வித்யாசாகரின் எழுத்துப் பயணம்..

எங்கெங்கோ ஓடி ஓடிக் கலைத்த
வாழ்வின் போராட்டங்களில்
மறவாத ஏதோ ஒரு –
சம்பவத்தையேனும் –
நினைவு படுத்தி விடுகிறது;
ஏதேனும் ஒரு கவிதை!

எனவே கவிதை எழுதுங்கள் –

காலை வணக்கமும் உரித்தாகட்டும்!

அப்பனைக் கொன்று ஆற்றில் போட்டாய்
அன்னையைக் கொன்று அடுப்பினுளிட்டாய்
அண்ணனைத்
தம்பியை
அக்காளைத் தங்கையை
மாமனை மச்சானை
மடிதிறந்த மனைவியைப் பேரனைப்
பாட்டனை பூட்டனை
அறத்தைச் சொன்ன ஆசானைத் தோழனை
இன்ன பிறவெல்லாம் கொன்றாய் –
தேசத்து விடுதலையின் பெயரால்.”

“எச்சங்களில் –
“எந்த எலும்பு” உனது உறவினதென ஒருநாள் நீ அலைவாய்!
இவையெல்லாம்
எதன் பெயரால்,
எதன் பெயரால்,
எதன் பெயராலெனப் பிதற்றுவாய்;

அன்று,
உன் பிதற்றலுக்குச்
செவியேறிய நானோ அல்ல உன் வம்சமோ
இல்லாதிருக்கக் காண்பாய்!”
———————————————
தோழமையுடன்……

கணினி கலைஞன் அருள்

வேலைக்கென வெளியூர் சென்று, அக்கா தங்கைக்கென சில வருடங்கள் கழித்து, நாற்பதின் நெருக்கத்தில் திருமணமாகி, பிறந்ததும் பெண்ணாக பிறப்பின்; அதும் இரண்டோ மூன்றோ பிறப்பின், அவர்களை கரைசேர்க்க காலமெல்லாம் அயல் நாடுகளில் வாழ்ந்துவிட்டு, ரத்த சூடும்; குடும்ப பாரமும் குறைகையில், வீடு வரும் அண்ணாச்சிகள்; எத்தனை பேரை கண்ணீர் மல்க வழியனுப்பி விட்டிருக்கிறோம் ‘இந்த பாலை வன தேசத்தின் விமான நிலையத்திலிருந்து!

அப்படிப் பட்ட ஒருவர் தன் வீடடைந்ததும், தன் மனைவியை பார்கையில் வரும் கண்ணீரின் அர்த்தம் என்னவாக இருக்குமென்பதே இக்கவிதை!

பிரிவுக்குப் பின் – 11

வாழ்வின் சுவாரஸ்யங்கள்
நம் பிரிவுகளில் –
தொலைந்திருக்க;
ஒன்றாய் சந்தித்த போது
அதை தேடும் –
அவசியமற்றுப் போனதே;

கண் கூட பார்வை மங்கி
ஆசைக்கு நரை விழுந்து
உதிர்ந்த முடியும்;
தழு தழுக்கும் குரலும்
சுருங்கிய ரோமமும்
சற்றும் – வாழ்தலின் அவசியம் அற்றும் போய்
எல்லாம் துறந்தவனாய் –
உள்ளத்தால் காவியுடுத்தி
ஊர் வருகையில் –
உன் அருகாமையில் உயிர் துறக்க
நான் மட்டுமே மிஞ்சினேனடி!

பணமும்.. கட்டிய வீடும்..
பகிர்ந்து வாழ்ந்த சொந்தங்களும்
இதோ நம் அருகில் தான்
இருக்கின்றன;
நான் மட்டுமே உன் அருகாமையிலிருந்தும்
எங்கோ உனை விட்டு தொலை தூரம்
தொலைந்ததாய் குற்ற உணர்வோடு – ஒரு
கணவனாக மட்டும் வந்திருக்கிறேன்;

தொலை பேசி அழைப்பும்
அழை நிரம்பிய கடிதமும்
மாதம் தவறாமல் அனுப்பிய சம்பளமும்
வருடங்கள் பல தாண்டி – நான்
கிழவனாக வந்ததில்;
நமக்கான என்னென்ன தொலைத்தோமோயென
யாருக்கு என்ன கவலை வந்து விடும்???

ஒருவேளை, மண்ணுக்கு போனபின் –
உன் கதறலில் ஒரு வரி
‘அடப்பாவி மனுசா, வாழ்ந்தும் கூட வாழல –
இப்போ வந்ததும் அம்போன்னு விட்டு போனாயே
உன்னோடு வாழ்ந்ததில் என்ன சுகம் கண்டேனென்று
கதறுவாயோ…???

உனக்கு நான் மட்டுமே
புருசனானேன்-
நம் வீட்டிற்கும் நான் ஒருவனே பிள்ளையானேன்
எல்லாம் கரை சேர்ந்த பொது
நம் வாழ்க்கை கரை ஒதுங்கி போனது –
எந்த விதியோ
எவரின் சாபமோ
எந்த கடவுள் கொடுத்த வரமோ போகட்டுமேடி

இன்னொரு ஜென்மம் உனக்கு
கணவனாக பிறப்பின்
கட்டைவண்டி இழுத்தாவது
கஞ்சி குடித்தாவது
கிழிசல் உடுத்தியாவது
உன் கூட மட்டுமே வாழ்வேனடி;
நாடு விட்டு போக –
நான் மட்டும் பிள்ளையாக வேண்டாமேயென
கடவுளிருப்பின் இப்பவே வேண்டிக்கடி!
இப்பவே வேண்டிக்கடி!!
———————————————–
வித்யாசாகர்

கொட்டிக் கிடக்கட்டும் தங்கம்
வாரி இறைக்கட்டும் வெள்ளி வைடூரியம்
எழுதி கொடுக்கட்டும் வீடும் தொரவும் தோட்டமும்
யாருக்கு வேணும்… எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்

எனக்கொரு கவிதை போதும் –
உங்களுக்கு வணக்கம் சொல்ல!

இனிய அன்பு வணக்கம் தோழர்களே..

உலகம் புரட்டிப் பார்த்த வரலாறு
இன்னும் திகட்டிவிடாத பெரும் பேரு;
காலம் கட்டிக் கொண்ட மதம் பாரு
கருணை ரத்தமாய் சொட்டிய நிஜம் பாரு!

ஏழைக்கெல்லாம் இனி ஏது கண்ணீரு
ஏற்றத் தாழ்வு ஒழித்த கடவுள் பாரு;
உனக்கும் எனக்கும் கி.மு; கி.பி ஏது
ஏசு பிறந்து எத்தனை மாறியது பாரு!

முள்கிரீடம் அணிந்து கையில் ஆணியடித்து
சிலுவையில் அறைந்த ‘அந்தோ’ கொடுமை பாரு;
உயிர் பிரிந்து சென்றும் நமக்காய் –
மூன்றாம் நாள் விழித்து வந்த அதிசயம் பாரு!

தட்டுங்கள் திறக்கப்படும் கேளுங்கள் கொடுக்கப்படும்
வெறும் வாய் வார்த்தையா(?) இல்லை கேட்டுப் பாரு;
கண்மூடி கேட்டால் பிதாவின் கருணை புரியும்
ஒரே – ஒருமுறையேனும் ஜபித்து பாரு!

ஜாதி வேரறுத்து ஏழை குடி காத்த
எங்கள் கர்த்தரை பாரு –
பிறர் பாவங்களுக்கும் அறியாதிழைத்த தவறுகளுக்கும்
ஏசு கொடுக்கும் கருணை மன்னிப்பும்; மறுவாழ்வும் பாரு!

உலகெல்லாம் பறந்து விரிந்த கர்த்தரின்
விசுவாசம் பாரு;
கடைகோடி வீட்டில் கண்ணீரென்றாலும் – போக்க
பிறப்பெடுத்த ஏழைகளின் ஐயா; ஏசு கிருஸ்த்து பாரு!

இரண்டாயிரம் வருடம் தொலைந்தும்
தொலையாத கிறிஸ்மஸ் பண்டிகை பாரு;
இரத்தமாய் சிந்தி; அறைந்த சிலுவையில் – உயிரை விட்ட
பிதாவின் அன்பிற்கு –
நாம் காட்டும் ஒரு நன்றி; கிறிஸ்மஸ் கொண்டாட்டம் தானே ஜோரு!
——————————————————————————————————-
வித்யாசாகர்