“ஈழக் கண்ணீரில் – பறவை கவிதைகள் – 2”

காகம்

ஒரு –
வயோதிக காகம்
இறந்து வீழ்கிறது
தரையில்;

அதைச்சுற்றி
கணக்கிலடங்கா காகங்கள்
வட்டமடித்து –
தன் சோகத்தையும் ஒற்றுமையையும்
பறைசாற்றிக் கொண்டிருக்க;

ஒரு –
மனிதன் கூட
உடனின்றி
வெறும் –
குப்பைகளாய்
அகற்றப் பட்டன
ஈழ தமிழர்களின்
உடல்கள்.

கேட்டால் –
பிணமாம்..

பலமுறை பிறக்க இறந்த
தமிழனின் –
ஒரு உடல் தான் மடிந்து போனதென
அறியமுடியா நரம்புள்ள
நாக்குகள் கூறிக் கொண்டன;

கூறட்டும் –
வெறும் உடல்கள் அழிந்து
என்ன ஆகும்???

அத்தனையும்
வடுக்கள் –
வடுக்கள் –
வடுக்கள் வலிப்பதில்லை தான்;

வலியை காலத்திற்கும்
நினைவு படுத்திக் கொண்டே
இருக்கும்; வடுக்கள்!

இப்படி –
காலத்தின் கைகளில்
மனிதனாய் பிறந்த
தமிழனென்ற –
ஒரே பிறப்பிற்கு
இங்கே ஆயரமாயிரம் காயங்கள்
வரலாறாகவும்
வடுக்கலாகவும்
நீண்டு கொண்டிருக்க..

வானத்தில் காகங்கள்
மீண்டும் –
வட்டமைடிககத் துவங்கின;

எட்டி பார்த்தேன்
கீழே – ஒரேயொரு
காகத்தின் குஞ்சு
சாகத் துடிக்கிறது;

காகம் –
மனிதருக்கும் மேல்!!
———————————–
வித்யாசாகர்

Posted in தமிழீழக் கவிதைகள், விடுதலையின் சப்தம் | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

“ஈழக் கண்ணீரில் – பறவை கவிதைகள் – 1”

கொக்கு

ஒற்றை
கால்
தவம்;

தமிழீழ வரம்
கிடைக்கவேயில்லை
தமிழனுக்கு!

தவம்..
தவம்..
தவம் நிஜம்;

தமிழீழம்
கிடைக்குமென்பதும்
நிஜம்;

கொக்கு –
ஞானப் பறவை!!
———————
வித்யாசாகர்

Posted in தமிழீழக் கவிதைகள், விடுதலையின் சப்தம் | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

என் எழுதுகோல் வணங்கிய மாவீரன்

எடுக்கத் துணிந்த வரலாறு – திலீபனை
மறந்து தொலைத்தால் பெரும்பாடு;
இதயம் உருக்கும் கதை கேளு – திலீபன்
இறந்து படைத்த உணர்வோடு!

இருபத்திநான்கு வருட – வாழ்க்கையடா
பன்னிரண்டு நாள் – விரதமடா
உயிரை வெல்லக் கொடுத்த வீரனடா
அஹிம்சைக்கு அர்த்தம் தந்த – தியாகியடா!

முடுக்குமூளை உணர்வெல்லாம் –
திலீபன் –
மூளைமுடுக்கு உணர்வெல்லாம் –

விடுதலை உணர்வை கொடுத்த யோகியடா; தன் –
உயிரை கொடுத்து ஈழம் படைக்க –
அவன் இறந்தே உரைத்த ஆணையடா!

உலகம் –
திரும்பிப் பார்த்த தமிழனடா
வீரம் –
செறிந்துக் கிடந்த இளைஞனடா;
திலீபன் மட்டும்
இருந்திருந்தால்-

இன்று திலீபன் மட்டும்
இருந்திருந்தால்-
ஈழம் என்றோ கிடைத்த
செய்தியடா!

எழுந்து வீர
நடை போடு..
விடுதலை கிடைக்காவிட்டால் –
சமர் போடு..
தமிழர் செங்குருதி பாயும் –
இடமெல்லாம்;

தமிழர் செங்குருதி பாயும் –
இடமெல்லாம்;
ஈழம் பிறக்கும் வரைக்கும் –
போராடு!

அன்றைய –
ஐந்து கட்டளை போறாது;
அண்ணலை நினைவு கூர்ந்தால்
அடங்காது;

ஈழம்.. ஈழம்.. கிடைக்கும் வரை –
திலீபனின் ஆத்தமா கூட
உறங்காது!!!!
———————————-
வித்யாசாகர்

Posted in தமிழீழக் கவிதைகள், விடுதலையின் சப்தம் | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

ஈழத்து ரத்தத்துல; கொண்டாடுவோம் தீபாவளி!

பிள்ளுக் கட்டுப் போல சேர்த்து
சுட்டு சாய்த்த –
ஜனங்க நாங்க;

சிங்கள அரசு திமிரை எதிர்த்து
மாறு தட்டின –
தமிழன் தாங்க!

உயிரை கொடுத்து-
உயிரை கொடுத்து-
ஈழங் காத்த – மனுஷ(ன்) தாங்க;

காலங்காலமா ஒரு இனம்
செத்து மடிந்தும் –
தட்டிக்கேட்காத இந்திய(ன்) நீங்க!

முள்ளு வெளி கம்பியெல்லாம்
எங்க பார்வை சொட்டின –
ஈரம் பாருங்க;

சிங்கள வெறி – பசிக்குக் குடிக்க
எப்படி ஈழ ரத்தம் –
இனிக்குதோங்க!

முப்பது வருஷம்
வெடி சப்தத்துல –
செத்துபொழச்சும் சாதிக்கலீங்க;

இப்படி அனாதையாகி
நிக்கிற வலிக்கு –
குண்டு வெடிச்சே சாகலாங்க!

இந்தியாவும் தமிழ்நாடும்
சேர்ந்து நின்னா –
இந்த முள்ளுக் கம்பி தைக்குமாங்க???

ஈழத் தமிழன் செத்து மடியறது
உங்களுக்கு எப்பவுமே வெறும்
செய்தி தாங்க!

கிழடுகட்டை செத்தா சாகுது
கேட்கவேனாம் –
விட்டுப் போங்க;

எங்க குழந்தையெல்லாம் மாண்டு போனா
நாளைக்கு ஈழமென்ன –
மீந்து போன வரலாறாங்க???

அதனால ஒண்ணுமில்ல
நீங்க கெளம்பி கடைக்கு போங்க,

தட்டு நிறைய பலகாரம் வெச்சி
புதுசு புதுசா பேண்ட்டு சட்டை போட்டு
மத்தாப்பும் வெடியுமா வெடிச்சி –
தீபாவளிய கொண்டாடுங்க;

ஏப்பம் வரும் நேரத்துல
ஈழம் பத்தின –
ஈமச் செய்தி வந்தா

ஏப்பம் வரும் நேரத்துல
ஈழம் பத்தின –
ஈமச் செய்தி வந்தா

சேனல் மாத்தி நமிதா டான்ஸ் பாருங்க;

இந்தியாவும் சீனாவும்
சேர்ந்தடிக்கிற கூத்துல –
சிங்கள அரசு இன்னும்
ஜொலிக்கும்;

நீங்க நின்னுப் பார்க்கிற
வேடிக்கையில –
ஈழக் கண்ணீர் சிதறி
உங்க தீபாவளியில சிரிக்கும்!
——————————————————–
வித்யாசாகர்

Posted in தமிழீழக் கவிதைகள், விடுதலையின் சப்தம் | 2 பின்னூட்டங்கள்

மாவீரர் நாள்

ஒரு –
உயிர்போன உடலிலிருந்து
ஒவ்வொரு சொட்டாய்
சொட்டி எரிகிறது –
ஈழ விடுதலைக்காய் காத்திருந்த
அறுபது வருடக் காத்திருப்பின்
பொழுதுகளும்;

கைபாதி
கால் பாதியோடு
உறவுகளை தொலைத்துவிட்டு
உயிர் என்னும் –
ஒற்றை சொல்லில்
ஒட்டிக் கொண்டு எதிர்நோக்கும்
எஞ்சியவர்களின்
விடுதளைக்காவது –

நான் பொறுப்பென
சபதம் –
செய்கிறதா தெரியவில்லை நெருப்பு;

மிக
ஒய்யாரமாக தன்
அகலக் கால் நீட்டி விழுங்குகிறது –
ஒவ்வொரு போராளிகளையாய்!

எரித்துக் கரிந்து
காற்றில் பறந்து – நாசி துளைக்கும்
சாம்பல்களின் ஒவ்வொரு
துளிகளிளிருந்தும் கூட
பிறப்பான் தமிழுக்கான போராளியென்று
நெருப்பிற்கு தெரிய வில்லை போல்;

தெரியப் படுத்தி தீபமேற்றுங்கள்
மாவீரர் தினத்தில்; தீபத்தின் வெளிச்சத்தில் –
பிறக்கட்டும் ஈழ விடுதலைக்கான உணர்வு
ஒட்டுமொத்த தமிழருக்கும்!
——————————————-
வித்யாசாகர்

Posted in தமிழீழக் கவிதைகள், விடுதலையின் சப்தம் | பின்னூட்டமொன்றை இடுக