வித்யாசாகரின் எழுத்துப் பயணம்..

கழுகு

கழுகாரே..
கழுகாரே..
முக்கால் மைல் தூரம்
மேலே பறந்தாலும்
கீழேயுள்ள
உயிர்கள் கூட
உனக்கு நன்றாகத் தெரியுமாமே;

நீ –
மகாவிஷ்னுவிற்கே
வாகனமாமே;

கொஞ்சம் மேலே பறந்து
வட்டமடித்து வா –

எங்கள் தமிழீழ மண்ணில்
புதைக்கக் கூட இல்லாமல்
காடுகளில் ஆங்காங்கே –
அழுகிக் கிடக்கும்
ஒவ்வொரு உடலுக்குள்ளும்
ஒவ்வொரு வரலாறிருக்கும்
சொல்வாயா (?)

ஏனப்படி பார்க்கிறாய்?

சரி விடு;
மண்ணினல் புதைந்து போன
வரலாறு நமக்கெதற்கு –
புதைந்துபோகட்டும்;

எஞ்சியுள்ள உயிர்களையாவது
முள் கம்பிகளுகுள்ளே இருந்து
மீட்டெடுக்க
கொஞ்சமுன் கடவுளை
கண்திறக்கச் சொல்ல்வாயா (?)

நீதான் –
மகாவிஷ்ணுவின் வாகனமாயிற்றே!!
———————————————–
வித்யாசாகர்

எல்லோருக்கும் பறவை கவிதை பிடிக்குமென்று நினைக்கிறேன். அது ஒரு வலியின் சுவடு..

தவிர இக் கவிதைகளுக்கு காரணம் சொல்லவேண்டாம் அது ஒரு வலி வேதனை ரணம், உடல்கட்டை எரிந்தாலும் ஆறாத காயம்.

நேரில் காணாவிட்டாலும் காதுக்கருகில் வெடிக்காத சிங்கள குண்டுகளின் சப்தம் என் மனதை தொலைத்த வலிகளும், நாளிதழ்களிலும், மின்னஞ்சல்களில், செய்திகளிலும் ரத்தம் ரத்தமாக கண்ட காட்சிகளும், கண்முன்னே என் இனம் ஒவ்வொரு சிறகினையாக உதிர்ந்துக் கொண்டிருந்த கொடுமையும் உயிர் வரை பதிந்துள்ளது.

சிட்டுக் குருவி

சிட்டுக் குருவிக்கு
வணக்கம்;

வணக்கம் ஐயா;

எங்கிருந்து வருகிறாய் –
ஏனிப்படி சோகமாகத்
தெரிகிறது உன் முகம்?

உன் கிரீச் கிரீச்
சப்தமெங்கே காணோம்?

வேண்டாமைய்யா
என்னை ஏதும் கேட்காதீர்கள்;

நான் –
ஈழத்திலிருந்து
வருகிறேன்;

கை முடமும்..
கால் முடமும்..
தலை துண்டிக்கப் பட்டும்..

கண்டம் துண்டமாய் மனிதர்கள்
வெட்டப் பட்டும்..

உடம்பெல்லாம் குண்டுகளால் துளைக்கப்
பட்டும்..

சுக்குநூறாக பீரங்கியில் வெடித்த தசைகள்
இங்குமங்குமாய் சிதறப் பட்டும்..

பெண்களின் மரணித்த உடல்கள்
ஆங்காங்கே –
நிர்வாணப் படுத்தியும்;

அப்பாவை இழந்தும்
அம்மாவை இழந்தும்

ஈக்கள் மொய்க்கும்
புண்களை விரட்டி விரட்டியே
மிச்சமுள்ளவர்கள்
நோயினால் அவதிபட்டும்..பட்டும் பட்டும்;

அப்பப்பா.. கொடுமை

கொடுமையாக இருக்கிறது ஈழதேசம்;

எத்தனை குழந்தைகளுக்கு
தாய்பால் கொடுக்கக் கூட
அங்கே தாயில்லை
தெரியுமா???????????????

ஒரு பெண் ஓடுகிறாள், ‘துப்பாக்கியோடு – வந்து
தன் குழந்தைக்கு
முத்தமிட்டு விட்டு’
நானவளை மறித்து

‘இப்படி குழந்தையை விட்டுவிட்டு
போகிறாயே – நியாயமா’ என்றேன்.

அதற்கந்த –
பெண் சொன்னாள்

‘ஏய் சிட்டுகுருவி! என் குழந்தைக்கு பால்கொடுக்க
எவளாவது ஒரு –
தமிழச்சி வருவா;

என் நாட்டுக்காக ஓடி காப்பாத்த
நான் ஒரு –
முண்டச்சி தானே
இருக்கேன்;

கடவுள் –
குழந்தையை
காப்பாற்றிக் கொள்ளும்
எங்கள் ஈழத்தை
காப்பாற்றாது விடு என்னை”‘ என்றவள் ஓடிய கனம்

நான் பறந்திங்கே
வந்து விட்டேனென்று சொல்லி
அழுததந்த சிட்டுக்குருவி.

அழாதே..

அழாதேயென அதன்
கண்களை துடைக்கப் போனேன்;

வேண்டாமைய்யா..
வேண்டாம்,

என் கண்களை
துடைத்து விடாதீர்கள் –

என் கண்ணீர் வழியட்டும்;

வழியும் வரை
வழியட்டும் –

என் கண்ணீரில் இந்த –
பூமி முழுதாய் நனையட்டும்

பூமி நனையுமந்த
ஈரத்திலாவது
ஒரு ஈழம் பிறக்கட்டும்;

ஈழம் பிறக்கட்டுமென மேலே
பறந்து போனதந்த சிட்டுக்குருவி.

சிட்டுகுருவி –
பிடிக்க வேண்டாத ஒரு
நட்சத்திரம்!!
——————————-
வித்யாசாகர்

புறா

யாரேனும் தூது
விட்டால்
பல்லாயிரக்
கணக்கான மைல்களை
பறந்து –
கடப்பாயாமே புறாவே;

நானொரு –
ஈழ மகள்,

என் மகன்
எங்கேனும்
தொலைந்தாவது;
இறந்தாவது;
கிடக்கிறானா பார்த்து
சொல்வாயா?

அவள் கதறிவிட்டு
மீண்டுமந்த
புறாவிடம் – சொன்னாள்

“இன்னொன்றையும் கேள்
புறாவே..
ஒருவேளை அவன்
சிங்களனுக்குப் பயந்து
எங்கேனும் ஒளிந்திருந்தாலோ;

சிங்களனின் குண்டு அவன்
மார்பை துளைக்கும் முன்
தன் துப்பாக்கி முனையில் –
பல நூறு எதிரிகளை – வீழ்த்தாது
இறந்திருந்தாலோ;

தயவுசெய்து அவனைப் பற்றி
என்னிடம் சொல்லிவிடாதே”

அவள் கர்ஜித்த கர்ஜனையில் –
புறாவின் மயிர்கால்கள்
குத்திட்டு நிற்க;

சிலிர்த்துக் கொண்டு வானில்
பறந்தது.

உண்மையை
புறாவே அறியும்!!
—————————-
வித்யாசாகர்

காகம்

ஒரு –
வயோதிக காகம்
இறந்து வீழ்கிறது
தரையில்;

அதைச்சுற்றி
கணக்கிலடங்கா காகங்கள்
வட்டமடித்து –
தன் சோகத்தையும் ஒற்றுமையையும்
பறைசாற்றிக் கொண்டிருக்க;

ஒரு –
மனிதன் கூட
உடனின்றி
வெறும் –
குப்பைகளாய்
அகற்றப் பட்டன
ஈழ தமிழர்களின்
உடல்கள்.

கேட்டால் –
பிணமாம்..

பலமுறை பிறக்க இறந்த
தமிழனின் –
ஒரு உடல் தான் மடிந்து போனதென
அறியமுடியா நரம்புள்ள
நாக்குகள் கூறிக் கொண்டன;

கூறட்டும் –
வெறும் உடல்கள் அழிந்து
என்ன ஆகும்???

அத்தனையும்
வடுக்கள் –
வடுக்கள் –
வடுக்கள் வலிப்பதில்லை தான்;

வலியை காலத்திற்கும்
நினைவு படுத்திக் கொண்டே
இருக்கும்; வடுக்கள்!

இப்படி –
காலத்தின் கைகளில்
மனிதனாய் பிறந்த
தமிழனென்ற –
ஒரே பிறப்பிற்கு
இங்கே ஆயரமாயிரம் காயங்கள்
வரலாறாகவும்
வடுக்கலாகவும்
நீண்டு கொண்டிருக்க..

வானத்தில் காகங்கள்
மீண்டும் –
வட்டமைடிககத் துவங்கின;

எட்டி பார்த்தேன்
கீழே – ஒரேயொரு
காகத்தின் குஞ்சு
சாகத் துடிக்கிறது;

காகம் –
மனிதருக்கும் மேல்!!
———————————–
வித்யாசாகர்