மாசிலா மன்னனே.. (தமிழ் தேசியத் தலைவர் பிரபாகரன்)

உலகத்தில் பேர் சொல்ல தலைவருண்டு
நீ மட்டுமே – தமிழர்களை தலைவனாக்க
தலைவனானாய்;

உலக நாடுகள் தன்னை நீட்டி விரித்துக்
கொண்ட போது – நீ மட்டுமே – தமிழனுக்கும் தனி
நாடுண்டென ஈழத்துக் கொடி பிடித்தாய்;

புலி விரட்டிய தமிழச்சியின் தவப் புதல்வனே
தொப்புள் கொடி உறவறுத்து – தமிழருக்கு
அண்ணனான அண்ணலே;

வாழ்வது ஒருமுறை; வீழ்வதும் ஒருமுறை
இரண்டில் எதுவாயினும் ஈழத்திற்கேயென
போர்புரிந்த மாவீரனே;

செய்திகளுக்கு தீனி போட்டு..
வீடுகளுக்கு புகழில் வெள்ளையடித்து..
அதிகார வர்க்கத்தில் –
எதையும் அசைத்து விடுவதாய் எண்ணி வாழும்
பல உலகமகா தலைவர்களை தாண்டி
விடுதலையென்னும் ஒற்றை சொல்லுக்காய்
வாழ்வின் அரை தூரம் கடந்து விட்ட மாசிலா மன்னனே;

நீ பிறந்தாய் –
தமிழரின் தனி அடையாளத்தை
உலகம் தெரிந்துக் கொண்டது!

நீ பிறந்தாய் –
தமிழரின் தீரம் இதுவென்று கண்டு
உலகமே அதிர்ந்து நின்றது!

நீ பிறந்தாய் –
சிங்களனின் திமிரெங்கோ
தலைகவிழ்ந்து வீழ்ந்தது!

நீ பிறந்தாய் –
ஈழ தேசம் ஒட்டுமொத்த தமிழரின்
கனவு தேசம் ஆனது!

இதோ.. கனவு தேசம் கைகூடும்
நாளின்னும் வெகு தொலைவிலில்லை..

எங்களின் ஒற்றை தலைவனே..
கனவு தேசம் இனி எங்களின் –
லட்சிய தேசமென முழங்குவோம்;

இந்த லட்சிய தேசம் வெல்லும் நாளில்
உன் பிறந்த தினம் தானே – எங்களின்
முடிசூடும் ஈழ திருநாளாகும்!
————————————————-

வீர எழுச்சி மிகு அண்ணன் அவர்களுக்கு பிறந்த நாள் நல்
வாழ்த்துக்களுடன்…

வித்யாசாகர்

Posted in தமிழீழக் கவிதைகள், விடுதலையின் சப்தம் | 3 பின்னூட்டங்கள்

ஏ.. மனிதமே நீ மிச்சமிருந்தால்

ஈழ தேசத்தின் –
கதறல்கள் காதை பிளக்கத் தான்
கையில் சோற்று தட்டேந்தி –
வாழுகிறோமோ;

எங்கும் வீசும் பிணவாடை மறந்து தான்
சேலை சுகவாடை –
நுகர்கிறோமோ;

பிள்ளை பல எரிந்து கருகிய
சாம்பலில் தான் நீயும் நானும்
பொழுது போக்கிற்காய் பேசி நடக்கிறோமோ;

ஐயோ இறைவா.. ஈழப் பிணக் காடு
கண்டால் – நீ கூட உன்னை கல்லென்றே
கல்லெறிவாயோ?

கத்தி கதறி நில்லாது வடிந்து
பூமியை நனைக்கும் கண்ணீரில் ஒரு சொட்டுக் கூடவா –
உதவ இயன்றவர்களின் இதயம் தொடவில்லை?

உள்ளமெல்லாம் உப்புக் கரித்துப் போன
அந்த அழு குரல்களை மறந்த உன்னை நானும்;
என்னை நீயும் மனிதரென்று எப்படி எண்ணிக் கொள்கிறோம்?

கணக்கும் இதயம் உடைத்து
எத்தனை எழுதி என்ன செய்ய
என் கைகளை முறித்துக் கொள்ளவா எனக் கோபம் வருகிறதே;

பிஞ்சு குழந்தையின் நைந்து போன உடலும்
தாய்மை அருந்த உடலும்
மானம் துறந்து வானம் பார்க்கும் உயிரற்ற மனிதரின் நிர்வாணமும்
மூப்பு கருகிய பிண மேடும் வேறெங்கு காண கிடைக்கும்?

வா மனிதமே நீ எவர் மனிதிலேனும் –
இன்னும் கொஞ்சம் மிச்சமிருப்பின்
எங்களை ஒருமுறை வந்து பார்க்க சொல் –
பார்த்து எங்களுக்கென்று ஒன்றும் செய்ய வேண்டாம் –

எஞ்சியவர்களையாவது காப்பாற்று!!
———————————————————
வித்யாசாகர்

Posted in தமிழீழக் கவிதைகள், விடுதலையின் சப்தம் | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

ஹைக்கூ – 61

மிக
சுலபமாக
வந்து விடுகிறது வார்த்தை
ஆனால்,
கவிதையாகவில்லை!

Posted in உடைந்த கடவுள் | 2 பின்னூட்டங்கள்

ஹைக்கூ – 60

எவ்வளவோ
கொடுக்கிறேன்
என் சுயம் தவிர!

Posted in எத்தனையோ பொய்கள் | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

ஹைக்கூ – 59

எங்கேனும்
ஒரு கவிதை
வைத்திருக்கும்
உன்னையும் என்னையும்!

Posted in எத்தனையோ பொய்கள் | பின்னூட்டமொன்றை இடுக