வித்யாசாகரின் எழுத்துப் பயணம்..

முள்ளிவாய்க்காலில் முடிந்து போகும் முடிவல்ல – ஈழம்!

காற்றின் அசைவுகளில்
ஏக்கமாகப் படிந்த கறையது
ஈழ விடுதலை;

ஈழவரலாற்றில்
ரத்தத்தால் தொய்ந்த பகுதி
முள்ளிவாய்க்கால்!

அழகிய ஆனந்தபுரத்தை
சுடுகாடாக்கி –
சமாதியின்றி பல போராளிகளை
செய்திக்கு – மரணப் படையலிட்ட பெருந் துயரம்
முள்ளிவாய்க்கால்!

சதைகிழிந்து
உறுப்புகள் சிதறி
உடல் துண்டிக்கப் பட்டு
அரை உயிரில் மிச்சப் பட்ட இனத்தையும்
ஈ மொய்த்து நோய் தின்ற கொடுமை
முல்லிவைக்கால் கொடுமை;

போர் கடந்து
போர் முறை கடந்து
கர்ப்ப வயிறு கிழித்து
முதியோர் கால்கள் நறுக்கி
அப்பாவிப் மக்களையும்
போராளிகளையும்
எம் தலைவர்களையும்
சிங்களனின் கோழைத் தனத்தால்
சதியில் வீசிய நச்சுக் குண்டினால்
கொன்று குவிக்கப் பட்ட வன்முறை கொடுமை
வேறெங்கு நடந்திருக்குமோ தொழர்களே;

கூடின்றி – பறந்து பறந்தே
கால்கள் ஒடிந்தும் –
இறக்கம் சுரக்கா இதயமென்ன
இரும்பாலானதோ சிங்களனுக்கு?
தமிழனுக்கு தனிநாடு கிடைப்பதில்
என்ன தகராறோ பிறத்தானுக்கு??

தட்டிப் பறிக்க துணிந்த போது
தீவிரவாதி பச்சை குத்திய
நீதிபதிகளுக்கு –
என் சகோதரிகளின் கற்பு
காற்றில் பறந்தாலென்ன;
கடையில் விற்றாலென்ன ‘என்றானதோ??

பார்வை முழுக்க மரணத்தையும்
நினைவு முழுக்க துரோகத்தையும்
வாழ்க்கை முழுக்க –
இரண்டாம் பட்ச இனமாய் வாழும் வலியையும் கொண்ட
எம் – தமிழன் என்றாலே தீண்ட தாகாதென்று
த்தீக் – கங்கெனக் கனன்ற சிங்களருக்கு
துணை போன தேசங்கள் எம் தமிழரிடம்
என்ன பகை கொண்டதோ???

லட்சாதி லட்ச உயிர்களை ஒருவன்
கொன்று குவிக்கையில் – எதிர்த்து
நிறுத்த இயலா உலக நாடுகளுக்கிடையே –
‘உயிர்பிச்சை கேட்டு சமாதனம் செய்ய வந்தவனை’
வலுவேத்தி ஆயுத உதவி புரிந்த
தோழமை தேசம் எந்தெந்த தேசமோ; தெரியவில்லை;

கரை உடைந்தோடிய
ரத்தக் காட்டாறும்,
எரிந்து சாம்பலான
உடல் புகுந்த நெருப்பின் வீச்சும்
தனை சுட்டிடாத – மமதையில்
நீதியுரைத்த மானுடமே……
மனிதமற்றுப் போனாயோ நீ????

போகட்டும் –
கண்ணீரில் மையெடுத்து –
வெறும் கவிதையெழுதும் தருனமில்லையிது தோழர்களே..
இரத்தத்தில் உணர்வூட்டி
முள்ளிவாய்க்கால் முடிவல்ல என்றடிக்கும்
பறையிது உடன் பிறப்பே;

குட்ட குட்ட குனிபவனல்ல
தமிழன் –
தருணம் காத்து உயரத்தில்
எட்டிப் பறக்க இருக்கும் வீர ஜாதி –
எம் ஈழ ஜாதி!

கை கோர்தத் தேசமெல்லாம்……………
(எமை வேரறுக்க) கைகோர்த்த தேசமெலாம் –
என்ன சதி தீட்டுமோ தீட்டட்டும்
அதையெல்லாம் உடைத்தெறிந்து – ஈழம்
வெற்றிமுரசு கொட்டும் நாள் –
வெகு தொலைவிலில்லை தோழர்களே!

ஈழமென்ன வெறுங் கனவா?????

ஈழமென்ன வெறுங் வெற்றுக் கனவா –
நாலு நச்சு குண்டில் – மாயும் சமாதியடைய?????
ஈழம் எம் விடிவு;
ஈழம் எம் வேட்கை;
ஈழம் எம் மூச்சு;
ஈழம் எம் விடுதலை;
ஈழம் எம் தேசம்;
எம் இரத்தம் சொறிந்த மண்ணின் தாகம் – ஈழம்!
முள்ளிவாய்க்காலில் முடிந்து போகும் முடிவல்ல தோழர்களே!
————————————————————————————————
வித்யாசாகர்

ஒரு தெருக்கோடி முனையில்
நின்று –
திரும்பிப் பார்குமந்த
பார்வைக்காய்..,

இமைக்குள்
இருவரும் ஒளிந்து
ஒருவரை தேடுமந்த
இனிய விளையாட்டிற்காய்..,

இரவு பகல் கடந்து
சூரிய..சந்திரன் கடந்து
கடக்க இயலா –
ஒரு நிமிடக் காத்திருப்பிற்காய்..,

நினைவுகளில்
உலகம் விட்டெங்கோ சென்று
ஒருவருக்காக மட்டும் வாழுமந்த
அன்பின் தருணத்திற்காய்..,

பாதி தின்கையில்
மீதியை வைத்துவிட்டு எழுந்திருக்கும்
ஒரு பெரிய நெருக்கத்தின்
சின்ன பிரிவினொரு –
கனமான உணர்விற்காய்..,

குளிக்கையில் –
நடக்கையில் –
உறக்கத்தில் – விழிப்பில் –
திரும்பும் இடமெல்லாம் தெரியும்
ஒற்றை முகத்திற்காய்..,

ஒரே போர்வையில்
உறங்கி –
நான்கைந்து பேராய் எழ விடியும்
பொழுதிற்காய் –

காதல் காதல் காதலென
வளரும் போது கிடைக்காத காதலையெல்லாம்
வாழும் போது; வாழ்ந்தும் தீராத
வாழ்வை – சுகமாக சுவாசித்து,

ரசிக்க ரசிக்க ஆயுளேறி
இனிக்க இனிக்க இன்பமெய்தி
நற்செல்வங்கள் எல்லாம் பெற்று
நன்கு வாழ்ந்தவர் போற்ற
நாளை வாழ்பவர் போற்ற –
வருடங்களாய் காத்திருந்த காத்திருப்புகள் அத்தனையும்
நாளுக்குநாளும் மகிழ்ச்சி வெளிச்சமூட்டிட –
உறவுகளுக்குள் அன்பு பொங்கி வாழ்ந்திட

தம்பி ஆனந்திற்கும் சகோதரி உமாவிற்கும்
என் மனம் நிறைந்த திருமண நல்வாழ்த்துக்கள்!
—————————————————————————————
வித்யாசாகர்

உறவோடு உயிர்வளர்க்கும் பெண்மையை
உதறிவிட்டு –
எம் உறவிற்காய் உயிர்தந்த
தாயுமானவளே,

அடுப்பெரிக்கும் பெண்ணிற்கு படிப்பெதற்கு
என்றோருக்கு முன் –
அடித்து போர் புரிந்து
ஈழ விடுதலை நெருப்பிற்கு தன்னையே தரித்தவளே;

பெண்படைக்கு
ஆண்படை அஞ்சுமளவு
எம்படை – எவரையும் வெல்ல ஒரு
தனிப்படையையே தேற்றியவளே;

காலம் காலமாய்
யாரேனும் வந்து எமக்கென்று
ஒரு தேசம் மீட்டுக் கொடுப்பார்களா என்றிருந்த
எம் இனத்திற்கு –
நானுமுண்டென –
நம்பிக்கையும், உயிரையும் தந்தவளே;

ஆனந்தபுரம் எழுதத் துணிந்த
வரலாற்று வெற்றிக்கு – அநீதி இழைத்து
சிங்களவன் வீசிய நச்சு குண்டிற்கு
தன்னுயிரையும் தந்து தலைவனைக் காத்த வீராங்கனையே;

முள்ளிவாய்க்காலின் பெருந்துயரை
உன் கனிவான முகத்தில் மறைத்து
எங்கள் இதயத்தில்; இரத்தத்தில்; உணர்வில்
விடுதலை என்னும் ஒற்றை வார்த்தையை
உன் மரணத்திற்கு பதிலாய் ஆழப் பதிந்தவளே;

தீபன், விதுசா, கடாபியெனும் வீர வரிசையில்
நான்காவது நட்சத்திரமாய் மறைந்துக் கொண்ட
ஈழக் கனவில் பூத்த – வீர நெருப்பே;
எம் – வெற்றியின் காத்திருப்பே;

உன் கனவுகளில்
தோல்வி குறிப்பெழுத துப்பில்லாத சிங்களவர்
சதிகார கூட்டு சேர்ந்து
விடம் பாய்ச்சி வீசிய குண்டுகளுக்கு
அஞ்சாத மரண வாகை சூடி
ஈழ விடுதலைக்கு ஜோதியாய் கனப்பவளே;

வானத்தில் ஓர்தினம்
விண்மீன் கூட அற்றுப் போகலாம்; போகட்டும்,
தரணி நாளை – எப்படியும் மாறலாம்;மாறட்டும்
மாறா எம் தமிழ் – மறையாத தலைமுறை வரை
எங்களின் வாழ்தலின் –
விடுதலை வேட்கையின் –
நாளைய வெற்றி முழக்கத்தின் –
உயிர்ப்பாய்.. துடிப்பாய்.. நீயும் இருப்பாயடி அம்மா;
ஈழம் ஜெயிப்பாயடியம்மா!!
—————————————————————————
வித்யாசாகர்

வாருங்கள் தோழர்களே..
உறவுகளின் உயிர்மூட்டை சுமந்து
முல்லிவைக்காலில் உயிர் நடவு செய்வோம்;

பச்சிளம் குழந்தைகள் துடித்த
நினைவெடுத்து –
சிங்களனுக்கு ‘வெண்மனப் பட்டம் தருவோம்;

நான்கு புறம் பரிதவித்த – என்
மக்களின் கதறல்களையெல்லாம் சேகரித்து
உலக மனிதர்களின் காதுகளில் ஓதுவோம்;

பால்குடி மறக்காத பச்சிளம் குழந்தைகளையும்
அப்பாவி மக்களையும் – அநீதியில் கொன்ற
கோழைகளுக்கு – போர்வீரன் பட்டம் அளிப்போம்;

துண்டு துண்டாய் தகர்த்தெறியப்பட்ட –
உடல்களால், உயிர் ஊனமுற்று துடித்த – நம்
இன அழிவு சேதி கேட்டு –
பதறாத இன உறவுகளே………..; வாருங்கள்
நோட்டீஸ் அடித்து நினைவு தினம் கொண்டாடுவோம்;

நஞ்சு பாய்ச்சி
விச குண்டெறிந்து
நயவஞ்சகத்தால் சிங்களன் – எம் கருவறுக்க
துணைபுரிந்த தேசங்களே…………; வாருங்கள்
சமாதானம் பற்றி; அடிமை ஒழிப்பு பற்றி; அஹிம்சா பற்றி
புதியதாய் ஒரு புத்தகம் எழுதி வெளியிட்டு
வெற்றிவிழா நடத்துவோம்;

பிணக் குவியல்களில் சுடர்விட்டெரிந்த
என் உறவுகளின் பிணவாடையை –
சற்று நினைவுற்று –
நன்றாக நுகர்வுற்ற போதையில் நம்மை
மனிதர் என்று –
மார்தட்டிக் கொள்வோம் வாருங்கள்; உலகத்தீரே!!!!

தாய் எரிந்து
தந்தை உடல் சிதறி
தங்கை கருவறுத்து
அக்கா; தம்பி; அண்ணன்; குடில்; குழந்தை; எல்லாம்
ஒழித்து –
ஒழிந்து போய்விட்டோம்;
எங்களிடம் –
நினைவுகளே மிச்சமுண்டு கண்ணறுத்த தெய்வமே!!!! வா..

தொலைகாட்சிக்கு தீனி போட
செய்தியாக்கி பணம் செய்ய
அனுதாபம் தெரிவித்து ஓட்டுவாங்க
கவிதை எழுதி புத்தகமாக்க –
எம் இனமா நலிந்துபோனது உலகத்தீரே???

பச்சை பச்சையாய் அறுத்து
எரிகிறானங்கே சிங்களவன் – மேலும்
வெற்றி முழக்கமிட்டு
நடனம் ஆடுகிறான் சிங்களவன்
நம் தோல்வி அவன் வெற்றியெனில் போகட்டும்
எம் மரணம் –
அவன் இலக்குயெனில்
சரிதானா உலகத்தீரே???

அறுபது வருடம் போராடி
லட்சாதி லட்சம் உயிர்களை தொலைத்து
வெறும் தீவிரவாதி பட்டம் சுமந்து
வேறு தேசம் தேடி அலைகிறோமே
மனசு யாருக்குமே பதைக்காதா.. உலகத்தீரே???

எச்சில் உணவு தின்று
எவன் கூரை ஓரமோ ஒதுங்கி
துண்டிக்கப் பட்ட கை, கால்களோடாவது
உயிர் வளர்க துணிந்துவிட்டோம்;
வருட வருடம் விளக்கேற்றி
எம் உறவுகள் துறந்த உயிரின் மண் தின்று
உள்ளே சிலிர்த்தெழும் உணர்வு கூட்டி
சிவந்த கண்முழுதும்
ரத்தம் வெறிக்க ரத்தம் வெறிக்க
கோபக் கனல் சுமந்து –
முல்லைவாய்க்காலின்
மரண நெடிக்கு மத்தியிலே – ஓர்தினம்
எம் வெற்றிக் கொடியை பறக்கவிடுவோம்;

அந்த எண்ணம் போகும் தினம்
உயிரையும் துச்சமென விடுவோம்;

யாம் துச்சப் பட்டுப் போகும்
அந்நாளில் – வேண்டுமெனில்
நினைவு தினத்தை நீங்கள் கொண்டாடுங்கள்
உங்கள் நினைவுகளில் எம் உயிர்
ஈழ தேசத்திற்காய் விட்டதாகப்
பதியப் பட்டுக் கொள்ளட்டும்!
———————————————————————-
வித்யாசாகர்