மூடிக்கொள்ளும் மனதிற்குள்
வெளிச்சமாய் நிறைகிறது!

வானின் –
நிறைய வெற்றிடங்களை
தாண்டி
இடம் கொள்கிறது
மேகமாய்
உன் நினைவு!

எதையோ கிறுக்கி
எதையோ எழுதி
எதையோ உளறி
எதையோ பேசி
எதையோ செய்துதொலைத்ததில்
என் வெள்ளை சட்டை
மறைத்துத் தான் கொள்கிறது
என் அசிங்க முகத்தை!

வெள்ளையும்
கருப்புமாய் வாழ்ந்த
என் –
அப்பாம்மாவின் காலம்
எனக்கு வண்ணமாகவே
தெரிகிறது!