வித்யாசாகரின் எழுத்துப் பயணம்..

நெற்றியில் நெருப்பெரிகிறது,
உடம்பு –
வெற்றுத் துணையில் வேகிறது,
மேலே விழும் கண்களால்
உள்ளம் – காயம் கொள்கிறது,
கழுத்திலில்லாத தாலிக்கு மட்டும்
காசு கொடுக்க எத்தனையோ பேர் –
வரிசையில் நிற்கிறார்கள்;
நான் விதவை தானே!!

புத்தகம்
நிறைய பேசுகின்றன,
கேட்பதற்கு –
வாங்கும் பணத்தை விட
படிக்கும் நேரமில்லாதவர்களே
அதிகம்!

உயிரின் அடிநாதத்தில் எழுகிறது
உனக்கான கூக்குரல் –
குண்டு தொலைக்காத உன் தைரியத்தை
ஒரு கப்பல் தகர்த்ததே சோகம்;

தோல்வி நெருங்கிடாத உன்
ராஜா பாட்டையில் –
ஒரு வெற்றி குறுக்கிட்டு
உயிர் தின்றதே வலிக்கும் ரணமானது;

எதிரியின் உறக்கத்திலும் –
உயிர் தைக்கும் மரணபயத்தை
உன் வீரிய புயலின் வளர்ச்சி கொடுத்தும் – அதை
காலம் தின்று வரலாறு பேசுகிறதே – வருத்தமில்லையா;

இரண்டில் ஒரு கால் இழந்தும்
இரட்டை குழல் துப்பாக்கி ஏந்தி
எவர் வரினும் தவிடு தவிடாக்கிய உன் வீரத்தை
ஒற்றை கப்பல் பறித்துக் கொண்டதே; நியாயமா???

இன்று உலகமறிந்த இந்திய சூழ்ச்சிக்கு
என்றோ பறையடித்து மானம் வென்ற மாவீரா;
உன் உயிர் உறைந்த எம் ஈழ தேசம் –
உன் நினைவுகளால் உன்னை –
எங்களில் உயிர்பித்திருக்குமென்றே கர்ஜிக்கிறோம்!

கப்பல் தகர்த்ததா(?) கடுந்தீ தின்றதா(?) எல்லாம்
வரலாற்றில் இருக்கட்டும்;
இதயத்தில் விளக்காக என்றுமே எரியும்
ஈழ தீபமே; அண்ணன் கேணல் கிட்டுவே;

ஒரு சபதம் புரி;
என்று வரை ஈழ காற்று வீசுமோ
என்று வரை தமிழாள் உயிர் கொள்வாளோ
என்றுவரை ஒரு ஈழ தமிழருக்கான சுவாசம் இயங்குமோ
என்றுவரை தமிழனின் கடைசி சப்தம் அடங்குமோ
அன்றுவரை அத்தனை இதயமும் உனை தாங்கியே
உயிர் பூண்டிருக்கும்;

உனக்காய் ஒரு சொட்டேனும் கண்ணீர்
சொட்டிக் கொண்டே இருக்கும்!!
—————————————————–
வித்யாசாகர்

ஏய்.. பயங்கர வாத சமூகமே
என் மீது காரி உமிழ்வாய்
என் கருவருப்பாய்
என்னினம் பங்கமுற்று அழிய கொல்லி ஈட்டுவாய்
நான் எள்ளி நகைக்கவா?????

ஏனென்று கேட்டால் என்னை
தீவிரவாதி என்கிறாய்;

நீ சுட்டுப் பொசுக்குவாய்
புதைகுழிக்குள் உயிரோடு புதைப்பாய்
மலை போல் என் மனிதர்களை கொட்டி எரிப்பாய்
வெறி வந்தால் வீடேறி கற்பழிப்பாய்
என் தேச விடுதலைக்கென போராடும் இதயங்களை
வெளியே எடுத்து –
நீ தானே.. நீ தானே… என
கண்டம் துண்டமாய் வெட்டி வெட்டி
அடுப்பு விறகிற்கு மத்தியிலேயிட்டு
வெற்றி வெற்றி என கர்ஜிப்பாய்………………

நீ போராளி?
நான் தீவிர வாதியா??????

பாருங்கள் உலகத்தீரே..
எங்களின் கண்களிலென்ன கண்ணீரா வடிகிறது
அப்படி வேடிக்கை பார்கிறீர்களே,
ரத்தம் உலகத்தீரே; ரத்தம்;

எங்கள் உயிர் பொருள் பாரம்பரியம்
அத்தனையும் பறிபோனது –
மிச்சமுள்ள அடையாளத்தையாவது
காத்துக் கொள்ள –
எத்தனை பேர் இனியும் மிச்சமுள்ளோமோ(?)!

இதெல்லாம் தாண்டி –
எங்களின் போராட்டங்கள் திரிக்கப் பட்டும்
திரிக்கப் பட்டவை பரிகாசமாகவும்
பரிகாசம் விளம்பரமாகவும்
விளம்பர இடைவேளையில் –
ஹேப்பி நியூ இயர் கொண்டாடுவதும்
நியாயமா உலகத்தீரே?????

எங்களுக்கு உங்கள் தோள்கள் வேண்டாம்
எங்களிந்த போராட்டங்கள் –
உங்களுக்கானதும் என்பதை மட்டும்
நினைவில் கொள்க!

புது வருட கொண்டாட்டம்
மிக சிறப்பாக நடைபெறட்டும் –
எங்களுக்கான வலிகளும்
காயங்களும்
உயிர் துறந்த வீரர்களின் எண்ணிக்கையும்
அதற்கு காணிக்கையாகட்டும்!!

ஹேப்பி நியூ இயர்……
——————————————————————–
வித்யாசாகர்

ஊரெல்லாம் மனிதர்களுண்டு
உனக்கோ எனக்கோ ஒன்றென்றால்
மனிதரில் அத்தனை மனிதமில்லையே;

நிலம் செடி கொடி மரம்
எல்லாம் பல்கி பெருகியதுண்டு
எல்லோரின் தேவைக்கும் எல்லாம் கிடைப்பதில்லையே;

காற்று நீர் வானம்
பரந்து விரிந்து கிடக்க
‘தன்’ சுவாசமும் பார்வையும் பருகலுமாய்
தானே நம் வாழ்க்கை???

தீயதை எட்டிப் பிடித்துக் கொள்ளும்
இதயம் –
நல்லதை விலகி நிற்குமிடமே நம்
குற்றத்தின் ஆராம்பப் புள்ளியெனக் கருதுக!

சொல்லின் அடி ஆழத்தில் நிகழும்
அர்த்தம் அன்பின் பிறப்பிடமென தோன்றின்
இடைவெளிகள் இறுக்கமாகலாம்,
இறுக்கத்தில் பிறக்கும் தோழமை
உறவென நீளலாம்,
நீண்ட உறவின் அன்பிலும் பிணைப்பிலும் –

காற்று நிலம் நீர் வானம் மரம் செடி கொடி
அத்தனையும் –
நம் அனைவருக்குமாகலாம்!

அன்பே அனைத்தின் அடியுரமெனக் கொள்க!
———————————————
வித்யாசாகர்