பெண்சிசு கொலை;செய்யலாம் செய்யலாம்!

என் பத்துமாத சுமப்பில்
என் பிரபஞ்சமாய் பூத்தவளே;
என் பெண்மைக்கு – நெற்றி பொட்டிட்டு
எனை அம்மாவாய் பெற்றவளே;

ஊர் தூற்றிய மலடிக்கு – உன்
ஒற்றை பிறப்பில் உயிர் வார்த்தவளே;
உயிர் பிரிந்து செல்கையில் – என்
கால்மாட்டை நனைத்து காலனை சபிப்பவளே;

என் இரவுபகல் வலி தின்று – என்
ரத்தத்தில் சமைந்தவளே;
வாந்தியெடுத்த வேதனைக்கெல்லாம் – அம்மா
அம்மாவென அழைப்பவளே;

கோவில்குளம் சுற்றிவர – என்
சாமியாட்டம் பிறந்தவளே;
நான் கண் திறந்துப் பார்க்கும் முன்னே
நீ கண்ணடஞ்சிப் போனதென்ன;

அருகம்புல் அறுப்பது போல்
உன் உயிரிங்கே அருந்ததென்ன;
நான் பெற்றபிள்ளை ஒற்றை பிள்ளை
பெண்ணென்பதால் கொன்றதென்ன;

உனக்கு ரத்தம் பாய்ச்சிய உடம்பெல்லாம்
வெடித்து உயிரற்று சிதறாதா;
உனக்கு பால் தராத மார்பிரண்டும்
அறுபட்டுத் துடிக்காதா;

பத்துமாதம் சுமந்த கணம்
நெஞ்சிலிருந்தே நீங்கலையே;
உன் உயிர் தின்று யொழிந்த – கொலை
என்னையும் சேர்த்து கொல்லலையே;

என் பத்துமாத சுமப்பில்
பிரபஞ்சமாய் பூத்தவளே;
என் பெண்மைக்கு நெற்றி பொட்டிட்டு
எனை அம்மாவாய் பெற்றவளே;

எனைப் பெற்ற தாயிற்கு
நான் மட்டுமென்ன ஆண்பிள்ளையா????
உன்னை கொன்ற பாவிக்கு
பிறந்த வழி ஆணுறுப்பா????

பெண் மட்டுமில்லாம
ஆண்பிள்ளை பிறப்பானா?????
ஆணுக்கு பெண்ணின்றி
துணையேது புரியாதா????

ஏய்…………. மனிதம் கொல்லும் மானுடமே
இன்னும் எத்தனை பெண்களை –
கொல்வாய்???
எத்தனை தலைமுறைக்குக் கொல்வாய்??????

ஒன்று புரி –
நீ பெண்சிசு கொல்கையில் –
இறப்பது பெண் மட்டுமல்ல;
நீயும் தான்!!
———————————————————–
வித்யாசாகர்

Posted in அம்மாயெனும் தூரிகையே.. | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

காற்றின் ஓசை (நாவல் – 1) தியானம்

ஆயிரத்தி தொள்ளாயிரத்தி நாற்பத்தி ஆறாம் வருடம் ‘மே’ மாதம் இருபத்தி ஐந்தாம் நாள் பிரிட்டிஷிடமிருந்து சுதந்திரம் பெற்று, இரண்டாம் அப்துல்லா மன்னரால் ஆளப் படும் ஜோர்டானிய தேசம்.

ஐம்பத்தி ஒன்பதாயிறத்து ஐநூற்று அறுபது சதுர மைல்கள் நீண்டு பரப்பி, ஆறு கோடியே ஒரு லட்சத்து தொன்னூற்றி எட்டாயிரத்து ஆறுநூற்றி எழுபத்தேழு ஜனங்களை தாங்கிய ஜோர்டானின் தலைநகராகிய அம்மானில் நின்றுக் கொண்டு எட்டுத்திக்கும் ஒலிஎழுப்பி ‘இதோ ஒரு தமிழன் பேசுகிறான்.

“வணக்கம்!

என் பெயர் மாலன். மாலன் தாண்டவராயன்.

தென்னிந்திய தமிழ்நாட்டின் சென்னையின் ஒரு ஓரப்பகுதியான மாதவரமென்ற கிராமம் எனது சொந்த ஊர்.

மன ஆராய்ச்சியில் ‘ஆய்வியியல்’ முடித்து காற்றின் ஓசை யென்ற தலைப்பில் நானெழுதிய என் முதல் புத்தகம் தான் என் முதல் அடையாளம்!

உளவியல் சிந்தனை, இறைமையின் ஆழம், வாழ்க்கை தத்துவம் போன்றவைகள் பற்றி கருத்து பரிமாறி, மேடையில் பேசி புத்தகங்கள் எழுதி.. எழுதி.. எழுதி.. இன்று இதோ ஜோர்டானின் தலைநகர் கைதட்டியழைக்க இங்கு உங்கள் முன் வணக்கம் தெரிவித்து நிற்கிறேன்” என்று கைகூப்பி மாலன் ஆங்கிலத்தில் பேசி நிறுத்த, அரங்கம் தன் மெச்சலை கைதட்டலால் காண்பித்து.

ஜோர்டானின் தலைநகரில் ஒரு தமிழன் நின்று பேசுவதை கேட்க இத்தனை அந்நிய மக்கள் கூடி நிற்பதை அமைதியாய் கண்டு, குறிப்பெடுத்துக் கொண்டது காற்றும்!

‘மனிதமும் மேன்மையும்’ என்ற சேவை மையமொன்று சில நாடுகளை தேர்ந்தெடுத்து புதிய புதிய மக்களை சந்தித்து கருத்து பரிமாறி பிரசங்கம் செய்து மனிதம் வளர்க்க மாலனை தேர்ந்தெடுத்துள்ளது.

மாலன் நிறைய பேசுகிறார். நிறைய பேசுகிறார். அரங்கம் அமைதியாய் அவர் பேச்சிக்கு கட்டுண்டு கைகட்டிக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தது. முடிவில்…

“ஒரு காற்றின் அசைவுகளுக்கு இடையே எத்தனை எத்தனை சாம்ராஜ்யங்களின் வரலாறுகள் பொதிந்திருக்கிறதோ; காற்றிடம் சற்று காது கொடுத்துக் கேட்டேன்- ‘வரலாறுகள் அத்தனையும் யாரோ ஒரு மனிதனின் மூளையில் உதிக்கும்- அந்த ஒரு நொடியில் உச்சரித்த வார்த்தையில் தான் புரட்டிப் போடப் பட்டுள்ளது. வரலாறுகள் குவிகின்றன.. வார்த்தைகள் குவிகின்றன.. காற்று வீசிக் கொண்டேயிருக்கிறது, தன் அசைவுகளின் அத்தனை இடுக்கிலும் காற்று இன்றும் எப்போதும் ஒவ்வொரு வரலாறினை சொல்லிக் கொண்டே தான் நகர்கிறது.

உண்மை வரலாறு தெரிய வேண்டுமா? காற்றிடம் கேளுங்கள். காற்று வேறெங்குமில்லை, நமக்குள் தானிருக்கிறது காற்று. காற்றை தான் நாம் சுவாசிக்கிறோம்.. காற்றில்லையேல் உயிரில்லை, காற்றில்லையேல் உயிரினங்களில்லை, காற்றில்லையேல் அண்டசராசரமும் கூட இல்லாது போயிருக்கலாம்.

அண்டசராசரத்தின் சூழ்சுமத்தில் காற்றிற்கும் ஒரு முக்கிய பங்குண்டு. அந்த காற்றிடம் உற்று கேளுங்கள். காற்றுக்கு காது கொடுங்கள். காற்றிடம் கேள்வி கேளுங்கள். அமைதியாய் அமர்ந்து எல்லாம் மறந்து கண்மூடி காற்றின் ஆழம் வரை மனக்கண் கொண்டு காற்றினை பாருங்கள். காதுகளின் துவாரம் வழியே காற்றினை மட்டும் உள்வாங்கி உலகம் அத்தனையும் மறந்து, காற்றினை.. சுவாசத்தை.. மட்டும் உற்றுப் பாருங்கள். கவனியுங்கள்.

சுவாசத்தை கவனிக்கையில், எல்லாம் மறக்கையில் சுவாசத்தை மட்டும் நினைக்கையில் சுவாசத்தின் வழியே காற்றின் குரல் கேட்கும். காற்றின் ஞானமத்தனையும் சுவாசம் வழியே உள்ளூர பரவி ஓம்ம்ம்ம்..மென்ற சப்தமெழுப்பும். உடல் பொருள் ஆவி அத்தனையும் ஒன்றென தோன்றும், எல்லாமுமாய் கலந்த ஒரு நிம்மதி பெருமூச்சி ஓம்.. ஓம்..ஓமென உள்ளே ரீங்காரமிட- அமைதியாய் அமைதியாய் அந்த ஆனந்தத்தை ரசிக்கத் துவங்குங்கள்.

ரசிக்க ரசிக்க, மெல்ல மெல்ல நாம் தெளிந்து வருவதையும் வாழ்வில் வென்று வருவதையும் ஊர் பேச ஆரம்பிக்கும். மீண்டும் மீண்டும் அமருங்கள். காற்றிடம் பேசுங்கள். காற்று பேசும். நிறைய பேசும். பேச பேச காற்றின்.. சுவாசத்தின் அடி ஆழம் புரிந்துவிடும். அது புரியும்போது மனசு தானாகவே அமைதியாகும். அந்த அமைதியில் தினமும் மூழ்க மூழ்க.. உலகின் அத்தனை ரகசியங்களும் புரிந்துவிடும். அந்த அமைதியை அடையும் வழி தான் தியானம்.

தியானம் செய்யுங்கள். தினமும் தியானம் செய்யுங்கள். காலையும் மாலையும் தியானம் செய்யுங்கள். அரைமணி நேரமாவது தினமும் அமைதியில் ஆழ்ந்திருக்க ஆழ்ந்திருக்க வெகுவிரைவில் தியானம் கைகூடும். தியானம் கைகூடினால் வாழ்வின் ஒவ்வொரு நகர்வையும் மிக நேர்த்தியாய் நமக்குச் சொல்லித் தரும், உலகின் அத்தனை சூழ்சுமத்தையும் சொல்லும் தியானம்.

வாழ்வின் சூழ்சுமத்தின் முடிச்சிகளில் தான் வெற்றித் தோல்விகளின் வரலாறுகள் பொதிந்திருக்கிறது. அந்த வரலாறுகளை நமக்கெல்லாம் எடுத்துச் சொல்லி வாழ்வின் சூழ்சுமத்தைப் புரிய வைக்கத் தான் காற்று வீசிக் கொண்டே இருக்கிறது.

காற்றை உள்ளிழுக்கையில், சுவாசம் காற்றிலிருந்து தான் உயிர்பெருகிறதென புரிகையில், காற்றும் சுவாசமும் ஒன்றென உணர்கையில்.. ‘அண்ட சராசரமும் நிறைந்த காற்று நம் சுவாசமாய் மாறுமிடத்தில் தான் – காற்றிற்கும் சுவாசத்திற்குமிடையே தான் கடவுளெங்கோ இருக்கிறாரென புரிந்துவிடும்.

ஆக, ‘காற்றிற்கும் – சுவாசத்திற்கும்’ ‘அண்ட சராசரத்திற்கும் – நமக்கும்’ இடையே இருக்கும் கடவுளை உணர.., புரிய.., காற்றின் சுவாசமாய் ஒன்றி கரைய ‘மனிதன் கடவுளாக; தியானம் ஒரு நல்ல ஆயுதமென்று” மாலன் பேசி முடித்து நிறுத்த..,

மனதில் இத்தனை நேரம் தாங்கியிருந்த அமைதியை மீறி ஜோர்டானின் மக்கள் கைதட்டி மகிழ்ந்து பிரியாவிடை கொடுத்து விமான நிலையம் வரை வந்து அவரை வழியனுப்பி வைக்க……..,

‘இதோ மாலனின் விமானம் ஜோர்டானிலிருந்து ஏமன் நாட்டிற்குப் பறக்கத் தயாராகிக் கொண்டிருந்தது.

————————————————————————————————–

காற்றின் பயணமின்னும் தொடரும்…

Posted in காற்றின் ஓசை - நாவல் | Tagged , , , , , , | 11 பின்னூட்டங்கள்

ஆட்காட்டி; நாட்காட்டி (3)

சுவற்றில் ஆணியடித்த
மூடர்களின் கடவுள்;

நல்லநேரம் கெட்டநேரம் என்றெல்லாம்
சொல்லி விளம்பரத்திற்காய் –
வீடு வரும் பித்தன்;

ராகுகாலம் எமகண்டமென்று
ஏமாற்றும் சமூக சீர்கேடர்களின் கைக்கூலி;

காசுவாங்கிக் கொண்டு
அப்பாவி பொதுமக்களை ஏமாற்றும்
கால துரோகி!

நாட்களின் நகர்தலை
அளந்து காட்டுவதாலும் –
நாளொரு தகவல் கொண்டு இயங்குவதாலும்
மட்டுமே –

பணம் கொடுத்து வாங்கிவரும்
தமிழ் கொலையாளிகளின் ஆட்காட்டி;
இன்றைய நாட்காட்டி!
———————————————–
வித்யாசாகர்

Posted in அம்மாயெனும் தூரிகையே.., கவிதைகள் | Tagged , , | 4 பின்னூட்டங்கள்

மஞ்சள் பூத்த சூரியக் கதிர்களின்

காலை பொழுதின்
மஞ்சள் பூத்த சூரியக் கதிர்களின்
கத கதப்பில் வானம் தொடும்
பன்னீர் துளிகளாய் –
உங்களின் அன்பினால்; வாழ்வின்
அடையாளம் கண்டு கொள்ளும் உங்கள் சகோதரனின்

இனிய அன்பு வணக்கம்!

Posted in என் இனிய உறவுகளுக்கு வணக்கம் | 2 பின்னூட்டங்கள்

ஐயப்ப சாமியும் – தீட்டும்

இருமுடி கட்ட புறப்படுகையில்
எதிர்வீட்டு விதவை அக்கா
எதிரே வந்தாள் –
தீட்டுப் படவே-யில்லை ;

தங்கை தலை ஊத்திக் கொண்டாளாம்
வெளியே சென்று வீடு வருகையில்
மறந்து வந்து –
அண்ணாயெனக் கட்டிக் கொண்டாள்
தீட்டுப் படவே-யில்லை ;

நண்பர் –
ரஃபியின் மனைவிக்கு
குழந்தை பிறந்ததாய் சொன்னார்கள்
தூர நின்று பார்த்து வரலாமென்று சென்றேன் –
‘உள்ளே வாங்கண்ணா;
என் குழந்தையை தூக்கி பாருங்கண்ணா’ என்றாள்
தூக்கி பார்த்து முத்தமிட்டேன்
தீட்டுப் படவே-யில்லை;

என் காலையே சுற்றிவந்த
நாய்குட்டி இறந்துவிட்டது
கொண்டு போய் எங்கள் வீட்டுத்
தென்னை மரத்தடியில் புதைத்துவிட்டேன்
தீட்டுப் படவே-யில்லை;

என் நிழல் போல்
என்னோடிருக்கும் மனைவியை
நாற்பது நாள் தொடவேயில்லை
நாற்பத்தோராவது நாள் –
இருமுடி கட்டி எழுந்து நிற்கையில்
காலில் விழுந்து கும்பிட்ட போது
ஒரு சொட்டுக் கண்ணீர் – பாதத்தில் விழுந்து
‘பார்த்து போயிட்டு வாங்க’ என்றது;
தீட்டுப் படவே-யில்லை;

தீட்டுகளை எல்லாம்
மிதித்து துவைத்து –
தூர எறிந்துவிட்டு ஐயனிடம் சென்று
பதினெட்டு படி மிதித்து கீழிறங்கி
வந்த போது புரிந்தது –
தீட்டு யாரிடத்திலுமில்லை –
பார்ப்பதில் மட்டுமே இருந்தது!
————————————–
வித்யாசாகர்

Posted in கவிதைகள் | பின்னூட்டமொன்றை இடுக