1
உன் வாசனையில்
உயிர் சுரக்கும் இன்பம் எனக்கு,

எல்லாம் கடந்து விடுகிறாய் நீ

உனை விட எந்த வெற்றியோ
ஆசையோ –
பெரிதாகப் படவேயில்லை எனக்கு,

உன் சிரித்த முகம் பார்த்து பார்த்து
பூமியெல்லாம் மழை பெய்வதுபோல் ஒரு
துள்ளலில் மிதக்கிறேன் நானும்,

வாழ்வின் – கொடுமைகள்
ஆயிரம் இருக்கலாம்
வருத்தங்கள் ஆயிரம் இருக்கலாம்
இருந்து போகட்டுமே;

அவைகளை சமன் செய்ய
நீயொருத்தி –
மகளாக பிறந்தது போதும்!!
——————————————————————————-

2
“வித்யா..…………”
நான் ஒருநேரத்தில்
அழைத்து அழைத்தும்
சலித்திடாதப் பெயர்,

பின், அழைத்து அழைத்து
அழுத பெயர்,

உயிர்ப்பின் பாதி தூரத்திலேயே
நான் அழைக்க கிடைக்காது
எனைவிட்டுப் போன பெயர்,

எப்படியோ மீண்டும்
அன்று – இயற்கையினை
சபித்துவிடாதப் புரிதலில்
அதேபெயரோடு நீ இன்று – எதிரே நிற்கிறாய்,

வித்யா வித்யா என்று வாய்குளிர
அழைக்கிறேன் இன்று,

வானமும் பூமியும்
வாழ்க்கையும் வசந்தமும்
அந்த மூன்று எழுத்துகளுக்குள்ளேயே
‘வித்யா’ என்ற பெயருக்குள்ளேயே
அடங்கிப்  போகிறதெனக்கு!!
——————————————————————————-

3
வீட்டில்
உன்னோடிருக்கும் சமயமெல்லாம்
உன்னைத் தான் நினைத்துக்
கொண்டுள்ளேனாத் தெரியவில்லை;

ஆயினும் உனை விட்டு
வெளியே வந்து விட்டால்
உன்னை மட்டுமே அதிகம் நினைக்கிறேன்.

அழுதாயோ
என்னைத் தேடுவாயோ
அண்ணன் தெரியாமல் அடித்திருப்பானோ
காதுகளில் ஏதேனும் எறும்பு புகுமோ
எதையேனும் தின்பண்டமென யெடுத்து –
வாயில் வைத்துக் கொள்வாயோ
உருண்டு புரண்டு வருகையில்
தொட்டிலிலிருந்து –
கீழே வீழ்ந்துப் போவாயோ என்றல்லாம்
ஒரு அச்சம் இருந்துக் கொண்டே
இருக்கும்,

நினைவு வந்தாற்போல்
அம்மாவை தொலைபேசியில் அழைத்து
சாப்பிட்டாயா என்ன செய்கிறாய் என்று
குசலம் விசாரிப்பதுபோல் விசாரித்துவிட்டு
வைத்துவிடுவேன்;

வைக்கும் முன்
உன்னைப் பற்றிக் கேட்டிருக்காவிட்டாலும்
அவளோடு பேசி முடித்து
வைத்ததற் கிடையே
ஒருமுறையேனும் –
உன் சப்தமும் எனக்குக் கேட்டிருக்கும்!!
——————————————————————————-

4
முன்பெல்லாம்
உனக்கு ஆராரோ பாடினால்
என்னை மதிக்க கூட
மாட்டாய் நீ;

அண்ணன் –
கொஞ்சம் அவனை தூக்கி தாலாட்டினாலே
தூங்கிப் போவான்,
எனவே, உன்னை நினைத்து – நீ ஏன்
இப்படியோ என்று வருத்தம் எழும்.

மாதம் ஒன்றிரண்டு கடந்தப் பின்
நீயும் – இப்போது
அப்படித் தான் ஆனாய்,

தூக்கி –
இரண்டு கைகளில் வைத்துத் தாலாட்டி
லேசாக –
ஆரி ராரி ராரி ராரோ……. என்பேன்

உடன் லேசாக
உச் உச்சென்று வாயில் சப்தங்களை
கூட்டுவேன்..

இரண்டொரு சப்தத்தில்
உடனிரண்டு ஆரிராரோவில் –
ஒரு மலர்போல் என் கைகளில்
உறங்கிப் போவாய்..

முத்தமிடக் கூட மனமின்றி
உனையே பார்த்து அமர்ந்திருப்பேன்;

காலம் இனிமையாய் கழியும்!!!
——————————————————————————-

5
அம்மா சொல்வாள்
பெண் குழந்தை இல்லையா
அப்பாவிடம் தான் ஒட்டுமென்று;

நான் சொல்வேன்,
இவள் நம் குழந்தை’
இரண்டுபேரிடமும் ஓட்டுவாளென்று.

யாரோ சொன்னார்கள்
பெண் குழந்தை தானே
பால் கொடு போதும்’ ஆண் குழந்தையெனில்
பூஸ்ட்டும் போன்விட்டாவும் கொடுக்கலாமென்று.

நாங்கள் முகிலுக்கு என்ன
கொடுத்தோமோ –
அதையே உனக்கும் கொடுத்தோம்,

இருவருக்கும் துளிகூட மானுட
பேதமையை காட்டவில்லை,
பலத்தை மாற்றி ஊட்டவில்லை,
பண்பை குறைக்கவோ கூட்டவோ
எதிலும்  எவரையும் வேறுபடுத்திப்
பார்க்கவோ இல்லை;

பெண் என்ற ஒற்றை வார்த்தையின்
மதிப்பை மட்டும் –
இருவருக்கும் சொல்லித் தந்தோம்
அந்த அடையாளத்தை போற்ற மட்டுமே
இருவருக்கும் போதித்தோம்;

அதனால் ஓர்தினம்
நீயும் – போற்றப் படுவாய்,
அதற்கு அண்ணனும் காரணமாவான்,
அண்ணனுக்குள் அம்மாவும் நானும்
அவனாகவும் இருப்போம்!!
——————————————————————————-
வித்யாசாகர்