ஏழைகளின் ஏசு கிருஸ்த்து

உலகம் புரட்டிப் பார்த்த வரலாறு
இன்னும் திகட்டிவிடாத பெரும் பேரு;
காலம் கட்டிக் கொண்ட மதம் பாரு
கருணை ரத்தமாய் சொட்டிய நிஜம் பாரு!

ஏழைக்கெல்லாம் இனி ஏது கண்ணீரு
ஏற்றத் தாழ்வு ஒழித்த கடவுள் பாரு;
உனக்கும் எனக்கும் கி.மு; கி.பி ஏது
ஏசு பிறந்து எத்தனை மாறியது பாரு!

முள்கிரீடம் அணிந்து கையில் ஆணியடித்து
சிலுவையில் அறைந்த ‘அந்தோ’ கொடுமை பாரு;
உயிர் பிரிந்து சென்றும் நமக்காய் –
மூன்றாம் நாள் விழித்து வந்த அதிசயம் பாரு!

தட்டுங்கள் திறக்கப்படும் கேளுங்கள் கொடுக்கப்படும்
வெறும் வாய் வார்த்தையா(?) இல்லை கேட்டுப் பாரு;
கண்மூடி கேட்டால் பிதாவின் கருணை புரியும்
ஒரே – ஒருமுறையேனும் ஜபித்து பாரு!

ஜாதி வேரறுத்து ஏழை குடி காத்த
எங்கள் கர்த்தரை பாரு –
பிறர் பாவங்களுக்கும் அறியாதிழைத்த தவறுகளுக்கும்
ஏசு கொடுக்கும் கருணை மன்னிப்பும்; மறுவாழ்வும் பாரு!

உலகெல்லாம் பறந்து விரிந்த கர்த்தரின்
விசுவாசம் பாரு;
கடைகோடி வீட்டில் கண்ணீரென்றாலும் – போக்க
பிறப்பெடுத்த ஏழைகளின் ஐயா; ஏசு கிருஸ்த்து பாரு!

இரண்டாயிரம் வருடம் தொலைந்தும்
தொலையாத கிறிஸ்மஸ் பண்டிகை பாரு;
இரத்தமாய் சிந்தி; அறைந்த சிலுவையில் – உயிரை விட்ட
பிதாவின் அன்பிற்கு –
நாம் காட்டும் ஒரு நன்றி; கிறிஸ்மஸ் கொண்டாட்டம் தானே ஜோரு!
——————————————————————————————————-
வித்யாசாகர்

Posted in கவிதைகள் | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

பிரிவுக்குப் பின் – 10

உன் குறுகுறு பார்வையும்…
குறும்பு சிரிப்பும்…
நீ அழைக்கும் ஒரு ஏம்பாவும்…
கலுக்கென்று கால்கொலுசு உதிர்ந்ததாய் – நீ
சிரிக்கும் சப்தமும்…,

உன்னை நினைத்து நினைத்து
நான் அழுவதற்கு – நீ
கேட்காமல் கொடுத்த பரிசுகளா?

அடி என்னவளே…,
மூணு முடுச்சி போட்டதால என்
உயிர்மூசி ஆனவளே…!

துடிக்கும் நாடி –
துடிப்பில் கூட
ரத்தமின்றி கரைந்தவளே;

மனசெல்லாம் உருகிப் போனேன்;
வயசெல்லாம் கரைந்து போனேன்;
ராசாத்தி நீ அழுத அழைக்கு –
ஜென்மம் ஏழும் செத்துப் போனேன்!

கடலெல்லாம் அலைபோல
மனசெல்லாம் வலிக்குதடி;
உடலெல்லாம் எறிவது போல்
உன் கண்ணீரில் உடல்கட்டை வேகுதடி!

வானம்பூமி கனப்பது போல்
மனதில் வருடம் இரண்டு – கனக்குதடி;
உயிர் வலிக்குமுன் பிரிவாலே –
இங்கே நொடிகளெல்லாம் மரணமடி!

உன்னோடு உறங்கிக் கழித்த இரவுகளெல்லாம்
இங்கே உலகம் தொலைத்து அலையுதடி;
வெளி-நாட்டுக் கனவில் பூத்த விழிகளிரண்டும்
இன்று அழுத ரணத்தில் இமைக்குதடி!

உன் அருகில் கிடைக்கும் மரணமேனும் –
போதுமென்று – மனம் தவிக்குதடி;
ஊரில் – பட்ட கடன் பாதியை தூக்கி
குவைத்து தினார் விழுங்குதடி!

விண்முட்டும் கட்டிடமும்.. மின்னும் மாளிகையும்..
இங்கே – இருந்து மட்டும் என்ன செய்ய?
ஏன்கி ஏங்கியே கரையுமிந்த வாழ்க்கைக்கு –
நீ – சிரிச்ச ஒரு சிரிப்பு ஈடில்லையேடி!

விளக்கு வைத்து அணைந்தது போல்
கொஞ்சம் இருட்டு தானோ இந்த வாழ்க்கை?
உன்னை விட்டு இருக்க சொன்னா –
நரகம் தானோ; சொர்க்கம் கூட!!
———————————————-
வித்யாசாகர்

Posted in பிரிவுக்குப் பின்! | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

பிரிவுக்குப் பின் – 9

நீயும் –
நானும் –
அன்று
சேர்ந்ததால் தான்;

பிரிந்துக்
கொண்டன –

ஜாதியும்..
மதமும்..
இனமும்..

தீண்டாமை நோயிலிருந்து!!
—————————–
பிரிவுக்குப் பின்

Posted in பிரிவுக்குப் பின்! | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

பிரிவுக்குப் பின் – 8

நம் கும்பத்திலிருந்து –
யாருக்குமே
புரிவதில்லை – நம்
காதல்;

நீயும்..
நானும்..
அழுவதில்

உடன்-
பாடில்லாவிட்டாலும்!!
———————-
பிரிவுக்குப் பின்

Posted in பிரிவுக்குப் பின்! | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

பிரிவுக்குப் பின் – 7

உனை
விட்டுப் பிரிந்து –
கடக்கும்
நொடிகளில்

ஒவ்வொன்றாய் –
வீழ்கிறது;

நீயுன் நானும்
சேர்ந்திருந்த போது
சேர்த்துவைத்த –
அத்தனை ஆசைகளும்!
————————
பிரிவுக்குப் பின்

Posted in பிரிவுக்குப் பின்! | பின்னூட்டமொன்றை இடுக