வித்யாசாகரின் எழுத்துப் பயணம்..

வீட்டின் எத்தனையோ நிகழ்வுகளை
உட்கொள்கிறது – ஒவ்வொரு கவிதையும்;
கவிதை படிக்கையில் – காரணங்கள்
அத்தனை புரிவதில்லையென்றாலும் –
காரணமின்றி ஒரு
கவிதையும் கற்பனை குதிரையில்
ஏறிவிடுவதில்லை!

என் கவிதைகளுக்கும் காரணமிருக்கிறது
காரணமில்லையென்றாலும் –
கவிதைக்காய் தேடுகிறேன்;
கவிதையில் மெய்யிருக்கட்டுமே!

இனிய அன்பு வணக்கம் தோழர்களே!

மனிதன் தொலைத்த மனிதம்

வெகுநேரமாய்
பார்க்கிறேன் –
ஒரு பட்டாம்பூச்சி
இங்குமங்குமாய்
சுற்றியது;

எதையோ தேடுவதாய்
நினைத்துக் கொண்டே
பட்டாம்பூச்சியை
பார்த்தேன்;

என்ன பார்க்கிறாய்
என்றது பட்டாம்பூச்சி,

ஒன்றுமில்லை – நீ
எதையோ
தெடுகிறாயே என்றேன்,

உனக்காகத் தான்
தேடுகிறேன், எங்கேனும்
நீ தொலைத்த மனிதம்
கிடைத்தால் –
கொண்டு சென்று

இலங்கையில்
கொடுப்பேனென்றது!
—————————-
வித்யாசாகர்

காதல்

உனக்கொரு
பட்டாம்பூச்சியை
பிடித்துத் தருகிறேன்;

நீ –
எனக்கொரு
பட்டாம்பூச்சியை
பிடித்துக் கோடு;

இரண்டிற்கும்
சம்மதமென்றால்

நாமும் காதலிக்கலாம்!
———————————-

வித்யாசாகர்

ஈழத்து வெளிக்குள்ளே;

ஈழத்து
முட்கம்பிகளுக்கு வெளியே
ஒரு பட்டாம்பூச்சி
பறந்து போனது..,

ஒரு குழந்தை
என்னிடம் வந்து –

அந்த பட்டாம்பூச்சியை
பிடித்துத் தரச் சொல்லிக்
கேட்டது;

அந்த பட்டாம்பூச்சிக்கு
இருக்கும் சுதந்திரம்
எனக்கில்லை யென

அந்தக் குழந்தியிட மென்னால்
சொல்லமுடிய வில்லை!
—————————————
வித்யாசாகர்

பாவம்

ஏழு வண்ணம்
தானென்கிறார்கள்;

உனக்கு மட்டுமெப்படி
இத்தனை
வண்ணமென்றேன் ஒரு
பட்டாம்பூச்சியிடம்;

உடனே
‘அணைகின்ற தீபம்
சுடர்விட்டு
எரியுமென்றது
பட்டாம்பூச்சி!
———————
வித்யாசாகர்