வித்யாசாகரின் எழுத்துப் பயணம்..

காதலியை காதலனை நினைக்காத
காதலர்கள் உண்டா?

மகனை நினைக்காத
அப்பா இருப்பாரா?

அப்பாவ நினைக்காத
அம்மா இருப்பாங்களா?

அம்மாவை நினைக்காத
தாத்தாவோ மாமாவோ இருப்பாங்களா?

மாமாவை அத்தையை
சொந்தங்களை நட்புறவுகளை
நினைக்காத –
நண்பர்களோ உறவுகளோ உண்டா…?

உலகம் உருண்டை என நம்பி
சுழன்றுக் கொண்டிருக்கும் வாழ்க்கையில்
மனசு – யாரையேனும்
நினைத்துக் கொண்டு தான் இருக்கிறது;

பிறகெப்படி –
எப்பொழுதோ ஒருமுறை புரை ஏறினால்
யாரோ நினைப்பதாக அர்த்தம் ??? என்று சிந்திக்க
அங்கிருந்து நூல்பிடிங்க –
மொத்த மூடதனத்திற்கும் பாடை கட்டலாம்!

கொள்ளு தாத்தா – பாட்டிக்கு,
பாட்டி – அம்மாவுக்கு,
அம்மா – எனக்கு,
நான் – என் பிள்ளைக்குன்னு
விக்கல் வரும்போதெல்லாம்
தலையில பூ சுத்திவைப்பதை விட
ஏன் எனக் கேட்டிருந்தால் –
என்னைக்கோ விக்கல் ஒரு தேக்கரண்டி
தண்ணியில நின்னு போயிருக்கும்;

நாம ஏன்னும் கேட்கல
ஒரு தேக்கரண்டி தண்ணியும்
கொடுக்கல –
நாளைய தலைமுறை வரை
தலையில் பூவைக்க சொல்லிகொடுத்து
காதுல பூ மாட்டி அலைகிறோம்!!

என்னை பார்த்தால் யோகம்
வரும்னு சொன்னவன் கூட
செத்துப் போயிருப்பான்;

அதெப்படின்னு
சிந்திக்காம வாங்கினவன்
வீட்ல கழுதை படமும்
நெற்றியில் முட்டாள் பட்டமும்
தொங்குறதை –
கழுதை கூட பார்த்து
சிரித்ததோ என்னவோ;

கழுதைங்களுக்குத் தான்
தெரியும்!!

நம்பிக்கைல கொஞ்சம்
உழைப்புல கொஞ்சம்
உண்மைல கொஞ்சம்
அன்புல கொஞ்சம்
நேர்மையில் கொஞ்சம்னு
எல்லாத்தையும் கூட்டினா கடவுள்னு
நம்புறமோ இல்லையோ;
எல்லாத்த்தையும் ஒதுக்கியதால்
மிஞ்சிய கோர முகம் தான்
பேய் யென்று –
வேண்டுமெனில் கொள்!

தெரு மூலையில
உடைத்த பூசணிக்கா,
உண்டியல்ல போட்ட காசு,
கோவில்ல நேந்து விட்ட கோழி,
ஆடு வெட்டி போட்ட படையல்,
வருசாவருசம் மிதிக்கும் நெருப்பு,
நாக்குலையும் மூக்குலையும் குத்தும் வேல்,
நாப்பதம்பது நாள் விரதம்……….
இன்னும் இன்னும் இன்னும் என்னென்னவோ;

இதலாம் வேண்டாம்னு –
சாமியே வந்து சொன்னா கூட
சாமியையே முட்டாளென்று சொல்லும்
புத்திசாலிகள் நாம்!