Tag Archives: வித்யாசாகர் கவிதைகள்

குண்டு வெடி சப்தத்திற்கோ பீரங்கியில் சிதைந்து போகும் மரணத்திற்கோ பயமில்லை; இறந்து கொண்டிருப்பது வெறும் போராளிகள் மட்டுமல்ல எங்களின் நம்பிக்கையுமென்பதே பயம்!

இறந்தவர்களுக்கு இறந்த பின்பும் நிறைய கடிதங்கள் எழுதப் படுகின்றன; பதிலாய் வரும் அத்தனை கடிதத்திலும் ஒற்றை சொல்லே வருகிறது; மீண்டும் மீண்டும் போராடுங்கள்.. போராடுங்கள்..

இதுவரை வீடிழந்து நாடிழந்து விடுதலை தேடி திரியும் எம் உறவுகளே; உயிரை யாருக்கு வேண்டுமாயினும் விட்டுவிடுங்கள்; விடுதலை உணர்வை – ஈழத்திற்கு மட்டுமாய் மிச்சம் வையுங்கள்!

ரத்தம் ஊறிய மண்ணில் ஓர் தினம் புலிக்கொடி – பட்டொளி வீசிப் பறக்கும்; இது கனவென்று நினைக்கிறார்கள் சிலர்; ஆம் கனவு தான் தமிழனின் கனவு!!

ஒரு நூறு தெரு தள்ளி தான் கேட்கிறதந்த சப்தம்; கண்ணீரால் யாரையோ கூப்பாடு போட்டழைக்கும் ஒரு ஓலம் அது; சுலபமாய் சொன்னால் மரணம் எனலாம், வாழ்பவன் கற்றும் தெளியாத அல்லது – கற்காத பாடம். மரணம் என்றாலே நெஞ்சை உலுக்கும் பயத்திற்கு மரணமின்றியே இயங்குகிறது நிறைய சதைகள்; ஆம், ஜாதி பேசி மதம் பேசி இனம் … Continue reading →