Category Archives: உடைந்த கடவுள்

வானின் – நிறைய வெற்றிடங்களை தாண்டி இடம் கொள்கிறது மேகமாய் உன் நினைவு!

எதையோ கிறுக்கி எதையோ எழுதி எதையோ உளறி எதையோ பேசி எதையோ செய்துதொலைத்ததில் என் வெள்ளை சட்டை மறைத்துத் தான் கொள்கிறது என் அசிங்க முகத்தை!

வெள்ளையும் கருப்புமாய் வாழ்ந்த என் – அப்பாம்மாவின் காலம் எனக்கு வண்ணமாகவே தெரிகிறது!

செவ்வகம் சதுரம் முக்கோணம் நீளம் அகலம் நெட்டை குட்டை என எல்லாம் இருக்கிறது புத்தகத்தில் யாரோ ஒருவனின் கணித தோல்வியை ஒன்றிரண்டு மதிப்பெண்களில் மறைத்துக் கொண்டு!

என்ன அருமையாக ஆங்கிலம் பேசுகிறாள்… டமில் மட்டும் தகராறாம்; சிறுக்கியை – தமிழச்சியென்று மெச்சிக்கொள்ள ஒருவேளை – நான் இறந்தபிறகு என் உதடுகள் அசைந்துக் கொடுக்கலாம் அசையாமலும் போகலாம்!