வித்யாசாகரின் எழுத்துப் பயணம்..

ஒரு முறை
உன் தலையிலிருந்து
பூ –
கீழே விழுகிறது;

நீ –
குனிந்து எடுக்கிறாய்;

தலையில் வைப்பதற்குள்
திரும்பி –
இங்குமங்குமாய் பார்க்கிறாய்;

என்னை பார்த்தாயா
வேறு யாரேனும் –
பார்த்தார்களா என்று பார்த்தாயா
தெரியவில்லை!

வா. .
வேண்டுமெனில்
ஒரு சத்தியம் செய்கிறேன்;

உன் அப்பாவும்
என் அம்மாவும்
சம்மதிக்கும் வரை உன்னை
தொடக் கூட மாட்டேன்;

சம்மதிக்கா விட்டாலும்
விடவும் மாட்டேன்!

பார்த்தாயா பார்த்தாயா
இப்படித் தான்
இல்லையென்று சொல்லிவிட்டு
செல்லும்போது –
திரும்பிப் பார்க்கையில்
நம்பமுடியவில்லை
உன் பொய்யை!

போடி இவளே..
நீயும்
உன் காதலும்
மன்னாங்கட்டியுமென சலித்தாலும்
கால்கள் உன் பின்னேயும்
மனசு உன் முன்னேயும் தானே
கிடக்கிறது!

மனசு –
உன்கிட்டேயும்
என்கிட்டேயும்
இருக்கிறது தான்;

கொடுக்க யோசிப்பதில்
அறுகிறது காதல்,
அல்லது –
நீள்கிறது காலம்!