குழந்தை கையோடு புத்தகம்
நீளப் பயணங்களில்
நிறைவில்லா தனிமைகளில்
ஒரு புத்தகமோ இல்லை
ஒரு கைக்குழந்தையோ
என் கையில் தவழ்ந்தால்-எனக்கு
போதுமாயிருக்கும்;
இரண்டுமே…
சூலடைந்து கருசுமந்து
வெளிவந்த படைப்புகள்தானே…!
இரு கையில் ஏந்தி எடுக்க
இதழ் திறக்க உச்சிமுகர
ஒரு நிமிடம் தியானிக்க…அந்த
பாலின் வாடைக்கும்- பச்சைத்
தாளின் வாடைக்கும்- எனது
தாயின் நினைவு உள்ளூறித்
தளும்பிவிடுகிறது!
முகப்பிலும் முக அமைப்பிலும்
படைத்தவரின் முக…வரி
பளீரெனத் தெரிந்துவிடுகிறது.
புரிந்தும் புரியாமலும்
அறிந்தும் அறியாமலும்
புத்தகமும் குழந்தையும் -நமக்கு
புதிர்ச்சொல்லிப் போகின்றன!
குழந்தையின்…
சிறுகைப் பிடித்து – சின்ன
நடைப் பழகி பார்க்கின்றேன் -அது
இரு கை விரித்து வானில்
எம்பிவிட துடிக்கிறது; நான்
இறுக்கிப் பிடிக்காவிடில் -அது
சிறகை விரித்து ஜிவ்…வென பறந்திடலாம்,
அதன் –
தளர்நடையோடு எனது
தளர்ந்தநடை தடுமாறிப்போகையிலே – எனக்கது
விரல்நீட்டி வாழ்வின்
வெளிச்சத்தை காட்டுகிறது!
அதை என் உயரத்திற்கு தூக்கியெடுத்து
கொஞ்சிப் பார்க்கின்றேன்
என் அவசர உலகமும்
அழுத்தமான அன்பும் -அதற்க்கு
அரைநொடியில் சலிக்கிறது!
அதன் உயரத்திற்கு குனிந்து
அருகமர்ந்து
அதன் உலகத்தில் புகுந்து
சரிக்கு சரியாய் விளையாடினால்
நாள் முழுதும் நீளும் கொண்டாட்டத்தில்
என் வயது –
குறைந்துகொண்டே வருகிறது!
நண்பர்களே… என்மீது அதன் உதடுபட்ட இடங்களையும்
உள்ளங்கால் தடங்களையும்
ஒற்றி நகலெடுக்க யாரேனும் எனக்கு
உதவி செய்தால் -அதை
கடவுளிடம் காட்டி -அவர்
பக்கத்தில் காலியான இருக்கையை
எனக்காக
இப்போதே கையகப்படுத்தி வைப்பேன்!
—————————————————–
முனு.சிவசங்கரன்
























