வித்யாசாகரின் எழுத்துப் பயணம்..

எப்படி நிகழ்ந்ததோ அது
ஆணுக்கு பெண் –
அடக்கம் என்னும் சமாச்சாரம்,

சமபங்கு கொடுப்பதாய்
உன்னையும் வேலைக்கனுப்பி
உன் திறமைகளை வெளிப்படுத்த எண்ணி
பாவம்; அவளும் கஷ்டப் படுவானேன்
நிம்மதியாய் வீட்டில் இருக்கட்டுமே என
நினைத்த இடத்தில் தான்
துரோகம் இழைக்கப் பட்டுவிட்டது போல்;

உடல் கூசப் பார்க்கும்
கயவர்களுக்கு மத்தியில்
மனம் கூசி போவாயோ
வீட்டில் தான் இருந்து விடேன்
உனக்காக உழைக்கத் தான் –
நானிருக்கேனே என்று எண்ணியதில் தான்
துரோகம் இழைக்கப் பட்டுவிட்டது போல்;

அக்கம் பக்கம் கடைக்கு செல்கையில்
சோர்ந்து போகும் நீ –
பேருந்தில் எறி,
நான்கு தெரு நடந்து,
எல்லோருக்கும் பதில் சொல்லி,
எத்தனையோ எரிச்சல்களுக்கு மத்தியில் சிரித்து
நான் படும் இன்ன பிற அவஸ்தைகளை
சரிபங்காய் நீயும் படுவானேன் என
தவறாய் யோசித்த இடத்திலிருந்து –
துரோகம் இழைக்கப் பட்டுவிட்டது போல்;

நானும் போயி –
நீயும் போயி –
இருவருக்கு மத்தியிலும் வாழும் பிள்ளைகள்
பாசமற்று ஏங்கிப் போகுமோ
என்று நினைத்த சுயநலத்தில் தான்
உனக்கான துரோகம் –
இழைக்கப் பட்டுவிட்டது போல்;

ஆணுக்கும் பெண்
சமமாக வேண்டும்
எவருக்கு எவரும் தாழ்வாக வேண்டாம்
என்றெல்லாம் எண்ணினாலும் –
எங்கோ இழைக்கப் பட்ட துரோகம்
எதற்கோ எனக்கு நீ பயந்து
நடுங்குகையில் –
உள்ளே உரைக்காமலில்லை; வலிக்காமலில்லை.

என்னால் உன்னை
‘டி’என அழைக்க சம்மதித்த நீ,
என்னை ‘வா’ போவென்றும்
சொல்ல அனுமதித்திடாத என் நடத்தை
ஒரு பக்கம் தாழ்ந்த தராசில் தானே
நிற்கிறது??? என –
எல்லோரும் யோசிக்கும் நாள்
வெகு தேவையாகிப் போனது – இக்காலத்தில்.

உலகம் முழுக்க
பெண்ணியம் பேசுகிறார்கள்
நானும் ஆமென்று தலை அசைக்கிறேன்,
வீட்டில் –
உனக்கந்த சுதந்திரம் தரப்பட்டதா எனில்
இல்லை என தலைகுனியும் அசிங்கம்
யாரால் –
காலவேகத்தினுள் புகுத்தப் பட்டதோ?? என
கூட்டம் போட்டெல்லாம் வேண்டாம்
அவரவர் மனதிலாவது யோசிக்க வேண்டிய
தருணத்தில் தான் நிறைய பேர்
நிலை கொண்டுள்ளோமோ???!!

‘உலகம் சென்று உபதேசம்
செய்வதற்கு முன் –
வீட்டை சுற்றி பார்’ என எழுதியதால்
நானும் அவ்வப்பொழுது பார்க்கிறேன்
என் வீட்டை –
ஆங்காங்கே காரி உமிழ்கிறது என்
மனசாட்சி, என்னையும் இன்னும்
நிறைய போரையும்.

இதலாம் தாண்டி –
வேறென்ன தான் உனக்கு செய்வதென்று
யோசிக்கையில் –
வீடு நிறைந்த மங்கலமாய் வாழும்
மொத்த பெண்ணினத்தின் குரல்களும்
காதில் இப்படித் தான் கேட்கிறது –
‘மொத்த ஆண்களும் சேர்ந்து
இப்படி யோசிக்கவாவது செய்யுங்க –
‘வீட்டில் மிக வீரமாக எழும் கூச்சலின் வேகம்’
சற்று குறையவாவது செய்யட்டும்!
———————————————————————–
வித்யாசாகர்

ஒரு லட்சமாம்
இரண்டு லட்சமாம்
கணக்கு சொல்கிறது செய்தி
முல்லைவாய்க்காலில் இறந்தவர் பற்றி;

கணக்கில் வராது இறந்து போன
எத்தனயோ உயிர்களுக்கென்ன
இன்னொரு பிறப்பையா
திருப்பித் தந்துவிடுமிந்த தேசங்கள்????

ஓஹோ; தமிழரை
உயிர்கணக்கிலிருந்து
தள்ளிவைத்துவிட்டார்கள் போல்
சிங்களன் வெல்லும் வரை; பாவிகள்!

முட்கள் உடைந்து போன
மீனுக்கு வருந்தும் இனம்..
என் –
வீர சமருக்கு துணை நிற்காது
வருந்தியென்ன பயனென்று
சபிக்குமோ நமை –
விளக்கேற்றுகையில் –
நம் மாவீரர்களின் ஆத்மாக்கள்!

ஒவ்வொரு
உறக்கத்தின் போதும்
இமை விட்டு நீங்காத –
பிணக்குவியல்களாய்
முள்ளிவைக்காலில் முடைந்துப் போன
எம் உறவுகளின் அந்த பிரிவு –
அந்த நாள் –
அந்த கதறல்கள் –
அந்த பொழுது –
எனக்கு கடைசி நினைவாக
இருந்துவிட்டாலென்ன!

இறந்த என்
வீரர்களுக்கும்
உறவுகளுக்கும்
விளக்கேற்றி விளக்கேற்றி
வைக்கிறேன்;
கண்ணீர் அனைத்து அனைத்து
விடுகிறது.
உலகிற்கு எங்களின்
இருட்டு மறைக்கப் பட்டு
வெளிச்சம் மட்டுமே தெரிகிறது போல்!