Tag Archives: கவிதைகள்

கருப்பு கயிற்றை கையில் கட்டினால் – ஒரு பேயும் ஓடுவதில்லை; வேண்டுமெனில் மூடப் பேய் – இலவசமாக வந்துவிடும்!

பூசணிக்கா உடைத்து தேங்காய் சுத்தி போட்டு எலுமிச்சை பழம் நசுக்கி கற்புரம் ஏத்தி உப்புல காரி காரி துப்பி சுத்திப் போடறதை விட சுலபம் அதலாம் – ஒண்ணுமேயில்லைன்னு நம்பறது!

இறைவன் இருப்பதை நம்பியவருக்கு – நம்பிக்கை போதுமானது; இருப்பாரோ…………….. என்றெண்ணுபவருக்கு தான் காத்து கருப்பு பில்லி சூனியம் காட்டேரி மினிஸ்வரன் எதை கண்டாலும் பயம்; பொதுவில் இருப்பதை காட்டிலும் – இல்லாததில் பயப்படுவதே நம் மூடதனத்தின் மூலதனம்!

காதலியை காதலனை நினைக்காத காதலர்கள் உண்டா? மகனை நினைக்காத அப்பா இருப்பாரா? அப்பாவ நினைக்காத அம்மா இருப்பாங்களா? அம்மாவை நினைக்காத தாத்தாவோ மாமாவோ இருப்பாங்களா? மாமாவை அத்தையை சொந்தங்களை நட்புறவுகளை நினைக்காத – நண்பர்களோ உறவுகளோ உண்டா…? உலகம் உருண்டை என நம்பி சுழன்றுக் கொண்டிருக்கும் வாழ்க்கையில் மனசு – யாரையேனும் நினைத்துக் கொண்டு தான் … Continue reading →

கொள்ளு தாத்தா – பாட்டிக்கு, பாட்டி – அம்மாவுக்கு, அம்மா – எனக்கு, நான் – என் பிள்ளைக்குன்னு விக்கல் வரும்போதெல்லாம் தலையில பூ சுத்திவைப்பதை விட ஏன் எனக் கேட்டிருந்தால் – என்னைக்கோ விக்கல் ஒரு தேக்கரண்டி தண்ணியில நின்னு போயிருக்கும்; நாம ஏன்னும் கேட்கல ஒரு தேக்கரண்டி தண்ணியும் கொடுக்கல – நாளைய … Continue reading →