வித்யாசாகரின் எழுத்துப் பயணம்..

என் எழுதுகோலை
பிடுங்கிக் கொள்வதாய்
எதிரே நின்று –
நிறைய பறவைகள் கத்துகின்றன;

என்னை பற்றியும்
எழுது – என்கின்றனவா,
என்னிடம் –
பாடம் கேள் என்கின்றனவா
புரியவில்லை!

நிறைய –
உண்மை புரியாமல் தான்
கால்சட்டையும்
மேல்சட்டையும்
மாட்டிக் கொள்கிறோம்;
உண்மையை ஆடை –
மறைத்துக் கொள்கிறது!

இரும்புப் பாத்திரத்தில்
தாளித்த குழம்பில்
மன்சட்டியின் வாசனை
கருகிக் காணாமல் –
போய்விட்டது!

கேஸ் ஸ்டவ்விலும்
குக்கரிலும் வேகும்
சோற்றுப் பருக்கைகள்
மறந்துத் தான் போயின
பானையில் வெந்ததை!

பானை –
நிறைய வீடுகளில்
உடைவதேயில்லை
காலத்திற்கும்!