வித்யாசாகரின் எழுத்துப் பயணம்..

மனிதன் தொலைத்த மனிதம்

வெகுநேரமாய்
பார்க்கிறேன் –
ஒரு பட்டாம்பூச்சி
இங்குமங்குமாய்
சுற்றியது;

எதையோ தேடுவதாய்
நினைத்துக் கொண்டே
பட்டாம்பூச்சியை
பார்த்தேன்;

என்ன பார்க்கிறாய்
என்றது பட்டாம்பூச்சி,

ஒன்றுமில்லை – நீ
எதையோ
தெடுகிறாயே என்றேன்,

உனக்காகத் தான்
தேடுகிறேன், எங்கேனும்
நீ தொலைத்த மனிதம்
கிடைத்தால் –
கொண்டு சென்று

இலங்கையில்
கொடுப்பேனென்றது!
—————————-
வித்யாசாகர்

காதல்

உனக்கொரு
பட்டாம்பூச்சியை
பிடித்துத் தருகிறேன்;

நீ –
எனக்கொரு
பட்டாம்பூச்சியை
பிடித்துக் கோடு;

இரண்டிற்கும்
சம்மதமென்றால்

நாமும் காதலிக்கலாம்!
———————————-

வித்யாசாகர்

ஈழத்து வெளிக்குள்ளே;

ஈழத்து
முட்கம்பிகளுக்கு வெளியே
ஒரு பட்டாம்பூச்சி
பறந்து போனது..,

ஒரு குழந்தை
என்னிடம் வந்து –

அந்த பட்டாம்பூச்சியை
பிடித்துத் தரச் சொல்லிக்
கேட்டது;

அந்த பட்டாம்பூச்சிக்கு
இருக்கும் சுதந்திரம்
எனக்கில்லை யென

அந்தக் குழந்தியிட மென்னால்
சொல்லமுடிய வில்லை!
—————————————
வித்யாசாகர்

பாவம்

ஏழு வண்ணம்
தானென்கிறார்கள்;

உனக்கு மட்டுமெப்படி
இத்தனை
வண்ணமென்றேன் ஒரு
பட்டாம்பூச்சியிடம்;

உடனே
‘அணைகின்ற தீபம்
சுடர்விட்டு
எரியுமென்றது
பட்டாம்பூச்சி!
———————
வித்யாசாகர்

நியாயம்

அதோ ஒரு பட்டாம்பூச்சி
பறக்கிறது..

பட்டாம்பூச்சியிடம் கேட்டேன்
‘எனக்கு ஒரே ஒரு
இறக்கையை
குடேன்..

பட்டாம்பூச்சி சொன்னது –

‘நானுனக்கு என்
இறக்கைகளை
தருகிறேன்;

நீ யெனக்கு
உன் கைகளை
தருவாயா???
————————
வித்யாசாகர்