வித்யாசாகரின் எழுத்துப் பயணம்..

செவ்வகம்
சதுரம்
முக்கோணம்
நீளம்
அகலம்
நெட்டை
குட்டை என
எல்லாம் இருக்கிறது புத்தகத்தில்
யாரோ ஒருவனின் கணித தோல்வியை
ஒன்றிரண்டு மதிப்பெண்களில்
மறைத்துக் கொண்டு!

என்ன அருமையாக
ஆங்கிலம் பேசுகிறாள்…

டமில் மட்டும்
தகராறாம்;

சிறுக்கியை –
தமிழச்சியென்று மெச்சிக்கொள்ள
ஒருவேளை –
நான் இறந்தபிறகு என் உதடுகள்
அசைந்துக் கொடுக்கலாம்
அசையாமலும் போகலாம்!

தொலைபேசியில்
கத்தி கத்தி பேசினாலும்
மனதின் சப்தம்
யார் காதையுமே
தொடுவதில்லை!

பயித்தியம் பிடிக்காத
நாட்களை –
இப்படித் தான்
எழுத்துகள் மென்று தின்றுவிட்டு
தன்னை கவிதை என்று
அறிவித்துக் கொள்கிறது!

ஒவ்வொரு பிணமாய்
வீழும்போதும்
மனிதன் தன்னை
சாகாவரம் பெற்றதாகவே
நினைத்துக் கொள்கிறான்;

மரணம் மட்டும்
நிகழாதிருக்குமே யானால்
மனிதன் கொள்ளும்
முதல் நபர் கடவுளாகவும்
இருக்கலாம்!