வித்யாசாகரின் எழுத்துப் பயணம்..

காலத்தை
நிகழ்வுகளை
நினைவுகளாய் பதிந்துக்கொண்ட படம்!

சிரித்த
அழுத
உணர்வுகளின் நகலாய்
உயிர்பெற்றுள்ள –
‘என்றோ’ வான அந்த நாள்!

திரும்பக் கிடைக்காத
கடந்த காலத்தை –
காலப் பெட்டகம் தனக்குள்
குறித்துக் கொள்ளும் வித்தை!

கோழையை கூட
மிடுக்காகவும் –
துடிப்பாகவும் காட்டும்
போலி பிரதிபிம்பம்!

கடவுளையும்
காந்தியையும்
நம் வீடுகளுக்கு கொண்டுவந்த
விஞ்ஞான ஜாலம்!

விரல் சொடுக்கலில்
ஒரு வீட்டை; ஊரை
சின்ன காகிதத்தில் –
அடக்கிக்கொண்ட ஆச்சர்யம்!

என்னோடில்லாத அப்பாவை
நான் என்றோ ஓடியாடிய தருணத்தை
என் அக்காவும் நானும் –
கைகோர்த்து நடந்த நடையை கூட

நான்கு சட்டத்திற்குள் அடக்கி
என் அடுத்த தலைமுறைக்கு விட்டுச் செல்லும்
உன்னத கண்டுபிடிப்பு புகைப்படம்!
————————————————————————
வித்யாசாகர்

(நாவிதர் பிழைப்பு)

உலகத்தை புரட்டி
ஒரு கத்தியில் ஏந்திய
வாழ்க்கை!

அசைவு இருக்கை நான்கும்
சுருங்கிய ஒற்றை அறையும்
வந்துபோனவர்களின் –
வாய் பேச்சிலுமான நகர்தல்!

தீட்டிய கத்தியில்
தொலைந்துப் போன சிரிப்பை
ஒற்றை நாள் செவ்வாய் விடுமுறையில்
தேடி பிடித்துவிடாத உழைப்பு!

மீசை வெட்டுதல் தாடி வழித்தல்
சிகை அலங்காரமென –
கேட்டு கேட்டு; வாழ்வின் அலங்காரங்களை
உதறி விடாமல் –
ஒதுங்கி போன தலைமுறை!

பாட்டன் சொத்து
இல்லாக் குறையை –
பாட்டன் தொழில் தந்து
சிறகுடைத்த பாரம்பரியம்!

நாங்கு சுவற்றில்
நான்காயிரம் சிந்தனைகளும்
ஏக்கங்களுமாய் –
வட்டிக் கடன்களையும் அசைபோட்டவாறு
கத்திரிகளில் கழிகிறது –
நிறைய நாவிதர்களின் காலம்!
—————————————————
வித்யாசாகர்

வரிசையாய் நிற்கும்
நோயாளிகளின் வலி கூட்டும்
நிர்வாகம்;

தெய்வம் வந்து தாங்கிடாத
பொழுதுகளில் –
மனிதனை உயிர்ப்பிக்கும் விஞ்ஞான வளாகம்!

பணம் போட்டு
நலம் காக்கும்
பொதுசேவை வியாபாரம்;

பணம் தாண்டியும்
மனிதம் சுரப்பிக்கும் கடவுள்கள்
மருத்துவர்களாக மாறிய இடம்!

உயிரோடு
விளையாடி –
தொழில் கற்கும் ஏகாந்தம்;

உயிர் கொடுத்தும்
உயிர் காக்கும் –
மதம் தாண்டிய மருத்துவாலயம்!

ஏழைகளின் உயிர் வருத்தியும்
உயிர் காத்தும் வளரும் –
செங்கல், மண் கட்டிடம்;

எத்தனையோ பணக்கார மருத்துவர்கள்
இரவு பகலை தொலைத்து –
மருத்துவம் பார்க்கும் மனிதநேய மண்டபம்!

சகோதரிகளின்
கவனக் குறைவால் –
உயிர் தின்னும் பொழுதுபோக்கிடம்;

மருத்துவரில்லாத அவசரத்தில்
உயிர் காத்த – செவிலித் தாய்களின்
அன்பு பூக்கும் தளம்!

இவை எல்லாம் கடந்து –
எத்தனையோ அலறல்களும்
கண்ணீர் கதறல்களும் –
உயிர்பிரிந்த கணப் பொழுதுகளும்
ஒரு ரசாயன மனமாய் காற்றில் கலந்து
காற்றாக மாறிய இடம்!
————————————————————————————-
வித்யாசாகர்

குடிசைவாசிகளின் தெருக்கடவுள்
உயிர் வாழ்தலுக்கான –
ஏழைகளின் முதல் உணவு!

வாழ்ந்ததற்காகான அடையாளத்தில்
மறக்க மறுக்கும் –
நினைவுச் சின்னம்!

வந்து போவோருக்கு
தாகம் தீர்க்கும் –
எந்திர தன – கொடையாளி!

வறுமை தீரா அரசின்
கட்டளைக்கிணங்கி இயங்கும் –
பகுதி நேர ஊழியன்;

கஞ்சு சோறும் கால்ரூபாய் ஊறுகாயோடும்
வயிறு நிறையும் மருந்து போட்ட
குவளை நீர்!

காதலர்கள் காலையில்
விழித்ததும் சந்திக்கும் –
முதலிடம்!

குடும்பத்து குத்துவிளக்குகள்
வாய் வாள் வீசி –
வீட்டு அசிங்கத்தை தெருவில் இரைக்கும் போர்க்களம்!

இதலாம் தாண்டி,

யார் யாரோ வந்தாகிவிட்டது
ஆண்டாகிவிட்டது
மகன் பிறந்து பேரன் பிறந்து
கொள்ளுப் பேத்தி அதோ குழாயடியில் நிற்கிறாள் –

சொந்தமாக ஒரு வீடும் ஒரு குழாயும்
கனவாகவே நகர்கிறது – நிறையப் பேரின் காலம்;

தெருக்குழைக்கு ஆதலாம் தெரிவதேயில்லை
தண்ணீர் வந்து கொண்டே இருக்கிறது!!
————————————————————————————————–
வித்யாசாகர்