நீ வந்து வந்து செல்கிறாய் உள்ளே
பின் வராமலும் கொல்கிறா யென்னை
கால்தடம் நீ பதித்தஇதயம் பாவம்
நீ பார்க்காத இடந்தனில் நோகும்;

பூப்பூத்த ஒரு கணம் போலே
உள்ளே சிரிக்கசிரிக்க மலர்ந்தாயடிப் பெண்ணே
உன் கால்கொலுசு கதைகேட்கக் கேட்க
வருகையின் பூரிப்பில் உயிர்பூத்தேனடி நானே;

ஒருநொடி பார்த்தாய் பார்த்தாய் – ஒரு யுகம்
தொலைத்து வீழ்ந்தேன், இனி
வரம் ஒன்று வேண்டி – அதில்
உனக்கே உனக்கே பிறப்பேன் பெண்ணே!!

முகமதில் தங்கம் பூசி – பள பளக்கும்
கண்கள் சிரிக்கும், கனவிலும் ஒளியின் வெள்ளம்
உன் தேன்துளி இதழசைய சிந்தும், சொல்லாமல்
சொல்லுமுன் காதல் என் காலத்தை கண்மூடி வெல்லும்;

கதைகதையாய் நீ சொல்லக் கேட்க
என் நொடிப் பொழுதின் ஆயுள் நீளும்
நீ நகம் கடித்து வீசும் தருணம் – காதல்
தீ பிடித்து ஜென்மமது தீரும்;

கிட்டவந்து வந்து நீ போகும் வாசம்
எனை எரித்தாலும் போகாது பெண்ணே
இவன் அர்த்தம் ஒன்றென்று ஆயின் – அது
நீயே நீயே – நீயன்றி வேறிலையே!