29. எவரேனும் இப்படி காதலித்ததுண்டா…?

சற்று –
நிமிர்ந்து பார்..

பாரடி;

என் முகத்திலென்ன
முட்களா பதித்திருக்கிறேன்
நீ பார்த்தால் –
குத்திவிட; பார்..

பாரடி;

நீ நீட்டி முழக்கிய
காதல் – ஸ்வாரஸ்யங்களுக்கு
யார்வந்து –
தடை சட்டம் போட்டார்களோ
போட்டிருக்கலாம்,

நானென்ன செய்தேன்?

பார்த்தாய் –
சிரித்தாய் –
பேசினாய் –
நான் காதலொழுகப் பேசியதை
ரசித்தாய் –
எழுதிய என் டைரிகளையெல்லாம்
கொண்டுபோய் படித்துவிட்டு
பதிலுக்கு –
ஆமென்று சொல்லாமல்
அத்தனைக்கும்
வெட்கத்தை பரிசளித்தாய் –

காதலிக்கிறேனென்று நான் சொன்ன
வருடமித்தனை கடந்தின்று –

தீ பார்வை சுமந்தென்னை
சுட்டெரித்தாலும் பரவாயில்லை
சுடாமல் செல்கிறாயே;

ஒரு முறை என்னை
ஏனென்று கேட்கும்
ஒரு பார்வைக்குக் கூடவா
உனக்குள் நானில்லை???

போ… செல்…
சென்று கடைமுனையில் கூட எனை
திரும்பிப் பார்க்காதே, போ..

நாளை யாரேனும்
நான் வேறு யாரையோ
திருமணம் செய்துக் கொண்டதாய்
சொல்வார்கள்;

வேறு யாரேனும்
என்னை காதலிப்பதாய்
சொல்வார்கள்;

சொல்கையில் –
ஒருசொட்டுக் கண்ணீர்
உனை மீறி சிந்துவாயெனில், பார்;

மாட்டாயெனில் – போ.. போ..
உன் கல் மனசிற்கு
நான் காதலித்த நாட்கள்
பரிசாகிப் போகட்டும்!

உன் மவுனத்திற்கு
என் மரணம் ஒரு சொட்டாய்
உன் கண்ணீரில் சிந்தட்டும்!!
—————————————–
வித்யாசாகர்

Posted in காதல் கவிதைகள் | 4 பின்னூட்டங்கள்

28. எவரேனும் இப்படி காதலித்ததுண்டா…?

நிலம்
நீர்
காற்று
வானம்
நெருப்பை –
ஐம்பெரும் பூதம் என்கிறார்கள்;

காதல் –
ஆறாம் பூதம்.

ஆம்; காதல் இல்லையேல்
நீயும் நானும் –
அன்றே இல்லை!

Posted in காதல் கவிதைகள் | 2 பின்னூட்டங்கள்

27. எவரேனும் இப்படி காதலித்ததுண்டா…?

அதுசரி –
எந்த புள்ளியில்
நாம் காதலிக்கத் தயாரானோம்?

நினைவில்லையென்றாலும்
பரவாயில்லை –
இந்த புள்ளியை நினைவில்
கொள்;

இந்த புள்ளி –
ஒன்று நம் வாழ்வு
அல்லது –
மரணம்!

Posted in காதல் கவிதைகள் | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

26. எவரேனும் இப்படி காதலித்ததுண்டா…?

நில் –
கவனித்திருப்பாய்

இல்லையென்று சொன்னால்
நான் ஏற்கப் போவதில்லை;

ஆமென்று சொல்வதிலும்
அடங்கப் போவதில்லை;

வா..
அதோ நமக்காக
வானமேறிக் காத்திருக்கும்
அந்த கற்பனை தேர் ஏறி –
உலகம் முழுக்கச் சொல்வோம்
நாம் காதலர்களென்று!

Posted in காதல் கவிதைகள் | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

25. எவரேனும் இப்படி காதலித்ததுண்டா…?

உன் –
மலர் கூந்தலின்
வாசமும்
அழகும்
சண்டையிட்டுக் கொண்டன –
யாரால் உனக்குப்
பெருமை என்று;

உன்னால் –
அவைகளுக்குப் பெருமையென்று
சொல்லவே
இக்கவிதை!

Posted in காதல் கவிதைகள் | பின்னூட்டமொன்றை இடுக