38 அம்மாயெனும் தூரிகையே..

என் வாழ்வின் ஓவியத்தை
வரையும் தூரிகையே –
உந்தன் வளர்ப்பின் வண்ணத்தில்
அழகுடன் மின்னுபவன் நான்;

பாட்டின் ஜதிபோல
எனக்குள் என்றும் ஒலிக்கும் உயிர்ப்பே – உன்
அசைவில் மட்டுமே அசைந்து –
நீ அணைந்தால் அணையும் விளக்கு நான்;

நடைபாதையின் முட்களை மிதித்து – என்
கால்வலிக்கா பூமிமலர்களாய் பூத்துப் போன – அர்ப்பணமே
உன் அன்பிற்கு – அன்றும் இன்றும்
நீ மட்டுமே; நீ மட்டுமே; உனக்கு ஈடானாய்!

உண்மையில், காற்றின் சப்தத்தை
இசையாக்கிக் கொடுத்த ஒரு
யாழின் பெருமை –
உன்னையே சாரும் அம்மா!

இனியும், வாழ்க்கை என்று ஒன்று உண்டெனில்
இன்னொரு பிறப்பென்று ஒன்று உண்டெனில்
நீ யாருக்கு வேண்டுமாயினும் அம்மாவாக இரு
நான் – உனக்கு மட்டுமே பிள்ளையாக – பிறப்பேனம்மா!!
————————————————————————
வித்யாசாகர்

Posted in அம்மாயெனும் தூரிகையே.., கவிதைகள் | Tagged , , , , , , , , , , , , | 6 பின்னூட்டங்கள்

56,அரைகுடத்தின் நீரலைகள்..

1 இரவின் சுவர்களில் வண்ணமின்றி – எழுதப் படுகின்றன நம் கனவுகள்.. எவனோ ஒருவன் வெறும் – இருட்டென்று சொல்லிவிட்டுப் போகிறானதை.. ————————————————————– 2 ஆம்; நிறையப் பேர் அப்படித் தான் இருக்கிறார்கள், நாம் எப்படி வேண்டாமென்று நினைக்கிறோமோ அப்படி; காரணம் நாமும் – அப்படியென்பதால்!! ————————————————————– 3 நட்பினால் – பெரிய தேச மாற்றம் … Continue reading →

More Galleries | Tagged , , , , , , , , , , , , , , | 4 பின்னூட்டங்கள்

33, ஒற்றுமையின் வெளிச்சம் ஊரெல்லாம் பரவுகிறது!!

இறந்த போராளிகளின்
உடல்கள் நைந்துக்கிடப்பதுக் கண்டு
நெஞ்சு பிளந்தது,

அருகே நின்று பார்த்தவன் சொன்னான்
அதலாம் பிணங்களென்று;

இல்லை.
பிணங்கள் இல்லை அவர்கள்;

உயிர் விட்டெரியும் எம்
விடுதலை தீபங்கள்,

நாளைய எங்கள் வாழ்வின்
ஒளியாய் வீசி – உயிர்த்திருக்க காத்திருக்கும்
தியாக விளக்குகள் என்றேன்; உணர்ச்சிவசப் பட்டு

அவன் இவ்வுலக மனிதரைப் போலவே
சிரித்துக் கொண்டே போனான் –
எனக்குள்ளிருந்த விடுதலையின் தீ
சுடர்விட்டு எரிந்தது அந்த சிரிப்பில்;

எரிந்து அனல் பரப்பியது……………

அதன் அனலில் தகித்து –
சுதந்திர விளக்குகள் ஒன்றாய் இரண்டாய்
மூன்றாய் சேர்ந்து – ஒவ்வொன்றாய் கூடி
மிக ஒய்யாரமாய் ஒட்டுமொத்தமும் எரியத் துவங்கின;

பரவிய வெளிச்சத்தில் புரிந்தது – நம் வேகத்தை
எதிராளிதான் வைத்திருக்கிறான் என்று;

இதோ, இன்று விடுதலைக்கான வெற்றிநெருப்பு
என் கண்களில் மட்டுமல்ல –
எல்லோரின் கண்களிலும் மிக நன்றாகவே சுடர்விட்டெரிகிறது!!
————————————————————————————
வித்யாசாகர்

Posted in கண்ணீர் வற்றாத காயங்கள்.., தமிழீழக் கவிதைகள் | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , | 4 பின்னூட்டங்கள்

“கற்பனை மட்டுமல்ல கவிதை” இது ஒரு கவியரங்கக் கவிதை!!

சொல்லும் பொருளும் அரசாலும்
எம் சந்தக் கவியும் ஜதிபாடும்,

உள்ளும் புறமும் அழகாகும்
தமிழ் எங்கும் எதிலும் முதலாகும்,

மொழியும் உயிரும் ஒன்றாகும்
அதிலும் தமிழே சிறப்பாகும்..,

கம்ப நாத கவிமலரே..
கடல் காற்று வானமென கலந்த தமிழழகே;

என் உச்சுமுதல் நிறைந்தவளே
நாவில் இனிக்கும் தமிழே முதல் வணக்கம்!

பெரியோர் வீற்றிருக்கும் அவைக்கும்
தோழமை பூத்திருக்கும் கவிச் சபைக்கும்
சொடுக்கும் சொடுக்கலில் வடுக்களை கவிதையாக்கும் நாயகர்
யுகக் கவிக்கும் என் தலைவணக்கம்!
————————————————————————–

உணர்வுகளை பாடலாய் இசைத்து, நம் நாடிகளை ஒருநொடி அசைத்து
நமக்கு பெருமை சேர்க்க வந்திருக்கும்
பல்கலை திறன் படைத்த ‘திரையிசை தென்றல்’
இசையமைப்பாளர் திரு. ஆதி அவர்களுக்கும்,

பதின்மூன்று வயதிலிருந்து – தன் – கிராம இசையை நகரம் வரை நகர்த்தி
ஒரேயொரு திரைப் பாடலில் உலகை சற்று திரும்பிப் பார்க்கவைத்த

அன்பு சகோதரி திருமதி சின்னப் பொண்ணு அவர்களுக்கும் என் நல்-வணக்கம்!
————————————————————————–

பொதுவாக கவிதைக்கு பொய்யழகு என்பார்கள், இங்கே; கவிதைக்கு மெய்யுமழகு என்று மெய்ப்பித்துக் கொண்டிருக்கும் என் சக கவிஞர்களுக்கு நன்றிகளை கூறி என் கவிதைக்குள் வருகிறேன்..
————————————————————————–

தலைப்பு : கற்பனை மட்டுமல்ல கவிதை!

கவியரங்கத்தில் பேசிய போது எடுத்தது.. (19.11.2010)

என் தெருவெல்லாம் பூத்த காதல் பாடி
என் வாழ்வெல்லாம் அழுத கண்ணீர் சொட்டி
எம் இனத்தின் உயிர்பூ தமிழை சூடி
என் உறவுகளுக்கு நான் சேர்க்கும் பொக்கிஷம்; கவிதை!

உயிரெல்லாம் ரத்தம் சிந்தி
உறவெல்லாம் அறுத்துப் போட்டும்
மனசெல்லாம் காய்ந்துப் போய் திரியும் மனிதர்களின்
முகமூடி கிழித்து உலகிற்குக் காட்டியது; கவிதை!

காலம் தொலைக்காத காதலால் – ஒழியும்
ஜாதிமதங்களின் கொடூரம் பேசி,
கையளவுமனசில் உலக அவலம் சுமக்கும் வாழ்க்கையை
கதைகதையாய் – கோர்த்துக் கொண்டது; கவிதை!

காற்றில் இரண்டு சலங்கைக் குலுங்க
காதுகளில் உயிர்தொடும் அவள் குரல் கேட்க
அவளை எண்ணி உருகி இரவெலாம் சுமந்த கனவுகளை
பகலெல்லாம் எழுதித்  தீர்த்த இனிய காதல்; கவிதை!

சில்லறை கொட்டும் சப்தத்தில்
சிந்தும் கண்ணீரின் விசும்பலில்
கொட்டும் மழையின் தாளத்தில்
காடுகனக்க சூழும் மேகநகர்தலில்
சில்லென்று கண்ணிமை நனைக்கும் காற்றினில்
இதயம் நிறைக்கிறது; கவிதை!

கைநீட்டி வாங்கிய லஞ்சத்தை
வழிமடக்கி அடிக்கும் கொள்ளையை
ஓட்டு விற்று வாங்கிய வெற்றியை
வட்டிக்கு கொடுத்து அறுக்கும் தாலியை
ஒரு சாமானியருக்கும் புரிய சாட்டைச் சொடுக்கியது; கவிதை!

உறவெல்லாம் பிரிந்து
மனைவி குழந்தைகளைப் பிரிந்துப் – ஊர்விட்டு
தேசம் கடந்து – அரபி அழைத்த ஒமாருக்கெல்லாம் ஆமாம் போட்டு
குவைத்தில் குப்பூசுத் தின்னக் கூட நேரமின்றி உழைக்கும் –
என் உறவுகளின் தவிப்பை; வெளிச்சம் போட்டு ஊருக்கு காட்டியது; கவிதை!

மண்வாசம் மறக்காத
இரவெல்லாம் தலையணை நனைய அழுது
பகலெல்லாம் பைப்பிலும் பாலைவனத்திலும்
மணற்காற்றோடு காற்றாக திரிந்து

கடிதம் போய் தொலைபேசி போய் மின்னஞ்சல் போய்
ஸ்கைப்பிலும் யாகூவிலும் கூகுல்டாக்கிலும் வருடங்களை தொலைத்து
தன் வாழ்க்கையை கூட திரைப்படங்களில் ரசித்து
வயோதிகம் வாட்டும் நாளில் ஊருக்கு போ’ என்றனுப்பினால்

அதன் – அத்தனை வலிகளையும் கண்ணீராய் சுமந்தவனின்
தீர்ந்து போன வாழ்க்கை; கவிதை!

காதோடு காது பேசி
திருமணமான முதல் மாத நாட்களை
‘வாழ்வெல்லாம் நினைத்துருகி –

விமானம் வரும் திசைபார்ப்பதை தினசரி கடமையில் ஒன்றாக்கி
இன்று வருவார் நாளை வருவாரெனக் காத்திருந்து

வங்கி தோரும்  நடையாய் நடைநடந்து /
கரண்ட் பில் கட்டி / மளிகை வாங்கிபோட்டு /
மகன்- மகள் திருமணத்தை நடத்தி / பேர-பேத்தியை படிக்கவைத்து /
நானிருந்து செய்வதை எல்லாம் நானின்றி செய்து –
நரைத்த முடியில் அவளுக்கான ஆசைகளை மிச்சம் வைத்திருக்கும்
என் மனைவியின் ஏக்கத்தை எழுத்தாக்கிக் கொண்டது; கவிதை!

மதம் பிரச்சனையா? ஜாதி பிரச்சனையா?
மூடப் பழக்கம் எதிர்ப்பா?, பகுத்தறிவு பேச்சா ?
ஆன்மீக சொற்பொழிவு வேண்டுமா?, கடவுகளை தேடுகிறாயா ?
கைம்பெண் மறுவாழ்வு பற்றி விழிப்புணர்வா?
திருநங்கையின் வலி தெரிய வேண்டுமா?
தேடிப் பார் எம் கவிதையில் கிடைக்கும்!

சிட்டாடப் பட்டுடுத்தி சீரெல்லாம் சேர்த்து வைத்து
மொட்டாட்டோம் அனுப்பினோமே,
கேஸ் வெடித்ததாமே; எம் குலவிளக்கு அணைந்து போச்சே!!!!!!!
உன் தாய் கதறினாளா – தேடிப் பார் எம் கவிதையில்
என் கவிஞன் வரதட்சணைக் கொடுமையில் எழுதியிருப்பான்!

கவிதை வெறும் நாலடியில் பாடி
ஆறடியில் மாலை வாங்க அல்ல;

கவிதை வெறும் நாலடியில் பாடி
ஆறடியில் மாலை வாங்க அல்ல
வெறும் கற்பனை அல்ல – கவிதை

கவிதையில் ஒரு ஜீவன் பூக்கிறது
கவிதையில் ஒரு வாழ்வு மலர்கிறது
கவிதையில் ஒரு புரட்சி வெடிக்கிறது –
இச்சமுதாயத்தைப் புரட்டிப் போடுகிறது கவிதை!

பாரதி கவிதை எழுதினார்
பாப்பா பாட்டு குயில் பாட்டுவரை கவிதையானது,
வைரமுத்து கவிதை எழுதினார்
பட்டிதொட்டி யெல்லாம் கவிதையின் வாசம் பரவியது,

நம் யுகபாரதி கவிதை எழுதினார்
தெருவாசிகளின் வலி கூட தெருவாசகம் ஆனது,
ஐயா சேது கவிதை எழுதினார் –
வளைகுடா வானம்பாடி கவிஞர்சங்கம் – பிறந்தது,
வானருவி முதியோர் இல்லம்; திறம்பட திறந்தது!

கவிதை; அவரவருக்கான வாழ்க்கையை அவரவருக்குத் தருகிறது
கவிதை; படிப்பவரின் வாசிப்பிற்கான ஞானத்தை கேட்போருக்கும் தருகிறது
கவிதை; உன்னையும் என்னையும் இக்குளிரில் கூட கூட்டி
இங்கே ஒன்று சேர்த்திருக்கிறது.

எனவே –  வெறும் கற்பனை மட்டுமல்ல கவிதை’ என்று கூறி
விடைபெறுகிறேன்! நன்றி வணக்கம்!!
—————————————————————————————————-
வித்யாசாகர்

Posted in அம்மாயெனும் தூரிகையே.., கவியரங்க தலைமையும் கவிதைகளும் | Tagged , , , , , , , , , , , , , | 11 பின்னூட்டங்கள்

4) ஒன்றுகூடு ஒன்றுகூடு ஒன்றுகூடுங்கள்… (GTV-யில் ஒளிபரப்பான நம் பாடல்)

தக்க காட்சிகள் அமைத்து, உறவுகளின் ஒற்றுமை குறித்து  உலகெங்கிலும்  தேவையான விழிப்பினை ஏற்படுத்த என் எழுதுகோலையும் மதித்து;  என் உழைப்பை படைப்பாக்கி உலகவளம் வரச்செய்த GTV-க்கும், குறிப்பாக  அன்பிற்கினிய சகோதரி றேனுகா அவர்களுக்கும், கேட்டவுடன் இசையமைத்து, உணர்வுப் பொங்க பாடியும் தந்த இசையமைப்பாளர் ‘திரையிசை  தென்றல் திரு. ஆதி அவர்களுக்கும் நம் மனமார்ந்த நன்றிகளையும் வணக்கத்தையும்  தெரிவிப்போம்..

வித்யாசாகர்

Posted in GTV - இல் நம் படைப்புகள் | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 2 பின்னூட்டங்கள்