வித்யாசாகரின் எழுத்துப் பயணம்..

தமிழன் –
மல்லாக்கப் படுத்து
வானம் பார்த்து துப்பிய
எச்சில் சிதறல்களில் – கேட்கிறது
‘ஹேப்பி பொங்கலி’ன் சப்தம்;

திரும்பி படு தமிழா
படுத்தது போதும் எழுந்து நில்
நிமிர்ந்து வானம் பார்
துள்ளி பூத்து பிரகாசிக்கும் –
சூரிய வெளிச்சத்திற்கு –
நன்றியறிவிக்கும் பொங்கலை பார்த்து
பொங்கலோ பொங்கல்; பொங்கலோ பொங்கல்
எனக் கூவு………….
வாழ்வு பொங்கட்டும்!

அனைத்து அன்புள்ளங்களுக்கும் அழகிய தமிழில் வாழ்த்தறிவிக்க வேண்டி –

அன்பு நிறைந்த என் பொங்கல் தின வாழ்த்தினையும் தெரிவிப்பவனாய்…

வித்யாசாகர்

வெள்ளை வானத்தின்
மவுனத்திலிருந்து –
பீரிட்டு வரும்
சூரியக் கதிர்களைப் போல் – தான்
வரவேண்டும் –
ஒவ்வொரு தமிழனுக்கும்
அவனுக்கான தமிழ்பற்று!

அனைவருக்கும் இனிய அன்பு வணக்கம்!

ஒரு வரலாற்றின்
இரத்தம் பாய்ச்சி –
உயிர் தந்த கோடியே;

முடங்கிப் போன இனத்திற்கு
முழக்கம் கொடுத்த –
உயிர்மூச்சே;

உலகின் எல்லை கோடு வரை
ஈழம் – தலைநிமிர
தலைமகனை தந்த வரமே;

தேசியம் கற்பிக்க
எங்கள் தேசியத் தலைவனை
பெற்றெடுத்த பேரே;

உன் மூடிய கண்களிலிருந்து
எந்த சுதந்திரம் –
எங்களுக்காய் பிறக்குமோ பிறக்கட்டும்;

விடுதலை காற்றின்
இலட்சிய மூச்சு – உன் மூச்சென
உலகம் அறியட்டும் –
அறியாமல் போகட்டும்;

உன் மரணமென்னும்
ஒற்றை வார்த்தையின்
இரட்டை அர்த்தம் –
உலகிற்கே புரியட்டும்!
——————————-
வித்யாசாகர்

ஒரு நாளின்
மவுனங்களில் உனக்காக
சேமித்து வைத்துள்ளேன்
உனக்கான குரலை –

ஒரு அன்பு வணக்கம் சொல்ல!