வித்யாசாகரின் எழுத்துப் பயணம்..

நியாயம்

அதோ ஒரு பட்டாம்பூச்சி
பறக்கிறது..

பட்டாம்பூச்சியிடம் கேட்டேன்
‘எனக்கு ஒரே ஒரு
இறக்கையை
குடேன்..

பட்டாம்பூச்சி சொன்னது –

‘நானுனக்கு என்
இறக்கைகளை
தருகிறேன்;

நீ யெனக்கு
உன் கைகளை
தருவாயா???
————————
வித்யாசாகர்

நம்பிக்கை

வாழ்கையில்
ஜெயிப்பதற்கு
ஒரு வழி சொல்லேனென்றேன்
பட்டாம்பூச்சியிடம்,

பட்டாம்பூச்சி சொன்னது
‘பறந்துக் கொண்டே இரு
எங்கோ ஒரு மூலையில்
உனக்கான ஓரிடம்
நிச்சயம் காத்திருக்குமென்று’

நானும் –
பறந்துக் கொண்டேயிருக்கிறேன்
எனக்கான இடமின்னும் –
வரவே இல்லையே யென
நினைக்கையில் –

உலகம் பேசிக் கொண்டது –
‘அதிக தூரம்
பறந்து சாதித்தவன்
உலகிலேயே
நான் தானாம்!’
——————————-
வித்யாசாகர்

கனவு

என் –
ஆயிரமாயிரம்
வர்ணக் கனவுகள்
பட்டாம் பூச்சியாகவே
பறக்கின்றன;

எங்கோ –
எட்டா தூரத்தில்!
————————
வித்யாசாகர்

ஒரு ஆண்

வயிற்றில்
பட்டாம்பூச்சி
பறக்குமாமே;

எனக்கும்
கர்ப்பம் தரிக்க
ஆசை!
—————–
வித்யாசாகர்

ஒருவேளை

பட்டாம்பூச்சியை
நான் –
பிடிப்பதேயில்லை;

‘ஐயோ மனிதனென்று
பட்டாம்பூச்சி
பயந்து விட்டால்!
—————————
வித்யாசாகர்