Category Archives: உடைந்த கடவுள்

சுட்டெரிக்கும் சமுகத்தில் சுயமாக – எல்லோரும் சிந்திக்காதலில் ஒவ்வொன்றாய் நிகழ்கிறது கொலைகள்; மதமென்றும் ஜாதியென்றும்.. இனமென்றும் பணமென்றும்.. உறவேண்டும் காதலென்றும்.. கடவுளென்றும் கூட!!! —————————————–

மனிதன் செய்யும் தவறுகளில் – கடவுள் உதவிக்கழைக்கப் பட்டு கடவுள் தோற்கடிக்கப் பட்டு கடவுள் குறை சொல்லப் பட்டு கடவுள் குற்றம் சாட்டப் பட்டு கடவுள் மறுக்கப் பட்டு கடவுள் சபிக்கப் பட்டு கடவுள் உடைந்து தான் போனார். மனிதன் உடைக்கவில்லை என்கிறான்; கடவுள் மனிதனை ‘உடைத்ததாக சொல்வதேயில்லை. கடவுள் கடவுளாகவே இருக்கிறார்!! ——————————————

ஊரெல்லாம் இருந்த குளங்கள் பிளாட் போட்டு விற்பனையாகி விட்டது;   ப்ளாட்டிற்குள் ஸ்விமிங் புல் கட்டியாகி விட்டது;   ஸ்விம்மிங் புல்லின் கரையில் இருந்து நினைத்துக் கொள்கிறோம் – குளக் கரையின் சில்லென்ற காற்றை,   ஸ்விம்மிங் புல் சிரித்துக் கொண்டது. குளக்கரை நம் கைவிட்டு எங்கோ போனது.   ஏதோ ஒரு விதத்தில் ஏற்பட்ட இழப்பை வளர்ச்சி என்றே சொல்லிக்கொள்கிறோம் நாம் மட்டும்! ————————————————————

தெருவெல்லாம் சுத்தம் செய்தான்,   சாக்கடை நீரில் இறங்கி தூர் வாரினான்,   உடைந்த சுவரு பூசி மெழுகி கொடுத்தான்,   இரவு கருக்கையில் தெருவோரம் விழுந்துக் கிடந்தான் – மது அவனை குடித்திருந்தது.   வெறும் நாற்றமென்று மூக்கை பிடித்து ஒதுங்கி சென்றோ – குடிகாரன் என்ற ஒற்றை வார்த்தையிலோ சுருங்கி அடங்கிப் போகிறோம் நாம்;   மானுடம் வலுக் … Continue reading →

ஒவ்வொரு முறை கண்ணாடிக் குவளையில் தண்ணீர்  ஊற்றும் போதும் –   விஸ்கியின் சிவந்த நிறம் குவளையிலிருந்து இதயம் வரை நிரைகிறதாம்; நண்பன் சொன்னான்.   எனக்கு, எங்கோ யாரோ சாப்பிடாமல் பட்டினியில் உயிர் விட்ட ஒரு சோற்றுப் பொட்டலத்தின் விலை பத்தோ இருபதோ – நினைவிற்கு வந்தது!! ———————————————————-