வித்யாசாகரின் எழுத்துப் பயணம்..

எங்கோ –
தூரத்தில் வரும்போதே
உன்னை பார்த்துவிடுவேன்;

நீயும் –
பார்த்துவிடுவாய்;

அருகில் வந்ததும்
பார்க்காதவர்களைப் போலவே
சென்றுவிடுவோம்;

உன்னை நானும்
என்னை நீயும்
கடந்தப் பிறகு – சடாரென
இருவரும் –
திரும்பிப் பார்க்க நினைப்போம்;

திரும்பிப் பார்க்காமலேயே
செல்வோம்.

காதல் –
செந்தீயென
இருவருக்குள்ளும் எரியும்!

நீ –
ஒருமுறை
கை குலுக்கிய
அந்த இறுக்கத்தின்
அழுத்தத்தில் தான்
இதயம் –
எழுந்து நின்று செய்தது
காதல்!

உன் –
முட்டைக் கண்
பார்வையால் –
நெட்டை கால் விரித்து
உயிர் கொண்டுவிட்டது
நமக்கான காதல்!

தெருவில் நீ
நடந்து செல்கிறாய்;

நானும் –
நடந்துச் செல்கிறேன்;

பார்ப்பவர்கள்
நினைத்துக் கொள்கிறார்கள்
நீயும் நானும்
யார் யாரோவென்று;

உனக்கும் எனக்கும் தானேத்
தெரியும் –
நீயும் நானும்
யார் யாரென்று!

மனதில்
நிறைய வைத்துக் கொண்டு
தானே –
ஒன்றுமில்லை ஒன்றுமில்லை
என்கிறாய்;

என்ன வைத்திருக்கிறாயென
எனக்குத்
தெரியாவிட்டாலென்ன

உனக்குத் தெரிந்தால்
போதும்!